Glo. ordi.Nico. de lyraMatthei Ca. XXVI

⁊ effudit ſuꝑ caput ip̄iꝰ recūbētꝭ. gͦecdoche.a Uidētes aūt diſcipuli indignati cſunt dicētes: vt qͥd perditio hęc? dPotuit enī iſtud venūdari multo: ⁊ dari pauperibus. Sciēs au­ gtem ieſus ait illis Quid moleſti hbeſtis huic mulieri? Opus enī bo­ 1§ deuotionis ⁊ pietatis.num operata eſt in me. Naꝫ ſemper pauperes habetꝭ vobiſcum:cme autem nō ſemper habebitis. kdMittens enī hęc vnguentū hoc īin corpus meū ad ſepeliendū mea §. i. quocūqꝫ ſe dilatauerit eccl̓ia.fecitr Amē dico vob̓ vbicunqꝫ p̨̄­ mI nota noticiam futuroꝝ in chriſto.dicatū fuerit hoc euāgeliū ī totoa §. i. eccleſia. b 5. i. obſequiū quod mihi pieexhibuit.mūdo dicet̉ ⁊ ꝙ hͨ fecit ī memoriā nſei.ſei.rie. b 5damnum de effuſione vnguentii p̄cio compenſare.eiꝰ. Tūc abijt vnꝰ d̓ duodecim qͥ ſˣ§ memoria mortis.dicebat̉ iudas ſcarioth ad princiqpes ſacerdotuꝫ: ⁊ ait illis: Quid svultis mihi dare ⁊ ego vobis eūtradā? At illi ꝯſtituerūt ei trigin­ 5a § idē p̄ciū quo ioſeph venditus ē a fratribus.g tā argēteos. Et exinde quęrebat̉ x§ ꝙ ſine turbis eū tradere poſſet qd̓ lucas aꝑteoportunitatem vt eum traderet. yait. a Fecce oportunitas. b F paſce.Prima auteꝫ die̓ azymoꝝ acceſ­ 3

Ioh̓es nardipiſtici .i. fidelis non adulterati alijs herbis: piſtꝭ grece: fides latine.Myſti. Hec deuotio marie fidē ſignificateccl̓ie q̄ dū deitatē xp̄i predicat: caput vngit: dū humanitatē pedes. De hͦ vnguēto ī domo ſimōisleproſi ī bethaniadicunt et mattheꝰet marcꝰ et ioh̓es.Lucas ꝟo aliuddic̄ ſimile huic factum an̄ in domoalterius ſimonisphariſei nō leproſi: neqꝫ ī bethaniaſed de eadē muliere que tūc acceſſitpeccatrix.a Diſcipuli īdi.Ioh̓es dicit hͦ iudam locutuꝫ. et hͦgr̄a cupiditatis:alij potuer̄t ꝟbieius ꝯſentire: veletiā ideꝫ dicere: ſꝫꝓpt̓ cura: pauperū. bª Opꝰ enībo. Sic̄ maria piedeuotiōis adeptaē gl̓iaꝫ: ita ecōtraiudas cōtradicēsꝑfidie infamiam.Sed dn̄s qͥ bonalaudat tacendo hͨpreterijt. cMautē nō ſemꝑ ha.Corꝑali p̄ſentia.Alioqͥn dicit alibi: oībꝰ diebꝰ vitevobiſcū ſum vſqꝫad ꝯſūmatiōeꝫ ſeculi. d. Mittēsenī. Officiū eſt ſepulture qd̓ vosditionē eē putatNec mirū ſi mihidat fidei odorē: ꝓqua mox fuſurusſū ſanguinem.e Tūc abijt vn⁊cͣ. Premiſſa ē cāq̄ cōpulit iudā ad vendendū dn̄ꝫ. Cū enīfur eſſet ⁊ loculos haberet et vidiſſet vnguentuꝫ ſuꝑ caput ⁊ pedes dn̄i effuſū qd̓putauerat eē vendendū ⁊ p̄ciū ſibi eē tradendū vt aliqͥd inde furaret̉: qd̓ ꝑdiderat ī effuſiōe vnguēti voluit recōpēſare īvenditiōe magiſtri. Qn̄ ꝯgregati ſuntpͥncipes. Ubi patꝫ ꝙ nō inuitus neqꝫ coactꝰ: ſꝫ ſpōte inijt ꝯſiliū ſceleratoꝝ. Quarta feria ꝯgregati ſūt pͥncipes ſacerdotumtcͣ. Iudas acceſſit vt vēderet magiſtruꝫ.c Et hͦ oſtendit ꝓphetia Eſaie: que legiturqͣrta feria: vbi d̓r: Ecce merces eiꝰ cū eo.f. Quid vultis ⁊cͣ. Quaſi vile mācipiūtradēs: ponit in ptāte ementiū quātū velint dare. g. Et exinde querebat opor.Multi hodie ſunt qͥ factum iude execrantur ⁊ idem faciūt. Nā cum ꝓ munere falſum teſtimoniū dicunt̉: qꝛ veritatē negātdeum qͦ veritas eſt vendunt: dū charitatem violant: deum qͥ charitas eſt ꝓdunt:p̄ſertim cuꝫ non ignorantia ſed oportunitate faciendi queſita hoc faciūt h Ama autē die ⁊c̄. id eſt qͣrtadecima dic p̄mimēſis: qn̄ abiecto fermēto agnum immolāt ad veſperā: qd̓ exponit apl̓s: Etenimpaſca no. im. ē chriſtꝰ. Qui lꝫ die ſequētiIid eſt

