Ver?4

Delectabat̉ enī antiſtes prudentia ꝟboꝝiuuenis: gr̄a venuſti vultꝰ: alacritate actionis: ⁊ ꝯſtātia ac maturitate cogitatiōisUn̄ ⁊ oīa q̄ neceſſe habebat abundanterip̄i cū ſocijs ſuiſ qͣꝫdiu ſecū erāt donabatEt inſuꝑ offerebat: vt ſi vellet ꝑtem galliarū nō minimā illi regendā cōmitteretac filiā fratris ſui virginē illi ꝯiugem daret: eūqꝫ ip̄e loco adoptiui haberet. At ille gr̄as agens pietati quā erga eū cuꝫ eētꝑegrinus habere dignaret̉: Reſpondit:ꝓpoſitum ſe magis alteriꝰ conuerſationishabere: ⁊ ideo patria relicta romam iteragere cepiſſe. Quibꝰ auditis antiſtes miſit eū romā dato duce itineris: ⁊ cūctis ſimul q̄ neceſſitas popoſcebat itineris largiter ſubminiſtratis: obſecrans ſedulo vtcum patriā reuerteret̉ ꝑ ſe iter facere meminiſſet. Ueniens ꝟo romaꝫ ⁊ oratiōibꝰac meditatiōi rerū eccl̓iaſticaꝝ vt animoꝓpoſuerat quotidiano mancipatꝰ inſtantia ꝑuenit ad amiciciā viri ſanctiſſimi acdoctiſſimi Bonifacij videlicet archidiaconi qͥ etiā ꝯſiliariꝰ erat apl̓ici pape. Cuius magiſterio qͣttuor euāgeliorū librosex ordine didicit. compotu paſche rationabilē ⁊ alia multa q̄ in patria neqͥuerateccl̓iaſticꝭ diſciplinis accōmodare eodeꝫmagiſtro tradente percepit. Et cū mēſesaliqͦt ibi ſtudijs occupatꝰ felicibꝰ exegiſſet: redijt ad Alfinū in galliā: ⁊ tres ānosapud ip̄m cōmoratꝰ attonſus eſt ab eo etin tanto habitꝰ amore vt heredē ſibi illūfacere cogitaret. Sed ne hoc fieri poſſetantiſtes crudeli morte p̄reptus ē. ⁊ Uilfrid ad ſue potius hͦ ē angloꝝ gēti ep̄atūreſeruatus. Nam Balhild regina miſſismilitibꝰ ep̄m iuſſit interfici. quē ad locuꝫqͥdeꝫ quo decollādus erat ſecutus ē Uilfrid clericus illius: deſiderās cuꝫ eo tametſi ip̄o multū ꝓhibēte pariter occūbere.Sed hunc vbi ꝑegrinū atqꝫ oriundū denatione angloꝝ cognouere carnificeſ: pepercere illi: neqꝫ eum trucidare cum ſuovoluere pōtifice. At ille britāniā veniensꝯiūctus eſt amicicijs Alucfridi regis: qͥcatholicas eccl̓ie regulas ſequi ſemper ⁊amare didicerat. Un̄ et illi quia catholicū euꝫ eſſe cōperit mox donauit terrā decem familiarū in loco qͥ dicit̉ Stanfrod

⁊ non multo poſt monaſteriū. xxx. familiarū in loco qͥ vocat̉ in Hripum: quē videlicet locū dederat pridē ad ꝯſtruenduꝫinibi monaſteriū his qͥ ſcotos ſequebāt̉.Uerū qꝛ illi poſtmodū optione data maluerunt loco cedere: qͣꝫ paſcha catholicum: ceteroſqꝫ ritus canonicos iuxta romane ⁊ apl̓ice eccl̓ie cōſuetudinē reciꝑededit hoc illi quem melioribꝰ imbutꝰ diſciplinis ac moribꝰ vidit. Quo in tꝑe adiuſſionē p̄fati regꝭ p̄ſbyter ordinatus eſt īeodeꝫ monaſterio ab Agilberto ep̄o Geuiſſorū: cuius ſupra meminimꝰ. Deſiderante rege vt vir tante eruditionis ac religionis ſibi ſpecialiter ī diuiduo comitatu ſacerdos eſſet ac ductor. Quē nō multo poſt detecta et eliminata (vt ſupra docuimus) ſcotorū ſectā galliā mittens cuꝫꝯſilio atqꝫ ꝯſenſu patris ſui Oſiuū ep̄mſibi rogauit ordinari: cum eſſet annorumcircit̉. xxx. eodē Agilherechto tūc ep̄atuꝫagente ꝑiſiace ciuitatis: cum quo ⁊ alij. xjep̄i ad dedicationē antiſtitis conuertētesmultū honorifice miniſteriū impleuerūtQuo adhuc in trāſ marinis ꝑtibꝰ demorante ꝯſecratꝰ eſt ī ep̄atuꝫ eboraci iubēterege Oſiuū Ceadda vir ſanctꝰ: vt ſupramemoratū eſt: ⁊ tribꝰ annis eccl̓iaꝫ ſublimiter regēs de hinc ad monaſterij ſui qd̓eſt in Leſtinga ei curaꝫ ſeceſſit: AccipiēteUilfrido ep̄atū totius nordā himbroruꝫꝓuincie. Qui deinde regnante Ecgfridopulſus ep̄atū: ⁊ alij ꝓ illo ꝯſecrati antiſtites: quorū ſupra meminimus: romamqꝫiturus ⁊ coraꝫ apl̓ico papa cauſam dicturus: vbi nauē cōſcendit flāte fauonio pulſus eſt freſiam: et honorifice ſuſceptus abarbaris ac rege illoꝝ Aldgiſlo predicabat eis xp̄m ⁊ multa eoꝝ mirabilia ꝟboveritatis inſtituēs a peccatoꝝ ſuorū ſordibus fonte ſalutaris abluit. Et qd̓ poſtmodicum Uilbrord reuerēdiſſimꝰ chriſtipontifex ī magna deuotiōe cōpleuit. ipſeprimus ibi opꝰ euāgelicū cepit. Ibi ergohyemē cū noua dei plebe feliciter exigēsſic romā veniēdi iter repetijt. ⁊ vbi cauſaeius vētilata eſt p̄ſente agathone ꝑ apa ⁊pluribꝰ ep̄is vniuerſoꝝ iudicio abſqꝫ crimine accuſatū fuiſſe epatu eſſe dignus inuentus ē. Quo in tꝑe ideꝫ papaqtho

B