Matthei Ca. XXIIIIGlo. ordi.Nico. de lyra

deꝰ in morte. Iin illa hora q̄ ſibi eēt ſuſpecta.fur vēturus eēt: vigilaret vtiqꝫ:§. i. corpus⁊ non ſineret perfodi domū ſuā.I ſine macula ⁊ ruga.Id̓o ⁊ vos eſtotē parati: qꝛ neſcitis qua hora filius homīs ventua ſ difficultatē on̄dit: ꝑ qͥs: n̄ īpoſſibilitatē ꝟtutꝭ.a rus eſt. Quiſputas eſt fidelis ſerI bene erogādo pecuniā dn̄i ſui.buus et prudens quem conſtituit aI xp̄s. § diſcernēs capacitatē ſingl̓oꝝ. F eccledn̄s ſuus ſuꝑ familiam ſuam: vt bſiam.ſ ꝓ capacitate auditoꝝ. b § cibū ſermonis diuini vel exempli ſui.de̓t illis cibuꝫ in tempore? Beactus ille ſeruus: quem cuꝫ veneritIchriſtus.dominus eius inuenerit ſic faciēIcibum miniſtrantem.tem. Amen dico vobis: quoniaꝫ de§ ꝓ tꝑe ⁊cͣ. ſupradicta. F nō vt ſoli: ſed vt p̄ ceteris habeāt eterna p̄mia: tū ꝓ vita ſua: tum ꝓ gregis cuſtodia.d ſuper omnia bona ſua conſtituet ⁊Fecōtra: ſi diſſimulauerit iudiciū dei in ꝓxīo vēturū: ſecuritatē ſibijpſi faciens.eū. Si autē. dixerit malus ſeruus eille in corde ſuo: moram facit doI iniurijs afficere.minus meus venire: ⁊ ceperit ꝑ­ faI ipſe aūt ſit deditꝰ gule vel ebriecutere conſeruos ſuos māducettati vel facinoribꝰ ⁊ illecebris ſeculi plenus ſit.aūt ⁊ bibat cum ebrioſis: veniet̉ SI in quo oēs mali p̄poſiti intelliguntur.dominꝰ ſerui illiꝰ in die qua nonſperat: ⁊ hora qua ignorat: et di­ hFa cōſortio fidei. Iſortem eius.fuidet eū: ꝑtēqꝫ eiꝰ ponet cū hypo iFlucet nō fuiſſet hypocrita. ꝓ calore.ꝓ frigore.critꝭ: illic erit fletꝰ ⁊ ſtridor dētiū.

