Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū
rere ſolebat memorie mādare cōmodumduximus. Eodē ferme tempore quo ipſaꝓuincia nomē xp̄i ſuſceperat: multas britānie ꝓuincias mortalitas ſeua corripiebat. Que cū prefatū monaſteriū cui tuncregendo religioſiſſimus xp̄i ſacerdos vocabulo Eappan prefuit multitudine diſpenſationis attingeret: Multiqꝫ ſibi dehijs qui cum antiſtite illo venerāt: ſiue deillis qui de eadē ꝓuincia ſaxonū nuꝑ adfidem fuerāt vocati paſſim de hac vita raperentur: viſum eſt fratribus triduanumieiuniū agere: ⁊ diuinam ſuppliciter obſecrare clementiam: vt miſericordiā ſibi dignaretur impendere: ⁊ ſiue periclitanteshoc morbo a preſenti morte liberaret: ſeuraptos emundo a perpetua anime dānatione ſeruaret. Erat tunc temporis in eodem monaſterio puerulus quidam de natione ſaxonū nuper vocatus ad fidē: quieadem tactus infirmitate non pauco tꝑerecubatus in lectulo iacebat. Cū ergo ſecūda memorata ieiunij ac ſupplicationūdies ageretur: forte ip̄m pueꝝ hora fermeſecūda diei in loco in quo eger iacebat ſolū inueniri: cui diuina diſpenſatōne ſubito beatiſſimi apoſtoloꝝ principes dignati ſunt apparere Erat enim puer multumſimplex ac māſueti animi ſinceraqꝫ deuotione ſacramenta fidei que ſuſceperat ſeruaus. Salutantes ergo illū verbis pijſſimis apl̓i dicebant. Noli timere fili mortēpro qua ſollicitꝰ es. Nos aūt te hodiernadie ad celeſtia regna ſumꝰ ꝑducturi. Sedprimū expectare habes donec miſſe celebrētur: ac viatico dn̄ici corporis ac ſanguinis accepto ſic infirmitate ſimul ⁊ morte abſolutꝰ ad eterna in celis gaudia ſubleuerꝭ. Clama ergo ad te preſbyterū Eappan: ⁊ dicito illi quia dn̄s exaudiuit p̄cesveſtras ⁊ deuotōem: ac ieiunia propitiusaſpexit: neqꝫ aliquis de hoc monaſterio ſiue adiacētibus ei poſſeſſiūculis hac clade vltra moriturus eſt. Sed omnes quialicubi de veſtris hac egritudine laborātreſurrecturi a languore priſtina ſunt ſoſpitate recuperandi: preter te ſolū qui hodierna es die liberādus a morte ⁊ ad viſionē dn̄i xp̄i cui fideliter ſeruiſti ꝑducendus in celū. quod diuina vobis miſericor
dia per interceſſionē religioſi ac deo dilecti regꝭ Oſualdi: qui quondā genti Nordanhimbrorū et regni temporalis auctoritatē et chriſtiane pietatis que ad regnūpenne ducit deuotōem ſublimiter prefuitcōferre dignata eſt. Hac etenim die idemrex ab infidelibꝰ in bello corporaliter extinctus: mox ad ſempiterna animarū gaudia aſſumptus in celū ⁊ electoꝝ eſt ſociatus agminibus. Querāt in ſuis codicibin quibus defunctoꝝ eſt adnotata depoſitio: et inuenient illū hac (vt diximꝰ dieraptū eſſe de ſeculo. Celebrent ergo miſſas per cuncta monaſterij oratoria huiusſiue ꝓ gratiarūactione exauditas ſuas deprecationes: ſiue etiam in memoriā p̄fatiregis Oſualdi qui quondam ipſoꝝ gentipreerat. Ideoqꝫ pro eis quaſi pro ſue gētis aduenis ſupplex orabat ad dominū.Et cunctis conuenientibus ad eccleſiamfratribꝰ cōmunicent omnes ſacrificijs celeſtibꝰ: ⁊ ita ſoluto ieiunio corpus quoqꝫſuis reficiant alimentis. Que cum omniavocato a ſe preſbytero puer verba narraſſet: Interrogauit eum ſollicitus qualeseſſent habitu vel ſpecie viri qui ſibi apparuiſſent. Reſpondit. preclari omnino habitu: ⁊ vultū erant letiſſimi ac pulcerrimiquales nunqͣꝫ ante videram. Neqꝫ aliqͦshominuꝫ tanti decoris ac venuſtatis eſſepoſſe credebā. Unꝰ quidē attonſus eratvt clericus: alius barbam habebat ꝓlixāDicebantqꝫ ꝙ vnus eorum petrus: aliusvocaret̉ paulus: ⁊ ipſi eſſent miniſtri domini ⁊ ſaluatoris noſtri ieſu chriſti ad tuitionem noſtri monaſterij miſſi ab ip̄o decelis. Credidit ergo verbis pueri preſbyter: ac ſtatim egreſſus requiſiuit in annaliſuo et inuenit eadem ipſa die Oſualdumregem fuiſſe peremptum. Uocatiſqꝫ fratribus parari prandium: miſſas fieri: atqꝫomnes cōmunicare more ſolito precepit:ſimul ⁊ infirmanti puero de eodem ſacrificio dominice oblationis particulam deferri mādauit. Quibus ita geſtis nō multo poſt eadem ipſa die puer defunctus eſtSuaqꝫ morte probauit vera fuiſſe verbaque ab apoſtolis chriſti audierat. Sed ⁊hoc eis verbis teſtimoniū perhibuit ꝙ nemo preter ipſum tempore illo ex eodē eſt