Liber
exterius agitur qͣꝫ id qd̓ interius cogitatur ſollicita intentione attendit̉ vt ſubtiliſententia puniat̉. Nam cum multa lex velut īmunda manducare ꝓhibeat: in euangelio tamē dominus dicit. nō qd̓ intrat īos coinquinat hoīem: ſed q̄ exeūt de oreilla ſunt que coinqͥnant. Atqꝫ paulo poſtſubiecit exponens. Ex corde exeunt cogitationes male. Ubi vbertim indicatuꝫ ēꝙ illud ab om̄ipotenti deo pollutū eſſe īoꝑe oſtendit̉ ꝙ ex pollute cogitatiōis radice generat̉. Unde Paulꝰ qͦꝫ apoſtolusdicit. Omnia mūda mūdis: coinqͥnatisaūt ⁊ infidelibꝰ nihil ē mūduꝫ. Atqꝫ moxeiuſdē cauſā coinqͥnatōis annūciās ſubiungit. Co inqͥnata ſunt enī et mens eorū⁊ ꝯſcientia. Si ergo cibus īmundus nōeſt cui mens īmunda non fuerit: Cur qd̓mūda mēte mulier ex natura patitur ei īīmundiciā reputet̉? Uir aūt cuꝫ ꝓpria cōiuge dormiēs: niſi lotus aqua intrare eccleſiam non debet: ſed neqꝫ lotus ſtatim ītrare debet. Lex aūt veteri populo precipit vt mixtꝰ vir mulieri ⁊ lauari aquā debeat: ⁊ ante ſolis occaſū eccleſiam non intrare: qd̓ vel tamē ītelligi ſpiritaliter pōt.Quia mulieri vir miſcet̉ quando illicitecōcupiſcentie animꝰ in cogitatiōe per delectationē coniungit̉. Quia niſi prius ignis ꝯcupiſcētie a mente deferueat: dignūſe congregatiōi fratrū eſtimare nō debetqui ſe grauari per nequiciā praue volūtatis videt. Quāuis d̓ hac re diuerſe hominū nationes diuerſa ſentiant: atqꝫ alia cuſtodire videantur. Romanorū tamē ſemper ab antiquioribꝰ vſus fuit: poſt admixtionem ꝓprie cōiugis ⁊ lauacri purificationem querere ⁊ ab ingreſſu eccl̓ie paululum reuerenter abſtinere. Nec hec dicentes culpaꝫ deputamus eſſe coniugiūſed quia ip̄a licita admixtio cōiugis ſinevoluntate carnis fieri nō poteſt: a ſacri loci ingreſſu abſtinendū eſt: quia volūtasip̄a eſſe ſine culpa nullatenus poteſt. Nōenī de adulterio vel fornicatione ſed de legitimo coniugio natus fuerat qͥ dicebat.Ecce in iniquitatibus conceptuꝫ ſe viderat a delicto ſe natum gemebat. qꝛ portatarbor in ramo vitij quaꝫ traxit ex radice.In qͥbus tamē verbis nō admixtionē cō
iugū iniquitatē nominat: ſed ip̄aꝫ videlꝫvoluntatē admixtionis. Sūt etenī multa que licita ſunt ac legitima: ⁊ tamē ī eorum actu aliquatenꝰ fedamur. ſicut ſepeiraſcendo culpas inſequimur: et trāquillitatem in nobis animi ꝑturbamus: ⁊ cūrectum ſic agitur: nō eſt tamē approbabile ꝙ in eo animꝰ ꝑturbatur. Contra vitiaquippe delinquentiū iratꝰ fuerat qui dicebat: Turbatꝰ eſt p̄ ira oculꝰ meꝰ. Os enīnon valet niſi trāquilla mens in cōtēplationis ſe lucē ſuſpēdere in ira ſuuꝫ oculūturbatuꝫ dolebat. Quia dū male acta deorſum inſequitur: confundi atqꝫ turbaria ſūmorū cōtemplatiōe cōgebatur: ⁊ laudabilis eſt ergo contra vitium ⁊ tn̄ moleſta. quia turbatū ſe aliquem īcurriſſe eſtimat. Oportet itaqꝫ legitima carnis cōpula vt cauſa ꝓlis ſit: non volūtatꝭ. ⁊ carniscōmixtio creādorū liberorū ſit gratia: nōſatiſfactio vitiorum. Si quis ſuā coniugem non cupidine voluptatis raptus: ſꝫſolūmodo creandorū liberorū gratia vtitur: iſte ꝓfecto ſiue de ingreſſu eccl̓ie: ſiuede ſumendo dominici corporis ſāguiniſqꝫ myſterio ſuo eſt relinquēdus iudicio.qꝛ a nobis ꝓhiberi non debet acciꝑe quiī igne poſitus neſcit ardere. Cuꝫ ꝟo nonamor ꝓcreandi ſobolis: ſed voluptas dominat̉ in oꝑe cōmixtionis habēt ꝯiugesetiam de ſua mixtione qd̓ defleant. Hocenim eis concedit ſancta predicatio: ⁊ tamen de ip̄a ꝯceſſione metu animū cōcutit. Nam cū Paulꝰ apl̓s diceret. qͥ ſe continere non poteſt habeat vxorem ſuam:ſtatim ſubiungere curauit. Hoc auteꝫ dico ẜm indulgentiam: non ẜm imperium.Nō enī indulgetur qd̓ licet quia iuſtumeſt. Qd̓ igit̉ indulgere dixit culpā eſſe demonſtrauit. Uigilāti ꝟo mēte pēſandū ēꝙ in ſina mōte dn̄s locuturꝰ ad populūprius eundē populū abſtinere a mulieribus precepit. Et ſi illic vbi dominꝰ ꝑ creaturam ſubditā hominibꝰ loquebat̉ tātaꝓuiſione eſt mūdicia corꝑis requiſita: vtqͥ verba dei ꝑciperēt mulieribꝰ mixti noneſſent: quāto magis mulieres q̄ corpꝰ domini omnipotētis accipiunt cuſtodire inſe mundiciā carnis debent: ne ip̄a ineſtimabilis myſterij magnitudine grauētur.