§ eccleſiam.g ctū: ſꝫ ⁊ corpꝰ dn̄i in omnia per2as celij dei. b 5 qd̓ on̄dit ibi antējͣr. p̄dicatiole:. poīeꝫ: ⁊ hoc ē qd̓ xp̄o debet.tuā:Fio hānis. c F. i. chariſmatū īpletū donis.verbū dininę vocis animatū inI hoc ibi: qͥ p̄parabit viā tuā. ⁊ ibi: Parate viādn̄i: rectas facite ſemitas. ⁊ hoc iteꝫ debet xp̄o.initio euāgelicę p̨̄dicatiōis oſtēderet: vt qͥ hęc legēs ſciret cui in§ .ſ. ioh̓i cui pͥncipiū carnis in virtute dn̄i ⁊ opitium carniſ in domīo: ⁊ ieſu adI ſe eſſe habitaculū.ratione.uenientis habitaculum caro dea ſ vt in ſe inueniret illa caro.§ filiū dei.gberet agnoſcere: atqꝫ in ſe verbūFiohannis. 5. i. in adā ⁊ eua ⁊ diabolo.hͦ vocis quod in cōſonantibꝰ per§ illa caro. 5. i. recuperet in chriſto.diderat īueniret. Deniqꝫ cū ꝑfecti euāgelij opus intrās: ⁊ a baptiſmo domini prędicare deū inchoans: non laborauit natiuita ma F. i. in mattheo pluralis ꝓ ſingulari: vel qꝛ plures ante eum ſcripſeruntem carnis quam in prioribꝰ vi­ nderat dicere: ſed totiꝰ exprimens oa ſ non numeꝝ ieiunij: ſꝫ ieiunij numerū qd̓ qͣſiſubeſt numero ꝓ myſterio numeri.expoſitionem deſerti: ieiunium pnumeri: tentationē diaboli: con qgregationem beſtiarum ⁊ miniſterium ꝓtulit angelorū: vt inſtistuēs nos ad intelligendū ſinguta F. i. matthei dicta deſtitueret.la in breui cōpingenſ: nec auctovritatē facte rei demeret: et ꝑfici­ x§. i. pretermiſſum ab eo ſuppleret.endi operis plenitudineꝫ nō negaret. Deniqꝫ amputaſſe ſibi pꝰ3fidem pollicem dicitur: vt ſacerdotio reprobuſ haberet̉. Sed tā aF fidelibus volentibꝰ ip̄m paſtorem.tum ꝯſentiēs fidei p̨̄deſtīata pobtuit electio: vt nec ſic in oꝑe ver cbi ꝑderet qd̓ priuſ meruerat ī gednere. Nam alexādrię epūs fuit:cuiꝰ ꝑ ſingl̓a opꝰ fuit ſcire et euā­ 5

gendo: aquila aſcendēdo. Hiero. Marcū pene intactū. maiores nr̄i p̄tereūt: qꝛ pene eadē q̄ mattheꝰ narrat: licet qͥbuſdamdiſtinctis teſtimonijs: vt alteriꝰ ala alā alteriꝰ tangat aīalis:⁊ rota rotā eadē via ſequat̉: ⁊ verſis ad inuicē vultibꝰ ſeſe animalia contueant̉. In primo canone marcꝰ cū mattheo lucaqꝫcomitat̉ ⁊ iohāne. In ſecūdo cū mattheo ⁊ luca. In quarto cū mattheo etiohanne. In ſexto canone comitat̉ ſꝑcū mattheo: vt duo anuli ī vno vecte:id eſt in quadraginta nouē capitulis.¶ In octauoNico. de lyraa ¶ Sed ⁊ corpus dn̄i .i. eccl̓iaꝫ ſeu cōgregationē fideliū: q̄ eſt corpꝰ xp̄i myſticū. b In oīa ꝑ ver. diuīe vocisanimatū .i. viuificatū: qꝛ ſicut aīa viuificat corpꝰ vita nature: ita verbū diuinū qd̓ eſt dei filiꝰ veniēs in mētibꝰ hominū viuificat eos vita gr̄e: ⁊ vtrūqꝫaduentū xp̄i .