Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

bat dolor: ⁊ internis peccatorū vinculisquibus grauabat̉ otius deſiderabat abſolui. Adoleſcētior ſum inquit etate et vegetus corpore: quicquid mihi impoſuerꝭagendum dūmodo ſaluus fiam in die domini totum facile feram: etiā ſi totam noctem ſtando in p̄cibus: ſi integram ſeptimanā iubeas abſtinēdo Qui dixit. Multum eſt vt tota ſeptimana abſqꝫ alimentocorporis perdures: ſed biduanum vel triduanum ſatis eſt obſeruare ieiuniū. Hocfacto donec poſt modicum tempus rediens ad me quid facere debeas: ⁊ qͣꝫdiu penitentie inſiſtere tibi plenius oſtendam.Quibus dictis ⁊ deſcripta ſibi mēſura penitendi abijt ſacerdos. Et ingruente cauſa ſubita ſeceſſit hyberniam vnde originēduxerat: neqꝫ vltra ad eum iuxta ſuum cōdictum redijt. At ipſe memor precepti eiꝰſimul et promiſſi ſui totum ſe lacrimis penitentia vigilijs ſanctis ⁊ continētia mācipauit: ita vt quinta ſolum ſabbati et dominica ſicut predixi reficeretur: ceteris ſeptimane diebus ieiunus ꝑmaneret. Cūqꝫ ſacerdotem ſuum Hyberniā ſeceſſiſſe:ibiqꝫ defunctum eſſe audiſſet: ſemꝑ ex eotempore iuxta condictum eius memoratum continentie modum obſeruabat. Etqd̓ cauſa diuini timoris ſemel ob reatumcōpunctꝰ ceperat: iam cauſa diuini amoris delectatus premijs inde feſſus agebatQuod dum multo tempore ſedulus exequeretur cōtigit eum die quadam de monaſterio illo longius egreſſum comitanteſecum vno de fratribus: peractoqꝫ itinereredire. Qui cum monaſterio propinquarent ⁊ edificia illiꝰ ſublimiter erecta aſpicerent: ſolutus eſt in lacrimas vir dei: ⁊ triſticiā cordis vultū indice ꝓdebat. Quod intuens comes quare faceret inquiſiuit. Atille. Tūcta inquit hec que cernis edificiapublica vel priuata in ꝓximo eſtus ignisabſumens in cinerem conuertet. Qd̓ illeaudiens mox vt intrauerunt monaſteriūmatri congregatōis vocabulo Ebbe curauit indicare. At illa merito turbata detali preſagio vocauit ad ſe virum: ⁊ diligētius ab eo rem vel vnde hoc ipſe noſſet inquirebat. Qui ait. Nuper preoccupatusnoctu vigilijs et pſalmis vidi aſtantem

mihi ſubito quendam incogniti vultus:cuius preſentia cuꝫ eſſem exterritus dixitmihi: ne timerem ⁊ quaſi familiari me voce alloquens: Benefacis inquit quia tꝑeiſto nocturno quietis non ſomno indulgere: ſed vigilijs ⁊ orationibꝰ inſiſtere valuiſti. At ego. Noui inquit multum mihieſſe neceſſe vigilijs ſalutaribus inſiſtere: ⁊pro meis erratibꝰ ſedulo dominū deprecare. Qui adijciens: Uerum inquit dicisquia tibi ⁊ multꝭ opus eſt peccata bonisoperibus redimere: ⁊ cum ceſſant a laboribus rerum temporalium tunc pro appetitu eternorum bonorum liberius laborare. ſed hoc tamen pauciſſimi faciunt. Siquidem modo totum hoc monaſteriuꝫ etordine perluſtrans ſingulorum caſas aclectos inſpexi: ⁊ neminem ex omnibus p̄ter te erga ſanitatem anime ſue occupatūrepperi: ⁊ omēs prorſus viri ⁊ femine: autſomno torpent inerti: aut ad peccata vigilant. Nam ⁊ domūcule que ad orandumvel legendum facte erant: nunc in cōmeſſationum: potationum: fabulationum: etceterarum ſunt illecebrarum cubilia conuerſe. Uirgines quoqꝫ deo dicate cōtempta reuerentia ſue profeſſionis quotienſcunqꝫ vacant texēdis ſubtilioribus indumentis operam dant quibus aut ſeipſasad vicem ſponſarum in periculū ſui ſtatadornent: aut externorū ſibi viroꝝ amiciciam comparent. Unde merito loco huic⁊ habitatoribus eius grauis de celo vindicta flāmis ſeuientibus p̄parata eſt. Dixit autē abbatiſſa. Et quare non tuis hoccompertū mihi reuelari voluiſti? Qui reſpondit. Timui propter reuerentiā tuamne forte nimiū conturbareris. Et tamenhanc cōſolatōem habeas ꝙ in diebꝰ hectuis plaga nō ſuꝑueniet. Qua diuulgataviſione aliquantulum loci accole paucisdiebus timere: ⁊ ſeip̄is tn̄termiſſis facinoribus caſtigare ceperūt. Uerū poſt obitūip̄ius abbatiſſe redierūt ad priſtinas ſortes: immo ſceleratiora fecerunt. Et cū dicerēt pax ⁊ ſecuritas: extemplo prefate vltionis ſunt pena mulctati. Que mihi cuncta ſic eſſe facta reuerēdiſſimꝰ meus compreſbyter Eclgis referebat qui tūc in illomonaſterio degebat. Poſtea aūt diſcedē-