LiberV

qui tamen omnes in die iudicij ad viſionē chriſti ⁊ gaudia regni celeſtis intrabūtNam quicunqꝫ in omni verbo ⁊ opere ⁊cogitatione perfecti ſunt: mox de corporeegreſſi ad regnū celeſte perueniūt: ad cuiꝰvicinia pertinet locus ille vbi ſonū cantilene dulcis cum odore ſuauitatis ac ſplēdore lucis audiſti. Tu autem qui nūc adcorpus reuerti ⁊ rurſuꝫ inter homines viuere debes: ſi actus tuos curioſius diſcutere: ⁊ mores ſermoneſqꝫ tuos in rectitudine ac ſimplicitate ſeruare ſtudueris: accipies ⁊ ipſe poſt mortem locum māſionisinter hec que cernis agmina letabūda ſpirituū beatorū. Nāqꝫ ego cum ad tempusabſceſſiſſem a te: ad hoc feci vt quid de tefieri deberet agnoſcerem. Hec mihi cū dixiſſet multū deteſtatus ſum reuerti ad corpus: delectatus nimiū ſuauitate ac decore loci illius quē intuebar: ſimul ⁊ conſortio eorū quos in illo eſſe videbā. Nec tamē ductorē meū aliquid rogare audebā.Sed inter hec neſcio quo ordine repenteinter homines me viuere cerno. Hec etalia que viderat idem vir dn̄i non omībꝰpaſſim deſidioſis: ac vite ſue incurioſis referre volebat: ſed illis ſolūmodo qui veltormentoꝝ metu ꝑterriti: vel ſpe gaudioꝝpenniū delectati: ꝓfectuꝫ pietatis ex eiusverbis haurire volebant. ¶ Deniqꝫ in vicinia celle illius habitabat quidā monachus noīe Henigils: preſbiteratus etiamquē bonis operibꝰ adornabat gradu p̄minens: qui adhuc ſuꝑeſt. ⁊ in Hybernia inſula ſolitarius vltimā vite etatē pane cibario ⁊ frigida aqua ſuſtētat. Hic ſepius adeundē virū ingrediens: audiuit ab eo repetita interrogatione que ⁊ qualia eſſentque exutus corpore viderat. Per cuius reuelationē ad noſtrā quoqꝫ agnitionē peruenere que de hijs pauca perſtrinximus.Narrabat autem viſiones ſuas etiam regi Alfrido viro vndecunqꝫ doctiſſimo: ⁊tam libēter tamqꝫ ſtudioſe ab illo auditꝰeſt vt eius rogatu in monaſterio ſupra memorato indutus: ac monachica ſit tōſuracoronatus: atqꝫ ad eum audiendū ſepiſſime cum illas in partes deueniſſet accederet. Cum videlicet monaſterio tēpore illoreligioſe ac modeſte vite abbas ⁊ preſby-

ter Ediluald preerat: qui nunc epiſcopalem Lindiſfarnenſis eccleſie cathedrā cōdignis gradu actibus tenet. Accepit autēin eodem monaſterio locum māſionis ſecretiorē: vbi liberius continuis in orationibus famulatui ſui conditoris vacaret.Et quia locus ipſe ſuper ripam fluminiserat ſitus ſolebat hoc creber ob magnumcaſtigandi corpus effectum ingredi. ac ſepius in eo ſuꝑmeantibus vndis īmergiſicqꝫ ibidem qͣꝫdiu ſuſtinere poſſe videbat̉pſalmis vel precibus inſiſtere fixuſqꝫ manere aſcendēte aqua fluminis vſqꝫ ad lūbos: aliquādo ⁊ vſqꝫ ad collum: atqꝫ indeegrediens ad terrā nunqͣꝫ ipſa veſtimentayda vel algida deponere curabat: donecex ſuo corpore calefierent ⁊ ſiccarent̉. Cūqꝫ tempore hyemali defluētibus circa eūſemifractarum cruſtis glacierum: quas etipſe aliquando cōtriuerat quo haberet locum ſtandi ſiue immergendi in fluuio dicerent qui videbant. Mirum frater Drichelme (hoc enim erat viro nomē) ꝙ tamfrigoris aſperitatem vlla ratione tolerare preuales. Reſpōdebat ille ſimpliciter.(Erat nāqꝫ homo ſimplicꝭ ingenij ac moderate nature) frigidiora ego vidi. Et cumdicerent mirūqꝫ cur tam auſteram tenerecontinentiam velis? Reſpondebat. Auſteriora ego vidi. Sicqꝫ vſqꝫ ad diem ſuevocationis infatigabile celeſtium bonoꝝdeſiderio corpus ſenile inter quotidianaieiunia domabat: multiſqꝫ ⁊ verbo ⁊ ꝯuerſatione ſaluti fuit.¶ Ut econtra alter ad mortem veniēs inoblato ſibi a demonibus cōdice oīa ſuainuenerit peccata.Capl̓m. XIIII.contra fuit quidam in ꝓuincia Mercioruꝫ: cuius viſionisac verba ⁊ cōuerſatio plurimis:ſed non ſibimetipſi profuit. Fuit aūt temporibus Coenredi qui poſt Edilredumregnauit: vir in laico habitu atqꝫ officiomilitari poſitus. ſed quantum pro induſtria exteriori regi placens: tam pro interna ſuimet negligentia diſplicēs. Ammonebat gͦ illū ſedulo vt ꝯfiteret̉ ⁊ emēdaretac relinq̄ret ſcelera ſua pͥuſqͣꝫ ſubito mortꝭſuꝑuētu tp̄s oē penitēdi ⁊ emēdādi ꝑderet

A 4