trahit. Furi aūt reſiſteret ſi vigilaret: quia aduentum iudicis occulte venientem p̄cauens occurreret penitendo.a Quis putas eſt fidelis ſeruus. Tribꝰ ſil̓itudinibꝰ fulguris furis ⁊ ſubmerſionis pētapolis terrorē iudicij introduxitcōiter ad oēs vt vigilarēt et parati eſſent. Nūc ſpecialiter adp̄latos loquit̉ qͥ humiles prudentesnō appetētes bonū ꝓpter lucrū tēporale: ſed ꝟbo et exemplo et oꝑe debētpaſcere oues. Quis putas ē fi. ⁊cͣ.Quaſi diceret: Admonēdi eſtis: naꝫqͣꝫ rarus ē dn̄o ꝓpter dn̄m ſeruiens:oues xp̄i non ad lucrū: ſed amore xp̄ipaſcēs: prudēs: ī futuro ſibi ꝓuidēs.b Quem ꝯſtituit ⁊cͣ. Ꝙͣ rarus qͥ ſutvocatus a deo tanqͣꝫ aaron et nō magis ſe ingeſſerit: et qͥ non magis ſe paſcat qͣꝫ oues. c. Beatꝰ ille ⁊cͣ. Eterna autē beatitudine glorificādus ē qͥdn̄o veniēte ad iudiciū repertꝰ fueritfidelit̓ annonam ꝟbi miniſtrans ⁊ incura gregis vigilās. Rarus īuenitur fidelis vel prudēs: ſꝫ qͥ talis inuenitur beatꝰ eſt. d Suꝑ oīa: Id eſtſuꝑ oīa celeſtꝭ regni gaudia. ceteros:id eſt bonos auditores faciet diſcūbere: ⁊ tranſiens miniſtrabit eis.e Percutere ꝯſeruos. Iniurijs afficere vel infirmoruꝫ ꝯſcientias prauoverbo vel exemplo vitiare. Unde Lucas ait: pueros vl̓ ancillas qͦꝝ quātainfirmior ē etas vel ſexus: tāto facilior eſt ruina. f. Cuꝫ hypocritis ⁊cͣ.Cū illis .ſ. qͥ erāt ī agro: et qͥ molebāt:et nihilominꝰ derelicti ſūt. Qui dicūtur hypocrite et ī agro et in mola .i.qͥ bona videbāt̉ facere: ſꝫ exitꝰ diuerſevolūtatis apparuit. g. Fletꝰ. Perſil̓itudinē mēbroꝝ magnitudo oſtendit̉ tormentorū.F Tūc ſil̓e¶ Nico. de lyraneret. ſi aūt ī ꝯtrarijs actibꝰ ip̄m inueniat eternalit̓ puniat. Iſte aūt ſeruꝰ ēqͥlibet xp̄ianꝰ qui ē diſpēſator dn̄i ſui:qd̓ pōt intelligi tripliciter. vno mō indiſpēſatiōe ſpūalium qd̓ ꝓprie ꝑtinetad p̄latos. alio modo ī regimine tēporaliū qd̓ ꝑtinet ad pͥncipes ſeculares⁊ iudices. tertio mō in bono vſu gratiarū ſibi a deo collatarum ⁊ hͦ ꝑtinetad oēs. hͦ gͦ ē qd̓ dicit: Quis putas ēfidelis ſeruus ⁊cͣ. a. Quē cōſtituitdn̄s ſuꝑ fami. ſuaꝫ. ⁊ pōt reſpōderi vtptꝫ ex p̄dictis. Hic ē bonꝰ p̄latꝰ vl̓ bonus iudex vel etiā bonꝰ ſimplex chriſtianus: qꝛ vt d̓r in Eccl̓iaſtico. Cuilibet mādauit deus de ꝓximo ſuo.b. Ut det illis cibum in tꝑe .i. auxiliuꝫ .i. in tꝑe neceſſitatis:Beatꝰ ille ſeruusad qd̓ qͥlibet p̄dictoꝝ tenet̉: vt viſū ē.quē cū venerit dn̄s eiꝰ. q̄rens in morte rōnem ſeruitij ſui: īuenerit ſic facientē .i. in actibus charitatis ſe exercentē: qꝛ ꝑ talia meret̉ beatitudinē: ꝓpter qd̓ ſubdit̉: d Amē dico vob̓qm̄ ſuꝑ oīa bona ſua ꝯſtituet eū. qꝛ beatitudo ē ſtatꝰ oīm bonoꝝ ꝯgregatiōe ꝑfectꝰ: vt d̓r. iij. de ꝯſolatiōe. e¶ Si aūt dixerit malus ſeruus ille ī cor. ſuo mo. fa. dn̄s meus. hoc dicūtilli qͥ nō cogitāt de mortē. f. Et ceꝑit ꝑcutere ꝯſer. ſuos .i.occupare ſe ī actibꝰ malis ⁊ charitati ꝯtrarijs. g Uenietdn̄s ẜui illiꝰ in die qͣ nō ſperat: qꝛ nihil ē incertiꝰ hora mortꝭ.h. Et diuidet eū. ſeparādo aīam a corꝑe in morte. Martenqꝫ eiꝰ ponet cū hypocriſis .i. cū falſis chriſtianis ſeparando ip̄m a beatis ⁊ ꝯiungendo ꝯdemnatis. k. Illic erit fletus ⁊ ſtridor dentium. hoc ſupra expoſitū ē ca. xiij.Et egreſſus ieſis de ¶ Ca. XXIIIIMOrALILEI. templo ⁊c̄. Sequit̉: et. Non relinquet̉ hic lapis ſuꝑ lapidē ⁊cͣ. Origen̄. Oīs hō qͥ ſuſcipiēs inCe ꝟbū dei tēplū ē: ſi poſt pctm̄ adhuc ſaluat ex ꝑte: veſtigiafidei ⁊ religiōis tēplū ē: ex ꝑte deſtructū et ex ꝑte ꝯſiſtēs: quiāt poſtqͣꝫ peccauit curā ſui nō habet paulatim minuit̉ donecad plenū

