Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Inglorū

ſtatutum eſt ſynodali decreto vt ꝓuinciaauſtraliū ſaxonuꝫ que eatenus ad ciuitatis ventane cui tunc Daniel p̄erat parrochiā ꝑtinebat ⁊ ip̄e ſedem epiſcopaleꝫ acꝓprium haberet ep̄m Conſecratuſqꝫ ē eisprimus antiſtes Eadberecht: qͥ erat ī monaſterio abbas beate memorie Uilfridiep̄i qd̓ dicit̉ Seleſen. Quo defūcto Eolla ſuſcepit officiū pōtificatꝰ. Ip̄o aūt an̄aliqͦt ānos ex hac luce ſubtracto ep̄atꝰ vſqꝫ hodie ceſſauit.¶ Ut Coenred merciorū: ⁊ Offa oriētalium ſaxonū rex in monachico habitu rome vitā finierint: ⁊ de vita vel obitu Uil¶ Capl̓m. XXfridi ep̄i.Nno aūt imperio Hoſredi qͣrto Coenred qͥ in regno merciorum nobiliſſime tꝑe aliquantop̄fuerat: nobilius multo ſceptra regni reliquit. Nam venit romā: ibiqꝫ attonſuspontificatum habente Cōſtātino: ac monachus factus ad limina apl̓oꝝ in precibus: ieiunijs ⁊ elemoſynis vſqꝫ ad diemꝑmanſit vltimū. Succedente in regnumColredo filio Edilredi. qͥ an̄ ip̄m Coēredum idē regnum tenebat. Uenit aūt cuꝫillo ⁊ filius Sigberi regis orientaliumſaxonū: cuiꝰ ſupra meminimꝰ: vocabuloOffa iuuenis amantiſſime etatis ⁊ venuſtatꝭ toteqꝫ ſue gēti ad tenēda ſeruādaqꝫregni ſceptra exoptatiſſimꝰ: qͥ pari ductꝰdeuotione mētis reliqͥt vxorē: agros: cognatos: ⁊ patriā ꝓpter chriſtū ⁊ ꝓpter euangeliū: vt in hac vita centuplum acciperet⁊ in ſeculo vēturo vitā eternaꝫ. Et ip̄e ergo vbi ad loca ſancta romam perueneritattonſus et in monachico vitam habitucomplens ad viſioneꝫ beatorū apoſtolorum ī celis diu deſideratā ꝑuenit. Eodeꝫſane anno quo hi britāniā reliquere: antiſtes eximiꝰ Uilfrid poſt. xlv. annos accepti ep̄atꝰ diē clauſit extremū: in ꝓuincia q̄vocat̉ Mūdalū. Corpuſqꝫ eiꝰ loculo inditū ꝑlatū ē in monaſteriū ip̄iꝰ qd̓ dicit̉ īHripū: ⁊ iuxta honorē tāto pōtifici congruū in eccl̓ia beati apl̓i Petri ſepultuꝫ.De cuiꝰ ſtatu vitaqꝫ (vt ad priores dateſunt) paucis q̄ ſunt geſta memoremꝰ. Cūeſſet puer bene indolis: atqꝫ etateꝫ moribus tranſiēs: ita ſe modeſte ⁊ circūſpecte

in oībus gerebat: vt merito a maioribusquaſi vnus ex ipſis amaret̉ ⁊ veneraret̉.Ubi quartūdecimū etatis contigit annūmonaſticā ſeculari vitā p̄tulit. Qd̓ vbi patri ſuo narrauit (iam em̄ mater obierat) libēter eius votis ac deſiderijs celeſtibꝰ annuit eūqꝫ ceptis inſiſtere ſalutaribꝰ iuſſit.Uenit ergo ad inſulā Lindiſfarnenſem:ibiqꝫ monachoꝝ famulatui ſe cōtradensdiligēter: ea que monaſtice caſtitatꝭ ac pietatis erāt ⁊ diſcere curabat ⁊ agere. Et qꝛacris erat īgenij didicit citiſſime pſalmos⁊ aliquos codices: nec dū quideꝫ attonſus: Uerū his que tōſura maiora ſunt virtutibus idem humilitatis ⁊ obediētie nōmediocriter inſignitꝰ. Propter qd̓ ⁊ a ſenioribꝰ ⁊ coetaneis ſuis iuſto colebat̉ affectu In quo videlicet monaſterio cū aliqͦtannos deo ſeruiret aīaduertit paulatimadoleſcēs animi ſagacis minime ꝑfectameſſe virtutis viā que tradebat̉ a Scotisꝓpoſuitqꝫ aīo venire Romā: ⁊ qui ad ſedem apoſtolicā ritus eccleſiaſtici ſiue monaſteriales ſeruarent̉ videre. Qd̓ cū fratribus referret laudauerūt eius ꝓpoſitū: eūqꝫob id qd̓ mente diſpoſuit perficere ſuadebāt. At ille cōfeſtim veniens ad reginamEanfledam: cui notus erat: eiuſqꝫ cōſilioet ſuffragijs p̄fato fuerat monaſterio ſociatus: indicauit ei deſideriū ſibi iter beatorū apoſtoloꝝ limina viſitandi. Que delectata bono adoleſcēs ꝓpoſito miſit eumad Cātuā ad regē Ercūberechtū: qui eratfilius auūculi ſui: poſtulās eū vt honorifice romā tranſmitteret. Quo tꝑe ibi gradum archiep̄atus Honorius vnus ex diſcipulis beati pape Gregorij vir in rebuseccleſiaſticis ſublimiter inſtitutꝰ ſeruabatUbi cū aliqͣꝫdiu demoratꝰ adoleſcēs animi viuacis diligēter hijs que inſpiciebatdiſcēdi operā daret: Suꝑuenit illo aliusadoleſcens nomine Biſcop: cognomētoBenedictꝰ de nobilibus anglorū: cupiēs⁊ ipſe romam venire: cuius ſupra meminimus: huius ergo comitatui rex ſociauitUilfridum: vtqꝫ illum ſecum Romamperduceret iuſſit. Qui cum Lugdunū perueniſſent. Uilfrid ab Alfino ciuitatꝭ epiſcopo ibi retentus eſt. Benedictus ceptūiter nauim tunc Romam vſqꝫ compleuit̉