Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ

pabile: vētis: aeriqꝫ ſubtiliꝰ eſſe venturū.Qd̓ ille audiēs ratiōe veritatꝭ: exemplo dn̄ice reſurrectiōis ꝓbauit: hoc dogma orthodoxe fidei om̄imodis eſſe contrariuꝫ. Catholica etenim fides habetcorpꝰ noſtrū ī illa īmortalitatis gl̓ia ſublimatū ſubtile qͥdem ſit effectu ſpiritalis potētie: ſꝫ palpabile veritateꝫ nature: iuxta exemplum dn̄ici corporis: dea mortuis ſuſcitato dicit ipſe diſcipulis.Palpate videte: qꝛ ſpūs carnem et oſſa habet ſicut me videtꝭ habere. In cuiꝰaſſertiōe fidei venerabilis pater Gregorius intantū ꝯtra naſcentē hereſem nouaꝫlaborare ꝯtēdit. Tāta hāc inſtātia iuuāte etiā pijſſimo īꝑatore Tiberio Cōſtāti cōminuit: vt nullꝰ exinde ſit inuentꝰeiꝰ reſuſcitator exiſteret. Aliū qͦꝫ librūpoſuit egregiū: vocat̉ paſtoralis: ī quomanifeſta luce patefecit qͣlis ad eccl̓ie regimen aſſumi: qͣliter ip̄i rectores viuere:qua diſcretiōe ſingulas quaſqꝫ audiētiūinſtituere ꝑſonas: quanta ꝯſiderationeꝓpria quotidie debeant fragilitatē penſare. Sed omelias euangelij numero. xl.compoſuit: qͦs in duobꝰ codicibꝰ eqͣ ſortediſtinxit. Libros etiam dialogorū. iiij. fecit in qͥbus rogatu Petri diaconi ſui virtutes ſanctoꝝ qͦs in italia clariores noſſevel audire poterat ad exemplum viuendipoſteris collegit: vt ſicut ī libris expoſititionū ſuaꝝ: qͥbꝰ ſit ꝟ̓tutibꝰ inſudādū edocuit: ita etiaꝫ de ſcripturis ſanctoꝝ miraculis: virtutū earūdē ſit claritas oſtenderet. Primā qͦꝫ et vltimā Ezechielisphete ꝑtē videbantur obſcuriores: peromelias. xxij. quantū lucis intus habuitdemōſtrauit Excepto libello reſpōſionū ad īterrogatiōes ſancti Auguſtini primi angloꝝ ep̄i ſcripſit: vt ſupra docuimꝰtotū ip̄m libellū his inſerētes hiſtorijs.libello qͦꝫ ſinodico quē cuꝫ ep̄is italie deneceſſarijs eccl̓ie cauſis vtiliſſimū cōpoſuit familiaribꝰ ad quoſdā lr̄is. Qd̓ eomagis mirū eſt tot ac tanta cōdere volumina potuiſſe pene om̄i iuuētutꝭ ſuetꝑe (vt ꝟbis ip̄ius loquar) crebris viſcerūdoloribꝰ cruciabat̉: horis momētiſqꝫ omnibus fracta ſtomachi v̓tute laſſeſcebatLentis qͥdē: ſꝫ tn̄ ꝯtinuis febribꝰ anhela

bat. Uerū inter hec ſollicitꝰ penſaret:qꝛ ſcriptura teſte oīs filiꝰ qui recipit̉ flagellat̉. malis p̄ſentibꝰ duriꝰ deprimebatur: eo de eterna certiꝰ p̄ſūptione reſpirabat. Hec qͥdeꝫ de īmortali eiꝰ dicta ingenio qd̓ nec tanto corꝑis potuit dolore reſtringi. alij quidē pōtifices ꝯſtruendis ornandiſqꝫ auro vel argēto eccleſijsoperā dabāt: hic aūt totꝰ erga aīaꝝ lucravacabat. quicqͥd pecunie habuerat ſedulus diſpergere ac dare pauꝑibꝰ: vt iuſticia eius maneret in ſeculū ſeculi: cornueius exaltaretur in gl̓ia: ita vt illud beatiIob veraciter dicere poſſet. Auris audiens beatificabat me: oculꝰ videns teſtimoniū reddebat mihi: liberaſſem pauperem vociferantē pupillū: cui eratadiutor. Benedictio perituri ſuꝑ me veniebat: cor vidue ꝯſolatꝰ ſum. Iuſticiaindutꝰ ſū veſtiui me ſicut veſtimento etdiademate iudicio meo. Oculꝰ fui cecopes claudo. Pater eram pauperū: cauſam quā neſciebā diligētiſſime inueſtigabam. Cōterebam molas iniqui de dentibꝰ illiꝰ auferebam p̄dam. Et paulopoſtſi negaui inqͥt qd̓ volebā pauꝑibꝰ: oculos vidue expectare feci Si comedi buccellam meaꝫ ſolus comedit pupillꝰex ea: qꝛ ab infantia mea creuit mecū miſeratio. de vtero matris mee egreſſa eſtmecū. Ad cuiꝰ pietatis iuſticie opustinet etiā hoc qd̓ nr̄am genteꝫ p̄dicatores qͦs huc direxit de dentibꝰ antiquihoſtis eripiens eterne libertatꝭ fecit eſſe ꝑticipē. Cuiꝰ fidei et ſaluti cōgaudēs queqꝫdigna laude cōmendās: ip̄e dicit ī expoſitione beati Iob. Ecce rem. lingua britānie que nihil aliud nouerat qͣꝫ Barbarāfrendere: duduꝫ in diuinis laudibꝰ hebreū cepit alleluia reſonare. Ecce quōdātumidus ſubſtratꝰ ſanctoꝝ pedibꝰ ſeruit oceanꝰ: eiuſqꝫ barbaros mutuos qͦsterreni pͥncipes edomare neqͥuerāt: hos diuina formidine ſacerdotū ora ſimplicibus ligāt: cateruas pugnantiū infideles nequaqͣꝫ metueret: nunc fideleshumiliū līguas timet. Qui enī ꝑceptꝭ celeſtibꝰ ꝟbis clareſcentibus qͦꝫ miraculisvirtꝰ ei diuine cognitōis infundit̉ eiuſdēdiuinitatis terrore refrenat̉: vt gͣue agere