Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
ep̄i nutritus atqꝫ eruditus eſt. Deinde adUilfridū ep̄m ſpe melioris ꝓpoſiti aduēniens oēm in eiꝰ obſequio vſqꝫ ad obitūillius expleuit etatē. Cum qͦ etiā romamveniens multa illic q̄ in patria neqͥuerateccl̓ie ſancte inſtitutus vtili addidicit.Ut Ceolfrid abbas regi Pictoꝝ Architectos eccl̓ie: ſimul ⁊ epl̓aꝫ de catholico paſcha: ⁊ conſura miſerit.¶ Capl̓m. XXII.O tēpore Naitan rex Pictorūſequi ſeptētrionales britānie plagas inhabitāt admonitꝰ: eccleſiaſticaꝝ frequēti meditatione ſcripturarū abrenūciauit errori quo eatenus ī obẜuatione paſche cū ſua gēte tenebat̉: ⁊ ſeſuoſqꝫ oēs ad catholicā obẜuātiaꝫ dn̄icereſurrectiōis tp̄s celebrādū ꝑduxit. Qd̓vt faciliꝰ ⁊ maiori autoritate ꝑfecerit q̄ſiuit auxiliū de gente angloꝝ: qͦs iā duduꝫad exemplum ſancte romane ⁊ apl̓ice eccleſie ſuaꝫ religionē inſtituiſſe cognouit.Siqͥdem miſit legatarios ad virū venerabilem Ceolfridū abbatem monaſteribeatoꝝ apl̓oꝝ Petri ⁊ Pauli qd̓ ē ad hoſtium muri amnis: ⁊ iuxta amnem tina īloco qͥ vocat̉ Ingiruū: cui ip̄e poſt benedictum: de qͦ ſupra diximꝰ: glorioſiſſimep̄fuit. poſtulans vt exhortatorias ſibi litteras mitteret: qͥbꝰ potentius ꝯfutare poſſet eos qͥ paſcha non ſuo tꝑe obſeruare p̄ſumerēt: ſimul ⁊ de conſure modo vel ratione qͣ clericos inſigniri diceret. Excepto ꝙ etiaꝫ ip̄e in his nō parua ex ꝑte eētimbutꝰ. Sed ⁊ architectos ſibi mitti petijt qͥ luxta morem romanorū eccl̓iam delapide in gente ip̄ius facerent: ꝓmittenshanc in honorē beati apl̓oꝝ principis dedicandā: Se qͦꝫ ip̄m cum ſuis oībꝰ morēſancte romane ⁊ apl̓ice eccleſie ſemꝑ imitaturū: Inquātū dūtaxat tā lōge a romanorū loquela ⁊ natione ſegregati hāc ediſcere potuiſſent. Cuius religioſis votꝭ acp̄cibus fauēs reuerendiſſimꝰ abbas Colfrid: miſit architectos qͦs petebat: ⁊ litteras ſcriptas ī hūc modū. ¶ Dn̄o excellētiſſimo ⁊ gl̓ioſiſſimo regi Naitano: Colfrid in dn̄o ſalutem. Catholicā ſancte pache obſeruantiā quā a nobis rex deo de
uote religioſo ſtudio q̄ſiſti: ꝓmptiſſimeac libentiſſime tuo deſiderio iuxta qd̓ abapoſtolico ſede didicimꝰ patefacere ſatagimus. Scimꝰ nanqꝫ celitꝰ ſancte eccl̓iedonatū quotiēs ip̄i rerū dn̄ice diſcende:docende: cuſtodiende veritati oꝑam impendunt. Nā ⁊ vere omnino dixit qͥdamſeculariū ſcriptorū: qꝛ feliciſſimo mundoſtatu ageret̉ ſi vel reges philoſopharent̉vel regnarēt philoſophi. Qd̓ ſi de philoſophia huius mūdi vellet vere intelligere de ſtatu huiꝰ mūdi merito diligere potuit homo hunc mundū: quāto magis ciuibus patrie celeſtis in hͦ mūdo ꝑegrinātibus optandū ē ⁊ totis animi viribꝰ ſuꝑplicādū: vt quo plus in mūdo queqꝫ valent: eo amplius eius qui ſuꝑ omnia ē iudicijs mādatis auſtere ꝯtendunt: atqꝫ adobſeruāda ſecū eos quoqꝫ qͥ ſibi cōmiſſiſūt exemplis ſimul et autoritate inſtituātTres ſunt ergo regule ſacris indite litteris: qͥbꝰ paſche celebrādi tēpus nobis p̄finitum nulla ꝓrſus humana licet autoritate mutari. Equibꝰ due in lege moyſi diuinitus ſtatute. Tertia in euāgelio ꝑ effectum dominice paſſionis ⁊ reſurrectiōisadiūcta eſt. Precipit enī lex vt paſcha primo mēſe anni ⁊ tertia eiuſdē mēſis ſeptimana id eſt a qͥnta decima die vſqꝫ ad viceſimāprimaꝫ fieri deberet. Additum eſtꝑ inſtitutionē apoſtolicaꝫ ex euāgelio vtin ip̄a tertia ſeptimana diem dn̄icam expectare: atqꝫ in ea tēporis paſchalis initium tenere debeamꝰ. Quā videlicet regulam triformē ſi quis rite cuſtodierit nūqͣꝫī adnotatiōe feſti paſchalis errabit. Uerum ſi d̓ his ſingulis enucliatius ac latius audire deſiderās: Scriptū ē in Exodo vbi liberādus de egypto ppl̓s iſrl̓ primum paſcha facere iubet̉. qꝛ dixerat dominꝰ ad Moyſen et Aaron. Mēſis iſtevobis pͥncipiū menſiū primꝰ erit in mēſibus anni. Loqͥmini ad vniuerſum cetuꝫfiliorum iſrl̓ ⁊ dicite eis. Decima die meſis huiꝰ tollat vnuſquiſqꝫ agnū ꝑ familias ⁊ domꝰ ſuas. et paulo poſt. ⁊ ſeruabitꝭeum vſqꝫ ad quartādecimā menſis huiꝰ.Immolabitqꝫ eum vniuerſa multitudofiliorū iſrael ad veſperam. Quibꝰ verbismanifeſtiſſime ꝯſtat ꝙ ita in obſeruatiōe