LiberIII

tabant oriretur viror calamituriūci. id eſtfructus bonoꝝ operū ibi naſceret̉ vbi prius vel beſtie cōmorari: vel homines beſtialiter viuere ꝯſueuerant. Studens autēvir dn̄i acceptuꝫ monaſterij locum pͥmop̄cibꝰ ac ieiunijs a priſtina flagicioꝝ ſorde purgare: ⁊ ſic in eo monaſterij fundameta iacere: poſtulauit a rege vt ſibi ꝑ totum. xl. tp̄s qd̓ inſtabat facultatem ac licētiam ibidem orationis cauſa demorandiꝯcederet. Quibꝰ diebus cunctis: exceptadn̄ica: ieiuniū ad veſperam iuxta moremꝓtelans: nec tunc quidem niſi panē ꝑmodicum ⁊ vnū ouū gallinatiū cum paruolacte aqua mixtū ꝑcipiebat. Dicebat em̄hanc eſſe ꝯſuetudine eoꝝ quibꝰ normā diſcipline regl̓aris didicerat: vt accepta nuper loca ad faciendū monaſterium vel eccleſiā pͥus or̄onibꝰ ac ieiunijs dn̄o ꝯſecrarent. Cūqꝫ. x. dies. xl. reſtarent: venit quiclamaret eū ad regem. At ille ne opus religioſum negociorum regaliū cauſa intermitteret̉ petijt p̄ſbyterū ſuum Cymbillū:qui etiam frater germanus erat ip̄ius piacepta complere. Cui cū ille libenter acqͥeſceret expleto ſtudio ieiunioꝝ ⁊ or̄onis fecit ibi monaſteriū qd̓ nunc Lentiſgen vocat̉. Et religioſis moribꝰ iuxta ritus Lindiſfarnenſiū vbi educatus erat inſtituit.Qui cuꝫ annis multis ⁊ in p̄fata ꝓuinciaep̄atū adminiſtraret. et huius quoqꝫ monaſterij ſtatutis p̄poſitis curaꝫ gereret: caſu ꝯtigit vt ad ip̄m monaſteriū tꝑe mortalitatis adueniēs tactus ibidem infirmitate corꝑis obiret: qui pͥmo quidē foris ſepultus eſt. Tꝑe aūt ꝓcedente in eodē monaſterio eccleſia eſt in honorē beate dei genitricis de lapide facta: ⁊ in illa corpusipſius ad dexteram altaris reconditum.Dedit aūt ep̄ūs regendum poſt ſe monaſteriū fratri ſuo Ceadda qͥ poſtea ep̄us factus eſt: vt in ſequentibꝰ dicemus. Quattuor ſiquidē quos diximus germani fratres Cedd ⁊ Cymbil ⁊ Caelm ⁊ Leaddaqd̓ raro īuenit̉ oēs ſacerdotes dn̄i fuere p̄clari. ⁊ duo ex eis ſūmi ſacerdotij gradufuncti ſunt. Cū ergo ep̄m defunctum ac ſepultū in ꝓuincia nordanhimbroꝝ audirent: fratres qui in monaſterio eiꝰ erant inꝓuincia orientalium ſaxonum venerunt

illo de ſuo monaſterio hoīes circiter. xxx.cupientes ad corpus ſui patris aut viuere ſi ſic deo placeret: aut morientes ibi ſepeliri. qui libenter a ſuis fratribꝰ ⁊ cōmilitōnibꝰ ſuſcepti: omnes ibidem ſuꝑueniente p̄fate peſtilētie clade defuncti ſunt: excepto vno puerulo quē oratiōibꝰ patris ſuia morte cōſtat eſſe ſeruatū. Nam cū multo poſt hec tꝑe viueret: ⁊ ſcripturis legendis operam daret: tandeꝫ didicit ſe aquabaptiſmatꝭ nō eſſe regeneratū: ⁊ mox adlauachri ſalutaris ablutꝰ etiaꝫ poſtmodūad ordinē p̄ſbyterij ꝓmotus eſt: multiſqꝫin eccleſia vtilis fuit. De qͦ dubitādū heccrediderint qͥn interceſſionibꝰ: vt dixi: ſuipatris ad cuius corpus dilectionis ipſiꝰgratia venerat ſit ab articulo mortis retētus: vt ⁊ ipſe ſic mortem euaderet eternaꝫ:⁊ alijs queqꝫ fratribꝰ miniſteriū vite ac ſalutis docendo exhiberet.Ut ꝓuincia mertioꝝ occiſo rege Penda fidē chriſti ſuſceꝑit: ⁊ Oſiuū ꝓ adeptavictoria deo ad ꝯſtruenda monaſteria dederit.¶ Capl̓m. XXIIII.lIs tꝑibꝰ rex Oſiuū cū acerbas⁊ intolerabiles pateret̉ irruptioynes ſepe dicti regis mertioꝝ qͥfratrem eius occiderat: ad vltimū neceſſitate cogente ꝓmiſit ſe ei munera ⁊ maioraqͣꝫ credi poteſt ornamenta regia vel donaria in p̄cium pacis largiturū: dūmodo ille domum rediret: ⁊ ꝓuincias regni eiusvſqꝫ ad īternitionē vaſtare deſineret Cūqꝫrex ꝑfidus nullatenus p̄cibꝰ illius aſſenſum p̄beret: qui totam eius gentem a paruo vſqꝫ ad magnū delere atqꝫ exterminare decreuerat: reſpexit ille ad diuine auxiliū pietatis quo ab impietate barbaricapoſſet eripi. Uotoqꝫ ſe obligans: ſi paganus inquit neſcit acciꝑe noſtra donaria:offeramus ei qui nouit dn̄o deo noſtro.Uouit ergo ꝙ ſi victor exiſteret filiam ſuam dn̄o ſacra virginitate dicandam offerret ⁊ ſic cum pauciſſimo exercitu ſe certamini dedit. Deniqꝫ fertur ꝙ tricies maiorem pagani habuerint exercitum. Siquidem ipſi. xxx. legiones ducibus nobiliſſimis inſtructas in bello habuere. QuibꝰOſiuū rex cū Aluchfrido filio perparuūvt dixi habens exercitū: ſed chriſto duce

v 3