LiberIIII

tibus ad quos felix induſtrie ac virtutiseius rumor peruenit occaſionem ſalutis⁊ correctōis miniſtrauit. Oportebat nāqꝫimpleri omniū qd̓ mater eiꝰ Breguſuidin infantia eius vidit. Que cum viro eiusHeriric exularet ſub rege britōnū Cerdice qui ⁊ veneno perijt: vidit ꝑ ſomniū qͣſiſubito ſublatū eum quē queſierit cū omīdiligentia: nullūqꝫ eius vſpiam veſtigiūapparuerit. Uerū cum ſolertiſſime illumqueſiſſet reperire ſub veſte ſua monile p̄cioſiſſimū: qd̓ dum attentius cōſiderarettanti fulgore luminis refulgere videbat̉:vt omnes britānie fines illius gratia ſplēdoris impleret. Quod nimirū ſomniū veraciter in filia eius: de qua loquimur: expletū eſt. Cuius vita non ſibi ſolūmodo:ſed multis bene viuere volentibus exempla operum lucis prebuit Uerū illa cummultis annis huic monaſterio p̄eſſet: placuit pio prouiſori ſalutis noſtre ſanctameius aīam longa etiaꝫ infirmitate carnisexaminari vt iuxta exemplū apoſtoli virtus eius in infirmitate perficeretur. Percuſſa etenim febribus acriter cepit ardore fatigari. Et per ſex ꝯtinuos annos eadem moleſtia laborare non ceſſabat: in qͦtoto tempore nunqͣꝫ ipſa vel cōditori ſuogratias agere vel cōmiſſum ſibi gregem ⁊publice ⁊ priuatim docere p̄termittebat.Nam ſuo p̄claro exemplo monebat oēs⁊ in ſalute accepta corporis domino obtemperanter ſeruiendū: ⁊ in aduerſis rebꝰſiue infirmitatibꝰ membroꝝ fideliter domino eſſe gratias ſemper agendas. Septimo ergo ſue infirmitatis anno conuerſo ad intranea dolore ad diem ꝑuenit vltimū. Et circa gallicantū percepto viatico ſacroſancte cōmunionis: cū accerſitisancillis xp̄i que erant in eodem monaſterio de ſeruanda eas inuicem: immo cumomnibus pace euangelica āmoneret: Inter verba exhortationis leta mortē vidit:immo (vt verbis domini loquar) de morte tranſiuit ad vitam. Qua videlicꝫ noctedn̄s omīpotens obitū ip̄ius in alio longius poſito monaſterio: qd̓ ipſa eodē anno cōſtruxerat ⁊ appellatur hacanos manifeſta viſione reuelare dignatꝰ eſt. Eratin eodem monaſterio quedam ſanctimo-

nialis femina nomine bega que. xxx. ⁊ amplius annos dedicata domino in virginitate in monachica conuerſatione ſeruiebat. Hec tunc in dormitorio ſororū pauſans audiuit ſubito ī aere notū campaneſonū quo ad orationes excitari vel cōuocari ſolebant: cum quis eorum de ſeculofuiſſet euocatus: apertiſqꝫ (vt ſibi videbatur) oculis aſpexit domus culmine fuſamdeſuper lucem omnia repleuiſſe. Cui videlicet lucido cū ſollicita intenderet viditaīam prefate dei famule in ipſa luce comitantibus ac ducentibus angelis ad celuꝫferri. Cūqꝫ ſomno excuſſa videret ceteraspauſantes circa ſe ſorores: intellexit vel inſomnio: vel in viſione mētis oſtenſuꝫ ſibieſſe qd̓ viderat. Statimqꝫ ſurgens nimioterrore perterrita cucurrit ad virginē quetunc monaſterio abbatiſſe vice p̄fuit: cuinomē erat Frigit: fletūqꝫ ac lacrimis multum perfuſa: ac ſuſpiria longa trahens nūciauit matre illarum omniū Hild abbatiſſam iam migraſſe de ſeculo: Et ſe aſpectante cum luce īmenſa ducibus angelisad eterna lumina lucis ⁊ ſupernoꝝ cōſortia ciuiū aſcendiſſe. Quod cum illa audiſſet: ſuſcitauit cunctas ſorores: ⁊ in eccleſiacōuocatis orationibus ac pſalmis ꝓ aīamatrꝭ operam dare monuit. Quod cumreſiduo noctis tempore diligēter agerentvenerunt primo diluculo fratres qui eiꝰobitum nunciauerunt a loco vbi defūctaeſt. At illi reſpondentes dixerūt ſe priuseadem cognouiſſe: ⁊ cū exponerent per ordinē quomodo hec vel quādo didiciſſentinuentū eſt eadem hora tranſitū eius illioſtenſum eſſe per viſionē. quia illic referebant ⁊ exiſſe de mūdo. pulcraqꝫ rerū concordia ꝓcuratū eſt diuinitus: vt cum illiexitū eius de hac vita viderēt: tunc iſti introitū eius in ꝑpetuā animaꝝ vitā cognoſcerēt. Diſtant aūt inter ſe monaſteria hecxvj. ferme milibus paſſuū. Fertur autemꝙ eadeꝫ nocte in ipſo quoqꝫ monaſteriovbi prefata dei famula obijt cuidā virgini deo deuote que illā īmenſo amore diligebat obitꝰ illius in viſiōe apparuerit: q̄aīam eius cū angelis ad celū ire ꝯſpexeritatqꝫ hͦ ip̄a qͣ factū ē hora hijs qͥ ſecū erantfamulabꝰ xp̄i manifeſte narrauerit: eaſqꝫ