Glo. ordi.MarciCa. IX.Nico. de lyra

ſtatī circūſpiciētes neminē ampliꝰ viderūtpoſt tranſfigurationem.niſi ieſū tm̄ ſecū Et deſcēdentibꝰ illis d̓ mōa te pręcępit illis ne cuiqͣꝫ qd̓ vidiſſent narrarent: niſi cum filius hominis a mortuis renemini dicentes.bſurrexerit. Et verbū cōtinuerūt apud ſe: cō ͦquirētes quid eſſet cū a mortuis reſurrexequaſi ſi iā apparuiſti in gloria.crit. Et interrogabāt euꝫ dicētes: Quid eruid ergogo dicūt phariſei ⁊ ſcribę quia heliaꝫ oporF nō aliter ē ſecūdus aduētus: niſi. ille p̄cedat.teat venire primū? Qui reſpōdēs ait illis:quaſi non eſt hic aduētus quem putatis quem p̄cedet helias:lias enim cum venerit ⁊cͣ.d Helias cuꝫ venerit primo reſtituet oīa. Etquō ſcriptū eſt in filium hoīs: vt multa paſic ⁊ helias. § quaſi venturꝰ eſt helias ipſe in corpore: ſed etiānit in ſpiritu ⁊ virtute ſcꝫ iohannes.tiat̉ ⁊ ꝯtēnat̉. Sed dico vobis: qꝛ et heliasiſpreuerunt decollauerūt.venit: ⁊ fecerūt illi quicunqꝫ voluerunt ſide monte.cut ſcriptū eſt de eo. Et veniens ad diſcipulos ſuos vidit turbam magnā circa eos: et de§ diſputantes.fſcribas conquirētes cum illis. Et cōfeſtima §indocti nō ſcribe ſapiētes. b § qͣſi ſtultꝰ. Ftimor nō ē ī chariomnis populꝰ vidēs ieſum ſtupefactus ē:tate.§quaſi ſerui.⁊ expauerunt: ⁊ accurrētes ſalutabāt eum.g Et interrogauit eos. Quid īter vos cōquiaſdep̄cādo ꝑ cōqueſtionē exponit incōmoda filiritis? Et rn̄dēs vnꝰ de turba dixit: Magiſter attuli filiū meū ad te habentē ſpiritummutū: qͥ vbicūqꝫ eū app̄hēderit: allidit eū:Firacūdia.FHiero. alleg. pctōreꝫ ſpūmat ſtulticia. § ignauiah ⁊ ſpūmat ⁊ ſtridet dentibꝰ ⁊ areſcit. Et dixi fdiſcipulis tuis vt eijcerēt illū ⁊ nō potuer̄t.quaſi incredulitas veſtra impedit ſalutem.i Qui rn̄dēs eis dixit: PO generatio īcredula: qͣꝫdiu apd̓ vos ero? Ꝙdiu vos patiar?puerū non demonē: vt oſtendat illum demonio traditum ꝓter peccatum ſuum vel parentum.Afferte illū ad me: ⁊ attulerūt eū. Et cū vi­ skdiſſet eū: ſtatim ſpiritꝰ ꝯturbauit illū: ⁊ eliſus in terra volūtabat̉ ſpumās. Et interro ha F nō quaſi ignorans interroauit: ſed vt diuturnitas infirmitatis oſtēſa curationē gratiorefaciat.gauit patrē eiꝰ. Ꝙͣtū tēporis eſt ex quo eij hͦ accidit? At ille ait: Ab īfantia. Et frequēMoraliter. ire vel libidinis. Fcupiditatis.ter eū in ignē ⁊ in aquā miſit vt eū ꝑderet.Sed ſi qͥd potes: adiuua nos: miſertꝰ nr̄i. i§ libertate arbitrij indicat.Ieſus auteꝫ ait illi: Si potes credere om̄ia kI que in nomine ieſu poſtulantur.poſſibilia ſunt credenti. Et continuo exclamās pr̄ pueri cū lachrymis aiebat: Credo ī§ vel ſine in.in dn̄e. Adiuua incredulitatē meā. Et cum viI vel credentē.cōminatio potētia eſt.diſſet ieſus concurrentem turbā: cominatꝰē ſpiritui īmūdo dicens illi: Surde et mu­ m

