Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

noſtre bella ſuſcepimus Fecerūt omnesvt iuſſerat. Et ſic incipiēte diluculo ī hoſtem ꝓgreſſi iuxta meritū ſue fidei victoria potiti ſunt. In cuius loco orationis īnumere ꝟtutes ſanitatū noſcunt̉ eſſe patrate ad indiciū videlicet ac memoriamfidei eius. Nā ⁊ vſqꝫ hodie multi de ip̄oligno ſancte crucis aſtulas excidere ſolētquas cum in aquas miſerint: eiſqꝫ lāguētes homines ac pecudes potauerint ſiueaſperſerint: mox ſanitati reſtituūtur. Uocatur locꝰ ille lingua anglorū Hefenfeldqd̓ dici poteſt latine celeſtis campus: qd̓certe vtiqꝫ p̄ſagio futuroꝝ antiquitus nomen accepit: ſignificās nimirū qd̓ celeſteibidem erigendū tropheū celeſtis inchoanda victoria celeſtia vſqꝫ hodie forēt miracula celebrāda. Eſt aūt locus iuxta murum illū quo romani quōdaꝫ ab arcēdisbarbarorū impetus totaꝫ a mari vſqꝫ admare p̄cinxere britanniā: vt ſupra docuimus: in quo videlicet loco conſuetudinemulto iam tēpore fecerūt fratres Haguſtaldēſis eccl̓ie que nō longe abeſt adueniētes om̄i anno pridie qͣꝫ poſtea idē rexOſwaldocciſus eſt vigilias ꝓ ſalute anime eius facere: plurimaqꝫ pſalmorū laude celebrata victimā ꝓ eo mane ſacre oblationis offerre. Qui etiā creſcente bonaꝯſuetudine nuꝑ ibidē eccl̓ie cōſtructa ſacratiorem ⁊ cunctis honorabiliorē oībꝰlocum facere. Nec īmerito: qꝛ nullū vt cōperimus fidei chriſtiane ſignum: nulla eccleſia: nullū altare in tota Bernicioꝝ gēte erectū eſt: prius qͣꝫ hoc ſacre crucis vexillū nouus militie eductor dicaꝫ te fideideuotiōe cōtra hoſtē īmaniſſimū pugnaturus ſtatueret. Nec ab re eſt vnū e pluribus q̄ ad hanc crucē patrata ſūt virtutismiraculū narrare. Quidā e fratribꝰ eiuſdem Haguſtaldenſis eccl̓ie nomine Bothelm qͥ nunc ſuꝑeſt ante paucos annosdum incautus forte noctu in glacie incederet repente corruens: brachiū cōtriuitac grauiſſima fractura ip̄ius cepit moleſtia fatigari: ita vt nec ad os qͥdem adducere ip̄m brachiū nullatenus dolore arcente valeret. Qui cū die quadā mane audiret vnū de fratribꝰ ad locum ſancte crucis aſcendere: diſpoſuiſſe rogauit vt ali-

quam ibi ꝑteꝫ de illo ligno venerabili rediens afferret. Credere ſe dicēs qꝛ ꝑ hocdonante dn̄o ſalutem poſſit cōſequi. Fecit ille vt rogatꝰ eſt ⁊ reuerſus ad veſperāſedentibꝰ iam ad menſaꝫ fratribꝰ obtulitei aliquid de veteri muſco quo ſuꝑficiesligni erat obſita. Qui cum ſedēs ad menſam nō haberet ad manū vbi oblatum ſibi munꝰ reponeret miſit hoc in ſinū ſibi.Et dum iret cubitū oblitꝰ hoc alicubi deponere ꝑmiſit ſuo ī ſinu ꝑmanere. At medio noctꝭ temꝑe cum euigilaret ſenſit qͥdfrigidi ſuo lateri adiacere Admotaqꝫ manu requirere quid eēt: ita ſanū brachiummanūqꝫ repperit ac ſi nil vnqͣꝫ tāti lāguoris habuiſſet.¶ Ut idem rex poſtulās de gēte Scotorū acceperit Aidanū: Eidenqꝫ ī inſulaLindiſfarnēſi ſedē ep̄atus donauerit.¶ Capl̓m. III.Dem ergo Oſwald mox vbi reIIgnum ſuſcepit deſiderās totamcui p̄eſſe cepit genteꝫ fidei chriſtiane gr̄a imbui. Cuius exꝑimenta permaxima in expugnandis barbaris iā ceperat. Miſit ad maiores natu ſcotorum:inter quos exulās ip̄e baptiſmatis ſacramenta cū his qui ſecū erant militibꝰ conſecutus erat: petens vt ſibi mitteret̉ antiſtes: cuiꝰ doctrīa ac miniſterio gens quāregebat anglorū dn̄ice fidei ⁊ dona diſceret ⁊ ſuſciꝑet ſacramenta. Neqꝫ aliquando tardius qd̓ petebat impetrauit. Accepit nāqꝫ pontificē Aidanū ſūme manſuetudinis ⁊ pietatis ac moderaminis virūhabentēqꝫ zelum dei: qͣꝫuis nō plene ẜmſcientiā. Nāqꝫ diem paſche dn̄icū moreſue gentis: cuius ſuꝑius mētionē fecimꝰ:a. xiiij. luna vſqꝫ ad. xx. obſeruare ſolebathoc etenī ordine ſeptētrionalis ſcotoruꝫꝓuincia: ⁊ om̄is natio Pictoꝝ illo adhuctēpore paſcha dominicū celebrabat: eſtimans ſe in hac obſeruantia ſancti ac laude digni patris Anatholij ſcripta ſecutūqd̓ qͥdem an verū ſit peritus quiſqꝫ facillime cognoſcit. Porro gentes ſcotoruꝫ q̄in auſtralibus hybernie inſule ꝑtibꝰ morabant̉ iam dudū ad āmonitioneꝫ apl̓iceſedis antiſtitis paſcha canonico ritu obſeruare didicerūt. Ueniēte igit̉ ad ſe ep̄o