Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

bat autem ſecum ipſe p̄ſbyterū noīe Agathone. Mota ergo ibi queſtione de paſcha: vel tonſura: vel alijs rebus eccleſiaſticis diſpoſitum eſt: vt in monaſterio qd̓dicit̉ ſtreanes halch: qd̓ interp̄tat̉ ſinusfari. Cui Cunchild abbatiſſa deo deuotafemina poſtulat vel poſcit ſynodum fieri⁊ hec queſtio termīari deberet. Uenerūtqꝫ illo reges ambo pater ſcꝫ ⁊ filiꝰ epiſcopi Colman cum clericis ſuis de ſcotia.Agilberechtus cum Agathone ⁊ Uilfrido p̄ſbyteris Iacobus ⁊ Germanus inhoꝝ ꝑte erant. Cunchild abbatiſſa cū ſuis in ꝑte ſcotoꝝ. in qua erat etiam venerabilis ep̄us Ceddiam dudū ordinatus aſcotis: vt ſupͣ docuimus: qui ⁊ interpresin eo ꝯcilio vigilantiſſimus vtriuſqꝫ partis extitit. Primuſqꝫ rex Oſiuū p̄miſſa p̄fatione ꝙ oporteret eos qui vni deo ſeruirent vnam viuendi regulā tenere: nec diſcrepare in celebratione ſacramentoꝝ celeſtium qͥ vnū omnes in celis regnū expectarent inquirendū potius que eſſet verior traditio: ⁊ hanc ab omnibꝰ cōmunitereſſe ſequendā Iuſſit pͥmo dicere ep̄m ſuūColmanū qͥ eſſet ritus ⁊ vnū originē ducens ille quē ipſe ſequeret̉. Tunc Colmanus paſcha inquit hoc qd̓ agere ſoleo amaioribꝰ meis accepi qͥ me huc ep̄m miſerūt ꝙ om̄es patres noſtri viri deo dilectieodem modo celebraſſe noſcunt̉. Qd̓ necin ꝯtemnendū ⁊ reprobandū eſſe videat̉ip̄m eſt qd̓ beatus euangeliſta Ioh̓es diſcipulus ſpecialiter dn̄o dilectus cuꝫ omnibꝰ quibꝰ p̄erat eccleſijs celebraſſe legit̉.Quo hec ⁊ his ſil̓ia dicente iuſſit rex etAgilberechtū ꝓferre in mediuꝫ morē ſueobſeruationis vnde initiū haberet vel qͣnunc auctoritate ſequeret̉. Reſpondit Agilberechtus. loquatur obſecro vice meadiſcipulus meus Uilfrid preſbyter: quiavnū ambo ſapimus cum ceteris qui hicaſſident eccleſiaſtice traditionis cultoribus. ⁊ ille melius ac manifeſtius ipſa lingua angloꝝ qͣꝫ ego per interp̄tem pōt explanare que ſentimus. Tunc Uilfrid innuente vt diceret ita exorſus eſt. Paſchaqd̓ facimus inquit vidimus rome vbi beati apl̓i Petrus ⁊ Paulus vixere: docuere: paſſi ſunt ⁊ ſepulti ab om̄ibꝰ celebrari:

hoc in italia: hoc in gallia quas dicendivel orandi ſtudio ꝑtranſiuimus ab omnibus agi ꝯſpeximus. Hoc affricam: aſiā: ⁊egyptum: greciā: ⁊ omnē orbem quacūqꝫchriſti eccleſia diffuſa eſt per diuerſas nationes ac linguas: ac nō diuerſo tꝑis ordine geri comꝑimus: p̄ter hos tamen ⁊ obſtinationis eoꝝ complices pictos dico ⁊britōnes cū qͥbꝰ de duobus vltimis oceani inſulis ⁊ his nō totis contra totū orbem ſtulto labore pugnant. Cui hec dicēti reſpondit Colmanus. Mirum quareſtultum appellare velitis laborem noſtrūin quo tanti apoſtoli qui ſuꝑ pectus dn̄irecūbere dignus fuit exempla ſectamur:cū ipſum ſapientiſſime vixiſſe omnis mūdus nouerit. At Uilfridus. Abſit vt Iohannem ſtulticie rep̄hendamus: cum ſcita legis moyſaice iuxta litteram ſeruaret:iudaizante adhuc in multis eccleſia: necſubito valentibus apoſtolis omnē legisobſeruantiam qui a deo inſtituta eſt abdicare. Quō ſimulachra que a demonibꝰinuenta ſunt repudiare omnes qui ad fidem veniunt neceſſe eſt: videlicet ne ſcandalum facerent eis qui inter gentes erantiudeis. Hinc eſt em̄ ꝙ Paulus timotheūcircūcidit: ꝙ hoſtias in templo īmolauitꝙ cum Aquila ⁊ Priſcilla caput Chorinti totondit ad nihil videlicet vtile niſi adſcandalum vitandum iudeoꝝ. Hinc qd̓idem Paulus Iacobo ait. Uides fraterquot milia ſunt in iudeis qui crediderūt:⁊ om̄es hij emulatores ſunt legis: nec tamen hodie clareſcente ꝑ mūdum euangelio neceſſe eſt: īmo nec licitum fidelibusvel circumcidi: vel hoſtias deo victimarum offerre carnalium. Itaqꝫ Iohannesẜm legis conſuetudinem. xiiij. die menſisprimi ad veſperam incipiebat celebrationem feſti paſchalis: nil curans vtruꝫ hecſabbato: an alia qualibet feria ꝓueniret.At vero Petrꝰ cum rome predicaret memor: quia dn̄s prima ſabbati reſurrexit amortuis: ac mundo ſpem reſurrectioniscontulit: ita paſcha faciendum intellexit:vt ẜm conſuetudinem ac precepta legis.xiiij. lunam primi menſis eque ſicut Iohannes orientem ad veſperam ſemperexpectaret. Et hec exorta: ſi dominica