Glo. ordi. MattheiCa. XXIIII Nico. de lyra

§ intelligitis eſtatis aduentū.fuerit et folia nata ſcitis qꝛ ꝓpeeſt ęſtas. Ita et vos cum videritꝭIgIgue ſcripta ſunt: que dixi ſupra. b § ne puteeſſe cōſūmationē mūdi: ſed p̄curſiōes quaſdam que oſtendunt ꝙ ꝓpe ſit in ianuis.hec oīa ſcitōte qꝛ ꝓpe ē ī ianuis.a §credite q̄ dixi. b5 de morte ad īmortalitatAmen dicō vobis quia nō pręte̓ aonec veniat dies diſ vel oē genus hoīm: velt: donec veniet dies dn̄i.tēs iudeoꝝ q̄ nō deribit hęc generatio donec om̄ia bI innouabunt̉.F aęrū nō etherū.bfiant. LLęluꝫ et terra tranſibunt: c§ ſed ſicut dicūt̉ ſine vlla īmunitiōe implebūtur.verba aūt mea non pręteribunt. dſ ne apoſtoli querēt certā horā aduentꝰ xp̄i qͥ intelligitur etiam in morte vniuſcuiuſqꝫ.ʰ De die autem illa et hora nemo exa I in quo filius ⁊ ſpūſſanctꝰ intelligit̉.ſcit: neqꝫ angeli cęlorum: niſi pā­ ga I ſic repētinus interitus incredulis ſuꝑueniet:cum dixerit: pax ⁊cͣ.dter ſolus. Sicut auteꝫ in diebus hynōe: ita erit et aduentꝰ filij hoīs 11Sicut enim erant in diebus an­ kgule deditiFebrietati dete diluuium cōmedētes et bibenditi. I ⁊ his toti dediti ⁊ iudicia dei cōtēnentestes: nubentes et nuptui traden-ꝑſtiterunt vſqꝫ in eum diem.tes: vſqꝫ ad eum diem quo intraa §cognoſcere noluerūt qͣꝫuis nos p̄dicte.uit in arcā noe: et non cognouerunt donec venit diluuiū et tulitI tāqͣꝫ fur cōp̄hendit filios noctis.omnes: ita erit ⁊ aduentꝰ filij ho ma Iin illa cōſūmatione. Fp̄dicatores. Fīueniēt̉minis Tunc duo erunt in agro: nin ſemente pares: ſed nō eque metentes fructus.vnus aſſumet̉ et vnꝰ relinquet̉.I occupati ſecularibꝰ.qͥ habuerūt tāqͣꝫh Duę molentes in mola: vna aſ-nō habētes.qͥ ī īcerto diuitiarū ſperuerūb F cōtinētesoccupati eccl̓iaſticꝭ vl̓ ſeribi ſumet̉: ⁊ altera relīquet̉. Du̓o inlecto: vnus aſſumet̉: ⁊ alter relinF ecce quo tēdāt q̄ dixit. § ſolliciti eſtote: hec enīauſa cur neſcire vult nos diē aduētus ſui.quetur. Uigilate ergo qꝛ neſcitꝭ orqua hora dominus veſter ventuꝓbat ꝙ debēt vigilare ⁊ ſobrij eſſerus ſit. Illud autem ſcitote: qm̄ pIſpiritus.k ſi ſciret pater familias qua hora