atiōe. a recepit ill̓. Nō vult gl̓iaꝫ regni futuri ⁊ triūphi quā ī mōte on̄deratpublice p̄dicari: ne ⁊ īcredibile eēt ꝓ magnitudīe: ⁊ pꝰ tā tā gl̓iaꝫ apd̓ rudes aīosſequēs crux ſcādalū faceret. b. Uerbūcō. Hiero .i. cū abſorpta mors fuerit in viactoria: nō erūt ī memoria priora: cū abſtulerit dn̄s ſordē filie ſion: auferēs oēm lachrymā ab oculis ſāctoꝝ. c. Quid gͦ.Tradūt ſcribe ẜm malachiā ꝙ helias veniat an̄ aduētū ſaluatoris ⁊ reducat corda patrū ad filios ⁊ filioꝝ ad pr̄es eorū:⁊ reſtituat oīa ī antiquū ſtatū. Exiſtimātgͦ diſcipuli hāc aduētꝰ gl̓iaꝫ eē quā viderāt ī mōte: ⁊ dicunt: Si iā veniſti ī gl̓ia qͣre p̄curſor tuꝰ nō apparet? maxīe qꝛ vidētreceſſiſſe heliam. d Reſtituet oīa ⁊cͣ.ſcꝫ ꝯuertet cor patꝝ ad filios: ⁊ cor filiorū ad pr̄es. Reſtituet enī morti qd̓ debet⁊ diu viuendo ſuſtulit: vn̄ addit: Et quōſcriptū ē. Quaſi ſic̄ de xp̄i paſſione ꝓph̓emultipharie ſcripſerūt: ſic ⁊ helias multa paſſurꝰ ē. Reſtituet gͦ oīa. pͥmo cordahoīm illiꝰ tꝑis ad credēdū in xp̄o. reſiſtēdū antixp̄o: deinde ponet aīam ꝓ xp̄o.e. Turbā magnā. Hiero. Nō ē reqͥes ſb̓ſole. ſemꝑ occidit paruulos inuidia. magnos ꝑcutiūt fulgura. mōtes: alij diſcentes cū fide. alij inuidentes cū faſtu ad eocleſiā veniūt. f. Conqͥrētes. Be. Quidꝯquirerēt euāgeliſta nō dicit: Sꝫ pōt intelligi de hͦ q̄ſtionē motā fuiſſe qͣre diſcipuli demoniacū: qͥ in medio erat non poſſent liberare? Hoc enī ex ſequētibꝰ ꝯcipipōt. Et interrogauit eos ⁊cͣ. Be. Notaꝙ loca rebꝰ cōgruūt. In mōte orat. trāſformat̉: diſcipulis arcana ſue maieſtatisaperit. īmo a turba excipit̉: miſeroruꝫ fletu pulſat̉. Surſū diſcipulis myſteria regni reſerat. deorſū turbis peccata infidelitatis exprobrat. Surſū vocē patris hisqͥ audire poterāt pādit: deorſum malosſpūs expellit. Nūc ꝓ meritoꝝ qualitatealijs aſcēdere: alijs nō deſiſtit deſcēdere.z Et īterro. Hiero. Scit ⁊ īterrogat: vtꝯfeſſio pariat ſalutem et murmur cordisnr̄i ſermonibꝰ ſoluat̉ priꝰ vt eſt: Dic iniqͥtates tuas priꝰ vt iuſtificeris. h. Et dixi diſci. tuis. Latēter culpā obliquat ī diſcipulos: cū ſepe curatio nō curātiū ſꝫ curādoꝝ impediat̉ vitio. i. O generatioincre. Nō homini iraſcit̉ ſꝫ vitio. Non tedio affectꝰ hͦ dicit: ſꝫ vt medicꝰ egro cōtrap̄cepta agēti. Et arguit ꝑ vnū iudeos incredulitatis. k Statim ſpūs contur.Quia dū poſt pctm̄ ad dn̄m conuerti volumꝰ: magis a diabolo impugnamur: vtvel excutiat virtutē: vel vindicet ſuaꝫ expulſionem. l Ab infantia ⁊cͣ. Hiero.Significat gentilem populum cui a natiuitate increuit cultus idoloruꝫ: vt ſtulteimmolaret filios ſuos demonijs. vnde ſequitur: Et frequenter eum ⁊ in ignē et inaquas miſit. Alij enim ignem: alij aquaꝫvenerabant̉. m Adiuua incredulitatem meā. Hiero. Credulitas noſtra vt roſtrata lingua infirma eſt niſi innixa adiutorio dei. Fides cū lachrymis optata vocta caꝑit: vt eſt: Fiat tibi ẜm fidem tuam.n Surde et mute ſpiritus. Spiritui imputat quod homini p̄ſtat dum ille audiret neqꝫ loqueretur quod peccator penitens audit ⁊ loquitur. Exi ab eo ⁊ amplius ne introeas ⁊cͣ. Exiens ab homine nūqͣꝫ reuertitur: ſi cor ſuum ſerauerit clauishumilitatis: ⁊ oſtiuꝫ obtinuerit hō munitatis. vnde: Eſto mihi in deū ꝓtectorē⁊ in locum mu. ⁊ ſal. me facias.§ Diſcerpēs

