Liberſ

rex locum ſedis ep̄alis in inſula Lindiſfarnenſis: vbi ip̄e petebat tribuit. qui videlicet locus accedēte ac recedēte reumate bis quotidie inſtar inſule maris circūluit̉ vndis. His renudato litore cōtiguterre redditur: atqꝫ eius admonitiōibushumiliter ac libēter in om̄ibꝰ auſcultanseccleſiam chriſti in regno ſuo multum diligēter edificare ac dilatare curauit. Ubipulcherrimo ſepe ſpectaculo contigit vtei euangelizāte antiſtite qui anglorū linguam ꝑfecte nō nouerat: ip̄e rex ſuis ducibus ac miniſtris īterpres ꝟbi exiſteretceleſtis: quia nimirū tam longo exilij ſuitꝑe linguaꝫ ſcotorū iam plene didicerat.Exinde cepere plures ꝑ dies de ſcotoruꝫregione venire britānia: atqꝫ illis anglorum ꝓuincijs quibus regnauit Oſwaldmagna deuotione verbū fidei p̄dicare: ⁊credentibꝰ gr̄aꝫ baptiſmi quicunqꝫ ſacerdotali erant gradu p̄diti miniſtrare. Conſtruebantur ergo eccleſie ꝑ loca: confluebant ad audiendū verbū dei populi gaudentes: donabant̉ munere regio poſſeſſiones ⁊ territoria ad inſtituenda monaſteria. imbuebant̉ p̄ceptoribus ſcotis ꝑuulianglorum vna cum maioribus ſtudijs etobſeruatione diſcipline regularis. Nammonachi erāt: maxime qͥ ad p̄dicandumvenerāt. monachus ip̄e ep̄us Eduanꝰ vtpote de inſula que vocat̉ Hu deſtinatusCuiꝰ monaſteriū in cunctis pene ſeptētrionaliū Scotoꝝ ⁊ omniū Pictoꝝ monaſterijs nō paruo tēpore arce tenebat: regēdiſqꝫ eoruꝫ populis p̄erat. q̄ videlicet inſula ad ius qͥdeꝫ britānie ꝑtinet nō magno ab ea freto diſcreta: ſed donatione Pictorum: qͥ illas britānie plagas incolūt:iam dudū monachis ſcotoruꝫ tradita: eoqꝫ illis p̄dicātibus fidē chriſti ꝑceperūt.¶ Qn̄ gens Pictoꝝ fidē chriſti ſuſceꝑit.¶ Capl̓m. IIII.Iquidē anno incarnatiōis dominice quingēteſimoqͥnquageſimoqͥnto quo tēpore gubernaculū romani imperij pꝰ Iuſtinianū Iuſtinꝰ minor accepit. Uenit de hybernia p̄ſbyter ⁊ abba habitu et vita monachi inſignis nomine Colūba britāniā: p̄dicatu

rus vbū dei ꝓuincijs ſeptētrionaliū Bictorū hoc eſt eiſqꝫ arduis atqꝫ horrētibꝰmontiū iugis ab auſtralibꝰ eorum ſūt regionibꝰ ſequeſtrate. Nanqꝫ ip̄i auſtralesPicti qͥ intra eoſdem montes habent ſedes: multo ante tꝑe: vt ꝑhibent: relicto errore idolatrie fidem veritatis acceperūt:predicāte eis verbū Nima ep̄o reuerendiſſimo ⁊ ſanctiſſimo viro de natiōe britonū qui erat romē regulariter fidē ⁊ myſteria veritatꝭ edoctus cuius ſedē epiſcopatus ſancti Martini ep̄i nomīe ⁊ eccleſia inſignem: vbi ip̄e etiā corꝑe vna cumpluribus ſanctis requieſcit. Iam nūc angloruꝫ gens obtinet qͥ locus ad ꝓuinciāBerniciorū ꝑtinens Uulgo vocatur adcandidam caſam: eo ꝙ ibi eccleſiaꝫ de lapide inſolito britōnibꝰ more fecerit. Uenit autē britanniā Colūba regnante Bictis Brudio filio Melochon rege potētiſſimo nono anno regni eius: gentēqꝫ illam verbo ⁊ exemplo ad fidē chriſti conuertit. Unde ⁊ p̄fatam inſulam ab eis inpoſſeſſioneꝫ monaſterij faciendi accepit.Neqꝫ enī magna eſt: ſed qͣſi miliarum. v.iuxta eſtimationeꝫ angloꝝ: qͥ ſucceſſoreseiꝰ vſqꝫ hodie tenēt: vbi ⁊ ip̄e ſepultꝰ ē cūeſſet ānoꝝ. lxxvj. poſt ānos circiter. xxxij.ex quo ip̄e britāniā p̄dicaturꝰ adijt. Fecerat aūt prius qͣꝫ britāniam veniret monaſterium nobile in hybernia qd̓ a copia roborū de Armach lingua Scotoꝝ hoc ēcāpus roborum cognominat̉. Ex qͦ vtroqꝫ monaſterio plurima exinde monaſteria ꝑ diſcipulos eiꝰ ⁊ ī britānia ⁊ ī hybernia ꝓpagata ſunt. In qͥbꝰ omnibꝰ idē monaſteriū inſulanū in quo ip̄e reqͥeſcit corpore pͥncipatum tenet. Habere aūt ſoletip̄a inſula ex rectore ſemꝑ abbatē p̄ſbyterum: cuiꝰ viri ⁊ oīs ꝓuincia ⁊ ip̄i etiaꝫ ordine inuſitato debeant eſſe ſubiecti: iuxtaexemplū primi doctoris illius qͥ nō ep̄sſꝫ p̄ſbyter extitit ⁊ monachus. De cuiꝰ vita ⁊ verbis nōnulla a diſcipulis ferūturſcripta haberi. Uerum qualiſcūqꝫ fueritip̄e nos hoc de illo certū tenemꝰ: ꝙ reliqͥtſucceſſores magna cōtinentia: ac diuinoamore regulariqꝫ inſtitutione inſignes.In tꝑe quideꝫ ſūme feſtiuitatis dubioscirculos ſequētes: vtpote qͥbꝰ lōge vltra