ſ. in carnē ⁊ in mentē denūciauit iohānes baptiſta ꝑ ſuā p̄dicationē. ⁊ qꝛ iſta p̄dicatio iohānis fuit ordinata ad eruditionē fideliū. id̓oſubdit̉: cUt qͥ hec legens ſciret .i.animaduerteret. d Cui initiū carnis in deo .i. in xp̄m: cuius caro nō habuit pͥncipiū ex viro: qꝛ nō de ſemīe virili natꝰ eſt: ſed virtute ſpūſſancti illacaro ſanctiſſima fuit formata. e. Etieſu adueniētis habi .i. mentē humanā q̄ eſt habitaculū ipſiꝰ ieſu veniētisin mentē: vt dictū eſt. f. Caro debe.agnoſcere .i. homo qͥ in ſacra ſcripturavocat̉ caro: Eſa. xl. Omniſ caro fenū:⁊ omnis gloria eiꝰ quaſi flos agri: qꝛꝓlogū marci euāgeliſte hō legēs deet cognoſcere vtrunqꝫ aduentu chriſti .ſ. in carnē ⁊ in mentē. g ¶ Atqꝫ inſe verbū vocis .i. dei filiū ꝑ iohannē qͥvocat̉ vox ꝟbi: ẜꝫ qd̓ hr̄ ioh̓is .j. Egovox clamātis in deſerto annūciatū.h Qd̓ in cōſonātibꝰ ꝑdiderat .i. inprimis parentibꝰ ſnaſioni ſerpētis cōſentientibꝰ in quibꝰ genꝰ humanū ꝑdidit verbū dei mētes viuificās vitagratie. i Inueniret. ꝑ fidē ꝟbi incarnati quā p̄dicauit ioh̓es ꝓut traditur in euāgelio marci. Alit̓ expōit̉ abaliquibus ab illo loco: Caro deberetagnoſcere .i. pat̓ carnalis iohānis baptiſte .ſ. cacharias deberet agnoſcereꝙ angelus ei apparēs verū ſibi annūciauerat: qꝛ ꝓpter dubiū verbi eiꝰ factꝰeſt mutus. Atqꝫ in ſe verbū vocꝭ .i. loquelā articulatā. Qd̓ in ꝯſonātibꝰ ꝑdiderat: qꝛ licꝫ muti poſſint ſonare vocales ſaltē aliqͥs: n̄ tn̄ cū eis pn̄t ſonare cōſonantes. Inueniret: qꝛ cacharias in natiuitate filij firmit̉ credēdo recuꝑauit loquelā quaꝫ ꝑ̄diderat ꝟbisangeli diſcredēdo. k Deuiqꝫ cū ꝑfecti euāgelij ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r on̄dit ordīeꝫſcpͥture marci qͣꝫtū ad narrationē ſeutractatū ſui euāgelij: oſtēdēſ eū ordīate ſcripſiſſe per hoc ꝙ aliqua omiſit eoꝙ ſufficient erāt a mattheo exp̄ſſa: aliqͣ ēt ab eodē mattheo dicta breuit̓ tetigit: vt vitaret ꝓlixitatē ⁊ ꝟboꝝ matthei oſtēderet firmitatē: qꝛ ī ore duoꝝ vl̓ triū teſtiū ſtat oē ꝟbū. ⁊ in hͦ etiam ꝙ aliqͣ addidit matthei dicta ad ꝑfectā euāgelij deſcriptionē. ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r: Deniqꝫ cū ꝑfecti euāgelij opꝰ ītrās .i. narrationē euāgelij īcipiēs. ⁊ dicit ꝑfecti euāgelij: qꝛ lex moſaica licꝫ eſſet bōa: tn̄ fuit imꝑfecta: qꝛ ppl̓o rudi ⁊ īꝑfecto fuit data. iō d̓rHeb̓. vij.il ad ꝑfeidduxit lex: ſꝫ euāgeliū īꝑfectionemlegist. vl̓ aliderfecti euāgelij: vt ꝯtinuet̉ lr̄a cūhͦ qd̓ ſeqͥt̉: IEt a ba. dn̄i p̄di. deū īchoāss tꝑe p̄dicationis ſue īceperat. xxx .ſannū:c̄. ii.d̓ ē tp̄setatꝭ ꝑfecte: ⁊hͦ p̄t diPerfecti euāgelij opꝰ ītrāꝙ incipit

ꝙ incipit narrationē eulij ſui a baptiſmo xp̄i qͦ tꝑe in etate fuit ꝑfecta. m. Nō labora. nati. car .ſ. xp̄i. n¶ Quā inprioribꝰ vi .ſ. dictis matthei ad vitādū ſuꝑflultatē. o¶ Sedtotiꝰ expri. expo. deſerti .i. quō poſt baptiſmū īmediate intrauit deſertū ibi habitādo. p Ieiuniū nu .