a. Et ꝟbū cōtinuerūtapd̓ ſe. ẜm p̄ceptū xp̄i.Conqͥrētes qͥd ⁊cͣ.Uidebat̉ enī eis inconueniēs ꝙ xp̄s moreret̉⁊ reſurgeret a mortuiſ:poſtqͣꝫ viderāt cū ī claritate gl̓ioſa ad quamalij veniēt poſt reſurrectionē: ideo terminꝰ reſurrectiōis vel finis iāvidebat̉ eis completꝰin xp̄o. c Et veniēsad diſcipulos. h̓ on̄dit̉diſcipuloꝝ xp̄i impotētia ī hͦ ꝙ nō poterat curare demoniacū eis oblatum. Ubi ſic ꝓcedit̉:qꝛ circa hāc curationē.pͥmo oſtendit̉ diſcipulorum impotētia. ſcd̓oxp̄i efficacia. ibi: Quirn̄dens eis dixit: o generatio ⁊cͣ. tetio vtriuſqꝫ cauſa. ibi: Et cū ītroiſſet ī domū. Snīa iſtarū partiū ptꝫ ex dictisMatth̓ .xvij. exceptisq̄ ſequunt̉: Et veniensad diſcipulos ſuos ſcꝫqͦs dimiſerat: aſſūptistm̄ ſecū tribꝰ coraꝫ qͥbꝰtrāſfiguratus fuit.d. Uidit tur. magnaꝫcirca eos ⁊ ſcribas conquirētes. qꝛ deridebāteos eo ꝙ tetauerāt curare demoniacū eis oblatū: et nō potuerāt: vtptꝫ ī lr̄a ſequenti.e. Allidit eū .i. ad terram ꝓijcit. f. Et ſpumat ⁊ ſtridet dētibus.ad oſtendendum vehementiam paſſionis.Et cum vidiſſet euꝫſtatl̓m ſpūs ꝯturbauitillū. videns enī ſe citoeijciendū faciebat peiꝰqd̓ poterat. hͨ Et interrogauit patrē eius.nō ex ignorātia: ſed vtex reſpoſiōe pr̄is appareret oībꝰ diuturnitaspaſſionis ⁊ difficultascuratiōis: vt ex his miraculū eſſet euidens.iSi quid potes. Exquo patꝫ ꝙ pater eratdubiꝰ in fide dubitansde xp̄i poteſtate.k. Oīa poſſibilia ſuntcredēti. fides enim credentis meret̉ d̓ ꝯgruovt eī det̉ bn̄ficium ꝑ oīpotētiā dei. l. Credodn̄e adiu. incre. meam.qͥ dixit credo: non eratoīno incredulꝰ: ſꝫ vocauit incredulitatē ſuamfidei ſue imꝑfectioneꝫ:quā petebat a xp̄o ſuꝑpleri et perfici.m Surde et mute ſpiritus. non formaliterſꝫ effectiue: qꝛ in pueroobſeſſo audituꝫ īpediebat et loquelam.Et factꝰ

B

PAac. 16.

Apo .21.

Mal̓. 4. b

Mar. 17 b

C

Mar. 17. 6Lucꝭ.9.

Psͣ .50.

Mar. 17. 6Lucꝭ. 21. e

D

Mat .15. c

Psͣ. 30.