Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
Hinc etiaꝫ ad Dauid de pueris ſuis perſacerdotem dicit̉: vt ſi a mulieribꝰ mundieſſent: panes ꝓpoſitionis acciperēt: quosomnino non acciperēt niſi prius mudoseos Dauid fateret̉. Tunc autē vir qͥ poſtadmixtioneꝫ coniugis lotus aqua fueritetiam ſacre cōmunionis myſteriuꝫ valetaccipere: cū ei iuxta p̄finitā ſententiā etiāeccl̓iam licuerit intrare. ¶ InterrogatioAugꝭ. Si poſt illuſionem q̄ per ſomnuꝫſolet accidere: vl̓ corpꝰ domini qͥſlibet accipere valet: vel ſi ſacerdos ſit ſacra myſteria celebrare. Rn̄dit Gregoriꝰ. Hūc qͥdem teſtamentū veteris legis: ſicut in ſuperiori capl̓o iam diximus: pollutū dicit⁊ niſi lotum aqua ei vſqꝫ ad veſperam intrare eccleſiā nō concedit. Qd̓ tn̄ ſpecialiter ad illū populū: ſpiritaliter autē intelligens ſub eodeꝫ intellectu accipiet quo p̄fati ſumꝰ: quia quaſi per ſomniū illudit̉qui temptatus īmundicia veris imaginibus in cogitatiōe inquinat̉. ſed lauādusē aqua vt culpas cogitatiōis lachrymisabluat. Et niſi prius ignis tēptatiōis receſſerit reum ſe quaſi vſqꝫ ad veſperumcognoſcat. Sed eſt in eadē illuſione valde neceſſaria diſcretio que ſubtiliter penſari debet. Ex qua re accidat mēti dormientis. aliquādo enī ex crapula: aliquādoex nature ſuꝑfluitate vel infirmitate: aliquādo ex cogitatiōe contingit. Et qͥdemcū ex nature ſuperfluitate vel infirmitateeuenerit omnimodo hec illuſio non eſt timenda: qͣ hanc animus neſciens ꝑtuliſſemagis dolendū eſt qͣꝫ feciſſe. Cū ꝟo vltramodū appetitus gule in ſumēdis alimētis rapitur: atqꝫ idcirco humorū receptacula grauant̉ habet exinde animꝰ aliquēreatum: nō tamē vſqꝫ ad ꝓhibitionē percipiendi ſancti myſterij: vel miſſarū ſolēnia celebrādi: Cū fortaſſe aut feſtus diesexigit aut exhiberi myſteriū pro eo ꝙ ſacerdos alius in loco deeſt ip̄a neceſſitascōpellit. Naꝫ ſi aſſunt alij qͥ implere myſteriū valeāt illuſio ꝓ crapula facta a ꝑceptione ſacri myſterij ꝓhibere non debet:ſed ab īmolatione ſacri myſterij abſtinere (vt arbitror) hūiliter debet: ſi tamē dormientis mentē turpi imaginatiōe nō cōcuſſerit. Naꝫ ſūt quibꝰ ita plerūqꝫ illuſio
naſcitur: vt eorum animꝰ etiam in ſomnocorꝑis poſitus turpis imaginationibusnon fedet̉. Qua in re vnū ibi oſtendit̉ ip̄amens rea: nō tn̄ vel ſuo iudicio libera: cūſe ⁊ ſi dormiētꝭ corpore nihil meminit vidiſſe: tn̄ in vigilijs corꝑis meminit in ingluuiē cecidiſſe. Si ꝟo ex turpi cogitation vigilantis oritur illuſio dormientis:patet animo ſuus reatꝰ. Uidet enī a quaradice inqͥnatio illa ꝓceſſerit: qͥ ī hoc qd̓cogitauit ſciens: hoc ꝑtulit neſciens. Sꝫpenſandū eſt ip̄a cogitatio vtrū ſuggeſtion: an delectatione: vel qd̓ maius ē: peccati conſenſu acciderit. Tribꝰ enī modisimpletur om̄e peccatū videlicet ſuggeſtion: delectatione: cōſenſu. Suggeſtio qͦꝫfit per diabolū: delectatio per carnē: conſenſus per ſpiritū. Quia ⁊ primam culpāſerpens ſuggeſſit. Eua velut caro delectata eſt. Adam ꝟo velut ſpiritus conſenſit.Et neceſſaria eſt magna diſcretio: vt īterſuggeſtionē atqꝫ delectationem: inter delectationē ⁊ ꝯſenſum: iudex ſui animꝰ preſideat. Cuꝫ enī malignus ſpiritus peccatum ſuggeſſit in mēte: ſi nulla peccati delectatio ſequat̉: peccatū omnimodo ꝑpetratum non eſt. Cuꝫ ꝟo delectare caro ceperit: tunc peccatū incipit naſci. Si autēetiā ex deliberatione ꝯſentit: tūc peccatūcognoſcit̉ ꝑfici. In ſuggeſtione igit̉ peccati initiū eſt: in delectatione fit nutrimētum: in conſenſu perfectio. Et ſepe cōtingit in hoc ꝙ malignꝰ ſpiritꝰ ſeminat in cogitatione: caro in delectationē trahit: nectamē anima eidem delectationi ꝯſentiat.Et cum caro delectari ſine anima neq̄at:ip̄e tamen animus carnis voluptatibusreluctans: in cogitatione carnali aliquomodo ligatur inuitus: vt ei ex ratiōe noncontradicat: nec conſentiat: et tamen delectatione ligatus ſit: ſed ligatū ſe vehemēter ingemiſcebat. Unde ⁊ ille celeſtis exercitus p̄cipuus miles gemebat dicens.Uideo aliaꝫ legem in membris meis repugnantē legi mentis mee: ⁊ captiuū meducentem in lege peccati q̄ eſt in mēbrismeis. Si aūt captiuus erat minime pugnabat: ſed ⁊ ſi pugnabat quare captiuuserat. Expugnabat igitur legi mentis cuilex que in mēbris ē repugnabat. Si aūt