ſ. xl. dieꝝ: qͥ numerus eſt myſticꝰ: eo ꝙ ꝯſurgit ex denario ꝑ qͣternariū ducto: in qͦ ſignificat̉ꝙ īpletio decalogi in fide ꝟbi īcarnati in qͣternario euāgelioꝝ d̓ſcripti: ducit ad vitā beatā: ẜꝫ qd̓ dicit ſaluatorMatth̓. xix. Si vis ad vitā īgredi ſerua mādata. q Tētatione diaboli.q̄ pleniꝰ deſcribit̉ Matth̓. iiij. r ¶ Cōgregationē beſtiaꝝ ⁊cͣ. vt oſtēderet ꝙaīalia irrationabilia ⁊ creature intellectuales celeſtes obediāt ei. s ¶ Utinſtituēs nos ⁊cͣ. ad hͦ p̄dicta breuitertetigit: vt inſtrueret nos. tAd intelligendum ꝙ eadē latiꝰ dicta a mattheo vera eſſent. iō ſubdit: v. Necauctoritatē facte rei .i. euāgelij deſcripti a mattheo. x. Demeret. ſed magis adderet ⁊ ꝯfirmaret. y. Et ꝑfi.ciendi oꝑis ⁊cͣ. addendo aliqua his q̄a mattheo fuerāt p̄dicta. z Deniqꝫ amputaſſe. Hic ꝯn̄r oſtendit p̄dictiordinis rōnē. licet enī ſpūſſctūs pͥncipalit̓ cauſa fuerit huiꝰ ordinate deſcriptionis: Marcꝰ tn̄ fuit cā inſtrumētalis ⁊ ex ꝑte eiꝰ hic aſſignat̉ dicti ordīscā: ⁊ pͥmo ex eiꝰ hūilitate. ſcd̓o ex ſtudioſitate. ibi: Cuiꝰ ꝑ ſingl̓a. Circa primū ſciendū ꝙ ſapiētis eſt ordīare ſeuordinate ſcribere. Humilitas aūt maxime diſpōit ad ſapiētiā diuinā: ſꝫ qd̓d̓r Prou̓. xj. Ubi humilitas ibi ⁊ ſapientia. ⁊ iō oſtēdit̉ marci humilitas cūd̓r: Deniqꝫ ampu. ſibi poſt fidē pol. dicit̉: vt ſacer. repro. haberet̉. ex hūilitate enī reputabat ſeſe indignū: ⁊ iō reformidabat aſcēdere tātū gradū.a. Sed tātū ꝯſen. fidei p̄de. po. ele. i.diuīa ordīatio q̄ ita potes eſt ꝙ ei nullus p̄t reſiſtere. b¶ Cōſentiēs fidei .i.ꝯdeſcēdēs deuotioni fideliū: qͥ deſiderabāt eū habere epiſcopū: fecit aliterip̄m ꝓmouēdo: licet ex humilitate refugeret. ideo ſubditur: c. Vt nec ſicin opere verbi perderet .i. in predication quod eſt opus epiſcopi. vnde Actu. vij. Apoſtoli quorum ſucceſſoresſunt epiſcopi: vt habetur in decretisdiſtin .xxj. ca. in nouo teſtamento: adminiſtrationem temporalium ſeptemdiaconibus cōmiſerunt: vt operi predicationis liberius vacarent.d¶ Quod prius meruerat in genere.fuit enī de tribu leui ad quam ſpectabat ſacerdotiū. e Nam alexandrieepiſcopus fuit. non obſtante ꝙ amputaſſet ſibi pollicem. non enim dicit̉ ꝙamputauerit ſibi totum pollicem: ſedforte aliquā partē per quam nō impediebatur a conſecrando. ⁊ ſimile legitur factum in libro qui dicitur paradiſus de anthonio anachorita: quemcum quidā ciues vellent rapere et conſtituere ſibi epiſcopumferro ſecuit ſibi aurem ſiniſtrā. dicens: Lex diuina iubet nullum aure preciſa optari in epiſcopū: quod cum theophilo epiſcopo hoc dictū fuiſſet: reſpōdit: a iudeis lex iſta ſeruat̉: Egoautem ſi dederitis mihi aliquem auribus truncatum: ſed moribus probum: nō dubito eum epiſcopum facere: hoc tamenmodo non obſeruatur. f Cuius per ſingula opus. Hic cōſequenter redditur ratio ex ſtudioſitate. homines enī ſtudioſi magis poſſūt cogitata ordinare ⁊ ordinatiꝰ ſcribere. Marcus aūt fuit valde ſtudioſus: ẜm qd̓ dicit̉ hic: Cuius ꝑ ſingula opꝰ ſcire .ſ. ꝓphetias de xp̄o p̄nūciatas. g. Et euāgelij inſe dicta diſponere. nō ſolū ītelligēdo: ſꝫ etiā oando.Et diſcipli

B

n 5