tandū ē. a Celū ⁊ terra. Innouabūt̉ depoſita priori forma ꝑmanēte āt ſubſtātia. Un̄ dicit̉: Terra ī eternū ſtabit.b ¶ De die. Ne forte auditis ſignis q̄rerēt etiā illiꝰ diei certū terminū ait: De die nouiſſima. pꝰ qͥt ānos vel dies vētura ſit: nolite eſſe ſolliciti. Nulli diffinitū ē ꝙ vel in die velin nocte iudiciū futuꝝ ſit. Sed promanifeſtatiōe d̓r dies: vel ꝓ occultatiōe nox. c. Nemo ſcit neqꝫ angeli celoꝝ ⁊cͣ. In quibuſdam cōdicibus additur: neqꝫ filiꝰ: qui quidem oīa ſcit cū patre: ſꝫ nō facit homines ſcire: ſicut Apl̓s ait: ī eo eſſeabſconditos theſauros ſapiētie etſcīe. Nō facit ſcire: qꝛ īutilit̓ ſciret̉.Sꝫ ſemꝑ ſimꝰ incerti de aduentu iudicis: vt ſic qͦtidie viuamꝰ qͣſi ī aliadie iudicādi ſimꝰ. Neqꝫ electi angeli quēqͣꝫ ſcire fecerūt. Uel nulli ſanctoꝝ āgeloꝝ ꝯceſſit deꝰ noticiā dieihuiꝰ: neqꝫ filio adoptiuo: id ē neqꝫvlli ſanctorum hominum.d Sicut autem in die. Subitumaduētus ſui diē plurimis affirmatexēplis: nā ⁊ fulguri cito oīa tranſuolāti cōꝑauit ⁊ diebꝰ noe: vl̓. lothẜm aliū euāgeliſtā eqͥparat. Myſtice. Noe arcam edificauit: cum dn̄seccl̓iaꝫ ꝯſtruit quā ꝯſūmatā ingredit̉: cū eā in die iudicij p̄ſentia viſionis ſue eternꝰ habitator illuſtrat.Sꝫ cū edificat̉ arca: iniqͥ luxuriāt̉:cū intrat̉ intereūt: qꝛ qͥ h̓ ſāctis certantibꝰ inſultāt: illis coronatis punientur. e. Comedētes ⁊ hibentes: nubentes et nuptā tra. Nō alimēta ⁊ nuptie: ſꝫ īmoderatꝰ licitoꝝvſus arguit̉. Poſt bella fameſ: terremotꝰ ⁊cͣ. tunc breuis ſequet̉ pax:vt fidelis ꝓbet̉: an trāſactis malisſperet iudicē vētuꝝ. vn̄ d̓r: Cū dixerint pax ⁊ ſecuritas tūc repēte īteritus ſuꝑueniet. f. Tūc erūt. Lucas ī illa nocte .i. illa ī tribulationeqͣ ꝓbant̉: in qͣ alij ꝑmanēt: alij cadunt. g. Duo erunt in agro vnꝰaſſumetur et vnus ⁊cͣ. Due differētie predictoꝝ ſūt ī eccl̓ia qͣſi ī agrolaborātiū: eoꝝ qͥ ſincere xp̄m annūciāt: ⁊ eoꝝ qͥ verbuꝫ dei adulterāt.h¶ Due molentes in mola: vna aſſumetur: et altera. Due differētie ſequentiū orbē rerū mobiliū: qͥ feminino genere deſignāt̉. qꝛ maioꝝ ꝯſilio regunt̉ femīe a viris. i. Duoī lecto. Qui ociū eligūt ⁊ quietē: q̄ſignificant̉ noīe lecti: nec ſecularibus nec eccl̓iaſticis negocijs occupati. Unꝰ aſſumet̉: qͥ ꝓpter deū ꝯtinere ſtudet: vt ſine ſollicitudine viuens cogitet que dei ſunt. Qui autem humana laude: vel aliqua vitiorum corruptione monaſticam vitam elegerit: relinquet̉ a deo. Nonſunt alia genera hominum qͣꝫ hectria in eccleſia. Unde Ezechiel tresviros liberatos vidit: noe: daniel:et iob: id eſt rectores vt noe: continentes vt daniel: ꝯiugatos vt iob.Et ẜm hec tria genera hominum:tres ſupponit parabolas. In pͥmaagit de laborantibus in agro: quod eſt vbi dicit: vigilateergo. In ſecūda agit de exiſtentibus in lecto: quod ē vbidicit: Simile eſt regnum celorū decem virginibus. In tertia agit de molentibus in mola quod eſt vbi dicit: Sicutenim homo peregre prociſ. ⁊cͣ. k Si ſciret pater familias qua hora fur ⁊cͣ. Neſciente patrefamilias: fur domūperfodit: quia dum a ſui cuſtodia ſpiritus dormit: improuiſa mors carnis habitaculum irrumpit: et ad ſuppliciuꝫX trahit