a Et effudit ſuꝑ caput ip̄iꝰ. ſicut effundit̉ aqͣ roſacea ꝓpter refrigeriū ⁊ odorem.b. Recūbentis .i. reſidentis ī mēſa. qꝛ faciebāt magnuꝫ feſtū xp̄o ⁊ diſcipulis eiꝰ.et Lazarꝰ qͥ fuerat reſuſcitatꝰ ab eo erat vnꝰ de recūbentibꝰ. ſic̄ habet̉ Ioh̓. xij.c Uidētes aūt diſcipuli eiꝰ indignati ſūt. Hic ponit̉ plurale ꝓ ſingulari ẜm cōmunē modū loquēdi. qꝛ qd̓ vnus de aliqͣ ſocietate facit: tota ſocietas d̓r facere. ſolusenī iudas murmurauit: vt habet̉ expreſſiꝰ Ioh̓. xij. Uel ſifortę aliqͦ cū eo murmurauerūt fuerunt ab eo incitati.d Dicētes: vt qͥd ꝑditio hec. putabat enī iudas vnguentū ꝑditū ꝓpter hͦ ꝙ nō habebat apud ſe p̄cium. e Potuit enī iſtd̓ venū. ml̓to. iſtud expreſſiꝰ ponit̉ Ioh̓. xij. vbid̓r ꝙ poterat vendi ꝓ trecētis denarijs. f Et dari pauperibꝰ. nō dicebat hͦ iudas compatiens pauperibꝰ: vt habet̉ Ioh̓. xij. ſꝫ qꝛ dolebat ꝙ vnguentū nō fuerat ſibi traditū vt eiꝰ p̄ciū ſibi retineret ⁊ furaret̉. g. Sciēs aūt ieſus cogitationē. ſcꝫ malignā iude. h. Ait illis. qͥd moleſti eſtis huic mulieri. q. d. ſine cauſa. cuiꝰ ratio ſubdit̉:i. Opꝰ enī bonū oꝑata ē in me. nā pauperes ſemꝑ habetis vobiſcū. q. d. ſemꝑ poteſtis recuꝑare ad faciēduꝫ illiselemoſynā. k. Me aūt nō ⁊cͣ. ſꝫ ꝯtrariū videt̉ Mat. vltꝭ.vbi dicit diſcipulis ſuis: Ecce vobiſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſeculi: ſꝫ hͦ intelligit̉ de eſſe cū hoībꝰ ꝑ gr̄aꝫ ⁊ etiam ſacramētaliter in ſacr̄o altaris: ſꝫ iſtis modis nō poſſūt ſibicorꝑalia obſeqͥa exhiberi. Seqͥt̉: lMittēs enī hͦ vng.hͦ in cor. m. ad ſepel. me. fe. q. d. in hoc facto p̄figurauit ſepulturā meā futurā de ꝓpinquo. vn̄ Ioh̓. xij. dr ꝙ p̄cepitꝑtē vnguēti ad ſepultura ſuā reſeruari. vn̄ credēdū eſt ꝙhec mulier hͦ fecit edocta a ſpūſācto. Seqͥt̉: m. Amē d̓co vo. vbicūqꝫ p̄di. fue. hͦ euāge. ī to. mū. hoc ē factū huiꝰmulieris ꝑtinēs ad euangeliū xp̄i. n Dicet̉ ⁊ ꝙ hoc fecit in me. eiꝰ .i. ad laudē eiꝰ recitabit̉ tāqͣꝫ factū virtuoſū.et hoc ptꝫ adimpletū. o Tunc abijt vnꝰ. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ venditiōis xp̄i modus ⁊ ordo. ⁊ pͥmo qͣꝫtū ad tp̄s.cū d̓r: Tūc .i. feria qͣrta qn̄ pͥncipes ſacerdotū fuerūt ꝯgregati ad tractādū de morte xp̄i: vt dictū ē. pAbijt vnꝰex duodecim .i. ex pͥncipalibꝰ xp̄i diſcipulis. q Qui dicebat̉ iu. ſca. hͦ d̓r ad differētiā alteriꝰ iude qͥ fuit frater iacobi minoris. Et notādū ꝙ ſcarioth ē nomē ville de quaerat oriūdus iudas ꝓditor: ꝓpt̓ qd̓ inde cognominatur.r Ad pͥncipes ſacerdotū. qͦs audierat eē ꝯgregatos adtractādū de morte xp̄i. s. Quid vultꝭ mi. da. ⁊ ego vo.eū tra. occulte .