LiberIII
genti mercioꝝ annis. xvij. Habuitqꝫ primū epiſcopū Trumpheri: de quo ſuꝑͣ diximus. ſecūdum Iaromā. tertium Ceadan. quartum Uinfridum. Omnes hij ꝑordinē ſibimet ſuccedentes ſub rege Uulfere gentis merciorum epiſcopatum ſuntfuncti.¶ Ut queſtio ſit mota de tempore paſcheaduerſus eos qui de ſcotia venerant.¶ Capl̓m. XXV.Nterea Aidano epiſcopo dehac vita ſublato Finan ꝓ illograduꝫ epiſcopatus a ſcotis ordinatus ac miſſus acceperat: qui in inſula Lindiſfarnenſi fecit eccleſiaꝫ epiſcopali ſēde congruam. Quā tamen more ſcotorū nō de lapide: ſed de robore ſecto totaꝫcompoſuit atqꝫ arundine texit. Quā tempore ſequente reuerendiſſimus archiepiſcopus Theodorus in honore beati petri apoſtoli dedicauit. Sed ⁊ epiſcopusloci illius Eatbrecht ablata arudine plūbilaminis eam totam: hoc eſt ⁊ tectum etipſos quoqꝫ parietes cooperire curauit.His temporibꝰ queſtio facta eſt frequēs⁊ magna de obſeruatione paſche concertantibus eis qui de cantua vel de gallisaduenerant ꝙ ſcoti dominicū paſche diem̄ contra vniuerſalis eccleſie morem celebrarent. Erat in his acerrimus vir paſche defenſor noīe roman: natione quidēſcotus: ſed in gallie vel italie partibus regula eccleſiaſtice veritatis edoctus. qͥ cuꝫFinano confligens multos quidem correxit: vel ad ſolertiorem veritatis inquiſitionē accendit: nequaqͣꝫ tamen Finanuꝫemēdare potuit: quin potius eſſet homoferocis animi acerbiora caſtigādo ⁊ apertum veritatis aduerſariū reddidit. Obſeruabat autem Iacob diaconus quondaꝫvt ſupra docuimus: venerabilis archiepiſcopi Paulini: verum ⁊ catholicū paſche cum omnibus quos ad correctionēerudire poterat. Obẜuabat ⁊ regīa Eanfeld cuꝫ ſuis: iuxta qd̓ in cantua fieri viderat: habens ſecum de cantua p̄ſbyterumcatholice obſeruationis noīe Romanu.Unde nōnunqͣꝫ contigiſſe fertur illis temporibus vt bis in anno vno paſcha celebraretur. At cum rex paſcha dn̄icuꝫ ſoli-
tis ieiunijs faceret: tunc regina cum ſuisperſiſtens adhuc in ieiunio diem palmarū celebraret. Hec autem diſſonantia paſchalis obſeruantie viuente Aidano patienter ab omnibus tolerabat̉ qui patienter intellexerant. qui ⁊ ſi paſcha cōtra morem eoꝝ qui ipſum miſerant facere nō potuit: Opera tamen fide pietatis ⁊ dilectionis iuxta morem omnibus ſanctis conſuetum diligenter exequi curauit. Undeab omnibus: etiam his qui de paſcha aliter ſentiebant merito diligebatur. nec ſolum a mediocribus: verū ab ipſis quoqꝫepiſcopis Honorio cantuarioꝝ ⁊ Feliceorientaliū angloꝝ veneratiōe habitus ē.Defuncto aūt Siſano qui poſt illum fuit cum Colmanus in ep̄atum ſuccederet.⁊ ip̄e miſſus a ſcōtia grauior de obſeruation paſche: necnon ⁊ de alijs eccleſiaſticevite diſciplinis ꝯtrouerſia nata eſt. Und̓merito mouet hec queſtio ſenſus ⁊ cordamultoꝝ timentiū: ne forte accepto chriſtianitatis vocabulo in vacuū currerent autcucurriſſent. Peruenit ⁊ ad ipſas pͥncipūaures Oſiuū videlicꝫ regis ⁊ filij eius Aluchfridi. qꝛ nimirū Oſiuū a ſcotꝭ edociac baptizatus. illorum etiam lingua optime imbutus nil melius qͣꝫ qd̓ illi docuiſſent autumabat. Porro Aluchfrid magiſtrum habuit eruditionis chriſtiane Uilfridū virum doctiſſimū. Nam ⁊ romā pͥus ꝓpter doctrinā eccleſiaſticam adierat: ⁊apud Dalfinū archiep̄m galliaꝝ lugduni multū tꝑis egerat: a qͦ etiā conſure eccleſiaſtice coronā ſuſceꝑat. Huius doctrināoībꝰ ſcotoꝝ traditionibꝰ iure p̄ferendū ſciebat. Unde ei etiā donauerat mōaſteriū.xl. familiarū in loco qui dicit̉ nirhyphū.Quē videlicet locū paulo ante eis qͥ ſcotos ſeq̄bant̉ in poſſeſſionē monaſterij dederat. Sꝫ qꝛ illi poſtmodū data ſibi option magꝭ loco cedere qͣꝫ ſuā mutare ꝯſuetudine volebā dtedit eū illi qͥ dignam loco ⁊ doctrinā hr̄et ⁊ vitā. Uenerat eo tꝑeAgilberechtus occidentaliū ſaxonū ep̄scuius ſup̄ memīmus amicus Aluchfridiregis ⁊ Uilfridi abbatꝭ ad ꝓuinciā nordāhimbroꝝ. ⁊ apud eos aliqͣꝫdiu demorabat̉. qͥ etiaꝫ Uilfridū rogatu Aluchfridiin p̄fato ſuo mōaſterio p̄ſbr̄m facit. habe