a. Amē dico vobis: qꝛ nō p̄teribit generatio hͨ .i. ꝯgregatio fidēliū. b Donec oīa fiāt. quia qͣꝫtūcūqꝫ fideles opprimāt̉ tꝑe anti chriſti: tn̄ aliqͥ ꝑmanebūt ī fide ſtabiles vſqꝫ ad finē mundi.c. Celū ⁊ ter. ⁊c. nō qꝛ corrūpāt̉ ẜm ſuā ſubſtātiaꝫ: ſꝫ qꝛ ceſſabit̓motꝰ celi ⁊ trāſmutatio ī elemētis. iſta enī ordinata ſūt ad cōplēdū numeꝝ electoꝝ. ⁊ id̓o ipſo cōpleto iniudicio ceſſabūt ſicut ea q̄ ſūt ad finē habito fine. d. Verba aūt mea nō p̄teribūt. ꝑ ꝟbū enī xp̄i factꝰ ē mūdus: ⁊ id̓overbū eiꝰ ē ip̄o mūdo ſtabiliꝰ. e. De dieaūt illa ⁊ hora. Hic circa iudiciū oſtēdittꝑis īcertitudinē. poſſet enī aliqͥs credere ꝙ ex ſignis predictis poſſet aliqͥs tp̄siudicij determīatū certitudinalit̓ cognoſcere. ideo hoc excludit dicēs: De die ātilla ⁊ hora nemo ſcit: qꝛ ꝑ rōnem naturalem homo nō pōt tp̄s illud certitudinaliter cognoſcere: qꝛ dependet ex ſimplicivolūtate dei. ſil̓r nec ꝑ reuelationeꝫ cognoſcit: qꝛ ſi hoc reuelaſſet aliquibꝰ: hͦ fuiſſet factū apl̓is qͥ fuerūt maxīe illuminati: ⁊ tn̄ ipſis de hoc querētibꝰ Actꝭ. .j. reſpondit: Nō ē veſtrū noſſe tēpora vl̓ momenta q̄ pater poſuit in ptāte ſua: qd̓ exponēs Augꝭ. xviij. de ciuitate dei. dicit:Omniū calculantiū digitos reſoluit illeqͥ hoc dixit: ꝑ digitos potentiā numerādi ītelligit. f. Neqꝫ angeli celoꝝ. ſicutenī pͥncipiū mūdi a ſolo deo fuit p̄cognitū: qꝛ mūdus īmediate ē ab ipſo factus:ita et finis mūdi ſoli deo ē cognitꝰ ⁊ homini xp̄o reuelatꝰ ad quem ꝑtinet iudicare de oībus.Niſi pater ſolꝰ. ꝑ hocnō excludit̉ filiꝰ vel ſpūſſanctꝰ: ſꝫ magꝭ īcludunt̉: qꝛ vna ē noticia triū ꝑſonarū.Dictio enī excluſiua addita vni ꝑſone īdiuinis reſpectu termini eſſentialis nonexcludit aliā: vt diffuſius tractat̉ primoſnīaꝝ. ſic aūt ē ī ꝓpoſito: qꝛ illa q̄ īportātreſpectū ad creaturā ſūt cōia tribꝰ: hmōiaūt ē noticia dei iudicij. Cōfirmat auteꝫp̄dicta ꝑ exemplū veteris teſtamēti. d.h. Sicut fuit in diebꝰ noe. qn̄ diluuiumerat occultū. i. Ita erit aduē. fi. hoīs:id ē xp̄i: veniētis ad iudiciū. k. Sicutenī erāt ⁊cͣ .i. in magna ſecuritate exiſtentes. l. Donec ve. dilu. ⁊ tu. oēs .i. ꝑdidit excepto noē ⁊ his qͥ cū eo erāt ī arca.m Ita erit aduē. fi. hoīs. qꝛ hoībꝰ in ſecuritate exiſtētibꝰ ⁊ de nullo timētibus:ſubito veniet tribulatio antixp̄i. vel ẜmalios iſtud refert̉ ad tēpus poſt mortemanti xp̄i: qꝛ ipſo mortuo et ꝑ ꝯn̄s hoībꝰ īſecuritate exiſtētibꝰ: ſubito apparebuntſigna iudicij ⁊ iudicꝭ adueniētꝭ. n. Tūcduo erunt ⁊cͣ. ꝑ exiſtētes in agro intelligūt̉ p̄lati quoꝝ officiū ē laborare ī agromilitātis eccl̓ie: ꝑ molētes in mola vbi ēmagnus labor corꝑalis. intelligūt̉ actiui. ꝑ exiſtentes ī lecto ītelligunt̉ ꝯtēplatiui qͥ ſunt ī reqͥe ꝯtēplatiōis. de iſtis tribus d̓r: Unꝰ aſſumet̉ et alter relinquet̉:qꝛ iſtoꝝ triū ſtatuū aliqͥ ſtabūt in fide inꝑſecutionē antixp̄i ⁊ aliqͥ cadēt: ⁊ ſil̓r adueniēte iudicio aliqͥ aſſument̉ ad gl̓iamaliqui relinquēt̉ ad penā. o. Uigilategͦ. Hic ex p̄dictis excitat nr̄aꝫ ſollicitudinē: qꝛ enī tp̄s iudicij ē incertū ideo ſemꝑdebemꝰ eſſe parati ad ip̄m expectandū:qꝛ ī tali ſtatu in quo aliquis capietur inmorte que etiam nobis incerta eſt: ita etiam in tali ſtatu preſentabitur in iudicio. Ad hoc etiā adducit duplex exemplū. Primū ēde patrefamilias qͥ ſollicitꝰ eſt de cuſtodia domꝰ: et multo fortiusnos debemꝰ eſſe ſolliciti ne ꝑdamꝰ vitā eternam: qd̓ erit ſi īueniamur īparati ꝑ carētiā gr̄e ī morte: ⁊ hͦ ē qd̓ dicit: p. Illud autē⁊cͣ. et ptꝫ lr̄a. Scd̓m exēplū ponit. ibi: Quis putas. de ẜuo patriſfamilias qͥ ſollicitus eſt regere domum ſibi cōmiſſaꝫ: non ſolū inp̄ſentia dn̄i ſed etiā in abſentia: vt ſic veriens dominꝰ eum remuneret. ſi

Eccͣs .i. a

Coloẜ .2. a

Mar. 13..Lucꝭ. 21. f

F 35. q. 16.fraternitstis.

Myſtice

F Gen̄. 6Lucꝭ. 17. I

D

1. Ter. 5. a

Luct̓. 17. 6

FMar. 13.dLucꝭ 12.

Exeē. 14.

.aIbidem

l 5