ſ. ⁊ ſine ſtrepitu ꝓpter qd̓ mutauerūt ꝯſiliūp̄dictū. t. At illi ꝯſtituerūt ei .i. ex pacto firmiter ꝓmiſerūt. v. Triginta argēteos. argēteꝰ nūmꝰ valebat decēnūmos vſuales. ⁊ ꝑ ꝯn̄s triginta argētei valebāt trectosde nūmis vſualibꝰ: vt ptꝫ manifeſte ſi multiplicent̉ triginta ꝓ decē. ⁊ ſic ī vēditiōe xp̄i recuꝑauit valorē p̄dicti vnguenti. x EEt exinde q̄rebat oportuni .ſ. tꝑis et loci.Ut eū traderet .ſ. occulte. qd̓ adimpleuit ī nocte diei ſequētis: vt. jͣ. patebit. z PPrima āt die acy. Hic deſcribitur ip̄iꝰ xp̄i vediti traditio vbi qͣttuor tangūt̉. qꝛ pͥmo premittit̉ paſcaꝯuiuiū ad ꝓdreuocationē. ſcd̓o inſtituit̉ euchariſtie ſacramētū ad fideliū refectionē. ibiluteꝫ. tertio p̄dicit̉diſcipuloꝝ ſcandalū ad ipſoꝝ p̄munitionē. ibi: īquarto ſubiungit̉ergo ſic: Primaxp̄i deſideriū ad noſtrā redēptioneꝫ. ibi: Tuncut īaūt die acymoꝝ. iſta dies fuit feria qͥnta q̄ erat vigiliaabat̉ agnꝰpaſcalis ad veſperā illiꝰ diei: que erat dies quartadeonc tenebant̉ veſci panibꝰ acymis vſqꝫ ad veſperā vigeſimepͥme diei eiuabetur Exo .xij. Aduertendū tn̄ eſt ꝙ greci dicūt xp̄m cenaſſe cuꝫntepaſſionem ſuā tertiadecima die pͥmi menſis: ita ꝙ anticipauit īmolni paſcalis per vnam diem: qꝛ p̄uidebat ſe paſſurum in craſtinū qn̄ debebgnus immolari ẜm legē. hoc autē ꝓbant ex euāgelio Ioh̓. xviij. vbi dicitur ꝙ iudei ducētes ad xp̄m ad pilatū non intrauerūt in p̄toriū vt non cōninarent̉ ſꝫ vt manducarent paſca. ex quo concludit̉ ꝙ eadē pie paſſus eſt in qua īmolabant agnum paſcalē: ſcꝫ quartadecima die menſis pͥmi. ⁊ ꝑ conſequēs die. xi.cenauit cuꝫ apl̓is.ex quo vlterius cōcludunt ꝙ xp̄s confecit corpꝰ ſuum in pane fermentato: quia iudei nō veſcebant̉ acymis an̄ veſperā quartadecime diei ex quo vlterius in tātā inſaniā ꝓrumpūt ꝙ dicūt Mattheū Marcū ⁊ Lucam falſū ſcripſiſſe: qꝛ deſcribuntxp̄m cenaſſe cū apl̓is pͥma die acymoꝝ in qͣ agnꝰ paſcalis īmolabatur: ꝓpter qd̓ dicunt vlteriꝰ ꝙ iohānes qͥ ſcripſit poſterior in hͦ correxit eos. xij. ca. dicens: An̄ diēfeſtū paſce ⁊cͣ. vbi ꝯn̄ter agit̉ quō lauit pedes diſcipuloꝝ ſuoꝝ. ⁊ eadem nocte traditꝰ eſt. Sed iſta ſūt falſa ⁊ erronea. dicere enī ꝙ in ſcriptura canonica ſit aliquidfalſū ē erroneū: cū ſit tradita a ſpūſancto. ⁊ iteꝝ ſi concedāt eſſe falſa in aliquo loco. ꝑ ꝯſequens non pōt habere alifirmitatis in alijs lovt arguit Atepl̓a ad Hieronymū. Itē ꝙ dicuntcōfeciſſe in fermēeſt cōtra Chryſo.qui fuit doctor grecus qui dicit ſuꝑ Matth̓. Apertiſſime dn̄monſtrauit.a pͥncipio circūciſionis ſue vſqꝫ adē paſce extremū non erat contrariꝰ diuinarūlegū. In lege aūt p̄cipiebat̉ ꝙ carnes agni paſcalis comederēt cum panibus acymis. ergo in illa cena vltima in qua cōfecit corpus ſuū erant panes acymi. ⁊ ꝓpterhoc bene

B

Myſtice

Mar. 14 aIoh̓. 12. aLucꝭ. 7. f

Mar icIoh̓ .12. b

Ioh̓. 12. a

Mar. 1. l

Mar. 142Lucꝭ. 22.

5.1. eo.abijt iudaſB

jͣ. 28. d

Ęſa. .40. c

.1 Coꝝ. 5. c