ad plenū recedet a deo viuente: et ſic non relinquet̉ lapis ſuꝑlapidem mandatoꝝ dei qͥ non deſtruat̉. ff Sedente autē eoſuꝑ montē oliuēti ⁊cͣ. cōtra templū ſedens de ruina iudaice gētis diſputat vt etiā ipſo ſitu corꝑis monſtret ꝙ quictus in eccleſia manēs impioꝝ ſuꝑbiā ꝯdēnat. lx. Multi veniēt ī noīemeo dicētes ego ſum xp̄s ⁊cͣ. multi videntur plus dicere facto: qꝛ ſua ſtatuta diſtrictus faciūt obſeruari qͣꝫ precepta dei. by. Cōſurget enī gēs ꝯgentem ⁊cͣ. Hiero. Myſtice autē videt̉ regnū ꝯͣ regnū ꝯſurgere. ⁊ peſtilētia eoꝝqͦꝝ ẜmo ſerpit vt cācer ⁊ fames audiendi verbum dei: et cōmotio vniuerſeterre in hereticis magis ītelligi qͥ contra ſeinuicē dimicātes eccl̓ie: victoriāfaciūt. g Tūc tradēt vos ī tribulationē ⁊cͣ. qd̓ nūc implet̉ myſtice: quiapauꝑes religioſi ꝑ hoīes malos ⁊ ſpecialiter ꝑ clericos ꝑuerſos tribulātur⁊ ꝑ detractiones eoꝝ linguaꝝ gladijsoccidunt̉: et plures infirmi ſcādalicātur odientes ſtatū ſuū: et fratres ſuosneqͥter accuſant ab ordine recedētes.m Et multi pſeudo ꝓphete ſurgent⁊cͣ. i. p̄dicatores q̄ ſua ſunt tm̄ q̄rētes.ſurgūt et multos ſimplices ſeducūt etſic frigeſcēte charitate abūdat iniquitas. ox. Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ īfinē. ſcꝫ in doctrina xp̄i. ⁊ a talibꝰ verbo ⁊ facto: p̄dicat̉ euangelium regni.t. Cum gͦ videritis abominationemdēſolatiōis ⁊c. abominatio ſtans ī loco ſācto ē p̄latus malus in eccl̓ia: de qͦd̓r Zach̓ .xj. O paſtor ⁊ idolū derelinquens gregē. bt. Tūc qͥ ī iudea ſūt:id ē in ꝯfeſſione ꝟitatis. x. Fugiantad mōtes .i. querāt auxiliū a deo vt ꝓuideat de paſtore bono. ct Et qͥ ī tecto eſt ⁊cͣ. ꝑ quē ſignificat̉ bonꝰ ꝯtemplatiuus. FEt qͥ in agro ⁊cͣ. id ē bonus actiuꝰ. q. d. iſti nō dimittant occupationē ſuā bonā ꝓpter p̄lati maliciā.dy. Ue aūt pregnantibꝰ ⁊cͣ .i. quilibetdebet optare vt nō impediat̉ fuga tāti mali eccl̓ie. gr. Erit enī tunc tribulatio ⁊cͣ .ſ. figuratiue qꝛ malus p̄latuseſt antichriſti figura qui ſedebit in tēplo dei vt dicit̉. ij. Theſſal̓. ij. id̓o dicit̉j. Io. ij. Iam antichriſti multi ſunt. tn̄dies talium aliqn̄ breuiant̉ ꝑ bonorūoratiōes. n Tunc ſi quis vobis dixerit: ecce hic eſt xp̄s ⁊cͣ. Nunc autē fithoc myſtice. nam adulatores ml̓ti laudant malos prelatos ⁊ principes tā qͣꝫſint chriſti boni: chriſtꝰ enim grece dicitur vnctus latine. epiſcopi ꝟo et reges ſaltem aliqui ſunt vncti. HNolite credere. ſcꝫ talibus adulatoribus: quia prophete ſunt antichriſti. ex. Ubicunqꝫ fuerit corpus ⁊cͣ. id eſt vbi eſt bonus p̄latus vbi cōgregant̉ bone perſone. gl. Statim aūt poſt tri.ſcꝫ electionis vel ꝓuiſiōis ꝑuerſe. nam talis ꝓuiſio eſt eccleſiemagna tribulatio. i. Sol obſcurabit̉. qd̓ fit moraliter quando malus p̄ficitur. k7. Et luna non dabit lumen ſuum: id eſteccleſia que lumen habet a bono paſtore ſicut luna a ſole: propter quod ipſo ſubtracto deficit lumē eccleſie. I. Et ſtelle cadent de celo: id eſt religioſi de contēplationis excelſo. mr̄. Etvirtutes celorum mouebuntur. nam ꝑfecti de dei patientia inpermiſſione mali p̄lati mirantur. qt. Et videbunt filium hominis ⁊cͣ. id eſt chriſtum qui in tali tribulatione venit aliquādo ꝓ conſolatiōe bonoꝝ deijciens malum p̄latum et ſubſtituens bonum. vx Et mittet angelos ſuos ⁊cͣ. tunc enī mittūt̉angelici viri cuꝫ tuba p̄dicatiōis ad ꝯgregandū electos hinc⁊ inde in vnitate charitatis. by. A ſūmis celorū ⁊cͣ .i. a maioribꝰ vſqꝫ ad minores: qꝛ p̄dicatio debet eſſe cōmunis. cti Abarbore fici diſcite parabolam ⁊cͣ. ꝑ ficum cuius dulcis eſt fructus ſignificat̉ bonus prelatus qui in inſtitutione ſua incipitvireſcere per opera bona. et hoc eſt ſignum fructificatiōis bone in ſe et in alijs de proximo future. exi De die aūteꝫ illa ⁊cͣ.Iſtud ad

F

Lucꝭ 12. e

Lu. 12. eApo. 16. 02. Coꝝ. 3. a

Lnec .12.ſ