Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

LiberII

De obitu beati pape Gregorij.Capl̓m. I.Is tempohribꝰ id ē dn̄ice incarnationis. dcv. beatꝰ papa Gregoriꝰ poſtqͣꝫ ſedē romaneapl̓ice eccl̓ie. xiij. annos. mēſes ſex. diesx. glorioſiſſime rexit defunctꝰ eſt: atqꝫ adeternā regni celeſtis ſedē trāſlatus. Denos ꝯuenit noſtrā id eſt angloꝝ gētemde ptāte ſathane ad fidē chriſti ſua induſtria ꝯuertit: latiorē in nr̄a hiſtoria eccl̓iaſtica facere ſermonē. quē recte noſtrū appellare poſſumꝰ et debemꝰ apl̓m. Quia primū ī toto orbe gereret pōtificatū. ꝯuerſis dudū ad fidem veritatis eētp̄latus: eccl̓iam nr̄am gentē eatenus idolis mācipatam chriſti fecit eccl̓iam: ita vtapl̓icuꝫ illū de eo liceat nobis ꝓferre ſermonē. Quia ſi alijs non ē apl̓s: ſꝫ tn̄ nobis eſt. ſignaculū apl̓atus eiꝰ nos ſumus in dn̄o. Erat aūt natione romanꝰ expatre Gordiano. genꝰ a ꝓauis ſolumnobile: ſed religioſū ducēs. Deinde Felix eiuſdē ſedis apl̓ice quondam ep̄s virmagne gl̓ie in chriſto eccl̓ie fuit attauꝰ.Sed ip̄e nobilitatē religionis non minorem qͣꝫ parētes cognati ꝟtute deuotionis exercuit. Nobilitatē ꝟo illā quamad ſeculū videbat̉ habere totā ad nanſciſcendā ſuꝑne gl̓iam dignitatꝭ diuina gr̄alargiēte ꝯuertit. mutato repēte ſeculari habitu monaſteriū petijt: in tātafectionis gr̄a cepit ꝯuerſari: vt ſicut ipſepoſtea ꝯteſtari ſolebat flēdo: aīo illius labentia cūcta ſubtereſſent: vt rebꝰ omnibꝰ voluūtur emineret nūqͣꝫ niſi celeſtia cogitare ſoleret: vt etiā recēter corꝑe ip̄acarnis clauſtra ꝯtemplatiōe tranſiret vtmorteꝫ qͦꝫ pene cūctis pena ē: videlicetvt ingreſſuꝫ vite laboris ſui p̄miū amaret. Hec aūt ip̄e de ſe ꝓfectu iactandoꝟ̓tutū: ſed deflendo potiꝰ defectū qͣꝫ referre ꝯſueuerat ſibi curā paſtoralē incurriſſe videbat̉. Deniqꝫ tꝑe quodā ſecretodiacono ſuo Petro colloquēs: enumeratis animi ſui virtutibꝰ priſcis mox dolendo ſubiūxit. Ad nūc ex occaſioue cure paſtoralis ſeculariū hoīm negocia patitur.

poſt pulchrā quietis ſue ſpeciem terreni actꝰ puluere fedat̉. Cunqꝫ ꝯdeſcēſione multoꝝ ad exteriora ſparſerit etiamcuꝫ īteriora appetit ad hec ꝓculdubio minor redijt. Perpēdo itaqꝫ qͥd tolero: perpēdo qͥd amiſi. intueor illud qd̓ perdidi fit grauius qd̓ porto. Hec quideꝫſanctꝰ vir ex magne huilitatis intētiōe dicebat. Sed nos credere decet nihil enimmonachaice ꝑfectionis ꝑdidiſſe: occaſione cure paſtoralis: īmo potiorē tunc ſūpſiſſe ꝓfectum de labore ꝯuerſionis multorū: qͣꝫ de ꝓprie quondā quiete ꝯuerſationis habuerit: maxime qui pontificalisfunctus officio domū ſuā monaſteriumfacere curauit. Et dum primū de monaſterio abſtractꝰ ad miniſteriū altaris ordinatꝰ: atqꝫ cōſtantinopolim apocriſiarius ab apl̓ico ſede directus eſt: tn̄ ī terreno ꝯuerſatus pallacio ꝓpoſituꝫ vite celeſtis ītermiſit. quoſdā fratrū ex monaſterio ſuo gr̄a germane charitatꝭad regiā vrbē ſecuti ſūt: in tutamētū cepitobſeruātie regularis habere: videlicet vteoꝝ ſemꝑ exēplo ſicut ip̄e ſcribit ad orationis placidū litus quaſi anchore fune reſtringeret̉: cum inceſſabili cauſaꝝ ſeculariū impulſu fluctuaret: cōcuſſamqꝫ ſeculiactibꝰ mentē īter eos quotidie cuſtodielectiōis roboraret eloquium. Hoꝝ ergoꝯſortio ſolū a terrenis munitꝰ incurſibus: verūetiā ad celeſtꝭ exercicia vite magiſqꝫ ſuccēſus. hortati ſūt vt librūbeati Iob magnis inuolutū obſcuritatibus myſtica īterp̄tatiōe diſcuteret: neqꝫnegare potuit opꝰ qd̓ ſibi fraternꝰ amormultis vtile futurū imponebat. Sꝫ eundem librū quō iuxta lr̄am intelligentes:qͣliter ad chriſti eccl̓ie ſacramēta referēdus: ſenſu vnicuiqꝫ fideliū ſit aptādus. xxxv. libros expoſitiōis mirāda ratiōeꝑdocuit. Qd̓ videlicet opꝰ in regia qͥdemvrbe apocriſiariꝰ inchoauit: rome autem factꝰ pōtifex impleuit. Qui cuꝫ eſſet adhuc regia ī vrbe poſitꝰ naſcentē ibi vnamhereſem de ſtatu nr̄e reſurrectionis: cumip̄o exorta eſt initio iuuāte ſe gr̄a catholice veritatis attriuit. Siqͥdem Euthicꝰeiuſdē vrbis ep̄s dogmatizabat corpusnoſtrū in illa reſurrectionis gl̓ia impal-

r 2