LiberI

dinare epiſcopū nō aliter niſi ſine epiſcopis potes. Nam quādo de gallis epiſcopi veniūt qͥ in ordinatiōe epiſcopi teſtesaſſiſtūt. Sed fraternitatē tuam ita nolumus epiſcopis ordīare vt ip̄i ſibi epiſcopi longo interuallo minime diſiūganturquatenus nll̓a ſit neceſſitas: vt in ordinatione epiſcopi cōuenire non poſſint. Paſtores quoqꝫ quorum preſentia valde ēvtilis facile debeant conuenire. Cum igitur auctore deo ita fuerīt epiſcopi in propinquis ſibi locis ordinati ꝑ omnia epiſcoporū ordinatio ſine aggregatꝭ tribusvel qͣttuor epiſcopis fieri nō debet. Naꝫin ip̄is rebus ſpiritalibus vt ſapienter etmature diſponantur: exemplum traherea rebus etiam carnalibus poſſumꝰ. Certe enī dum coniugia in mundo celebrantur coniugati quiqꝫ vocant̉: vt qui in viaiam coniugij p̄ceſſerunt in ſubſequentisquoqꝫ copule gaudio miſceātur. Cur nōergo in hac ſpiritali ordinatione qua perſacrum myſteriū homo deo coniungiturtales cōueniant qui vel in ꝓfectu ordinati epiſcopi gaudeant vel ꝓ eius cuſtodiaomnipotēti deo preces pariter fundant.¶ Interrogatio Auguſtini. Qualiter debemus cum galliarum ⁊ britānorum ep̄iſcopis agere. Reſpōdit Gregoriꝰ. In galliarū epiſcopis nullā tibi auctoritatē tribuimus. quia ab antiquis p̄deceſſoꝝ meorum tēporibꝰ palliū Arelatenſis epiſcopus accepit: quē nos priuare auctoritateꝑcepta minime debemus. Si igitur cōtingat vt fraternitas tua ad galliarum ꝓuinciam tranſeat vt eodem Arelatēſe epiſcopo debet agere qͣliter ſi qua ſūt in epiſcopis vitia corrigantur. Qui ſi forte ī diſciplinis vigore tepidus exiſtat: tue fraternitatis zelo attendendus eſt Cui etiaꝫepl̓as fecimꝰ vt cū tue ſanctitatis p̄ſentiain gallijs et ip̄e tota mente ſubueniat ⁊ q̄ſūt creatoris nr̄i iuſſioni cōtraria ab ep̄orum moribꝰ cōpeſcat. Ip̄e aūt ex auctoritate ꝓpria ep̄os ſi galliaruꝫ iudicare nonpoteris: ſed ſuadēdo: blandiendo: bonaquoqꝫ tua opera eorum imitationi monſtrando: prauorum mentes ad ſanctitatꝭſtudia reforma. Quia ſcriptuꝫ eſt in lege.Per alienā meſſem tranſiens falcē mitte

re non debet: ſed manu ſpicas cōterere etmāducare. Falcē enī iudicij mittere nonpotes in ea ſegete q̄ alteri videt̉ eſſe commiſſa: ſed ꝑ affectum boni oꝑis frumētadominica vitioꝝ ſuorum paleis expolia⁊ in eccl̓ie corpore manendo ⁊ ꝑſuadēdoquaſi manendo ꝯuerte. Quicquid ꝟo exauctore agendum eſt cum p̄dicto Arelatenſe epiſcopo agatur: ne p̄termitti poſſithoc qd̓ antiqua patrū inſtitutio inuenit.Britānorum ꝟo epiſcopos tue fraternitati cōmittimus: vt indocti doceantur: infirmi perſuaſione roborētur: peruerſi auctore corrigātur. ¶ Interrogatio Auguſtini. Si p̄gnans mulier debeat baptizari: aut poſtqͣꝫ genuerit: poſt quātū temppoſſit eccleſiam intrare. Aut etiā ne morte p̄occupet̉ qd̓ genuerit poſt quot dieshoc licet ſacri baptiſmatis ſacramēta ꝑcipere. Aut poſt quantū temꝑis huic virſuus poſſit in carnis copulatiōe ꝯiungi.Aut ſi menſtrua conſuetudine an eccl̓ieei intrare liceat Aut ſacre cōmunionis ſacramēta percipere. aut vir ſue ꝯiugio permixtus prius qͣꝫ lauetur aqua ſi eccl̓iampoſſit intrare vl̓ etiā ad miniſteriū cōmunionis ſacre accedere. que omnia rudi anglorum genti oportet habere comperta.Reſpondit Gregoriꝰ. Hoc non ambigofraternitatē tuā eſſe requiſitam cui iam etreſponſum reddidiſſe me arbitror. Sedhec que ipſe dicere et ſentire potuiſti credo qꝛ mea ap d̓ te me voluerꝭ reſpōſionefirmari. Mulier etenī pregnans cur nōdebeat baptizari: cū nō ſit an̄ omnipotētis dei oculos culpa aliqͣ fecunditas carnis. Nam cum primi parentes noſtri inꝑadiſo deliquiſſent īmortalitateꝫ quā acceperant recto dei iudicio ꝑdiderunt. qꝛhiſdem itaqꝫ omnipotēs deus humanuꝫgenus pro culpa ſua funditꝰ extinguerenoluit: et īmortalitatem hominū ꝓ peccato ſuo abſtulit: ⁊ tn̄ ꝓ benignitate ſua pietatis fecunditateꝫ ei ſobolis reſeruauit.Qd̓ ergo nature humane ex omnipotētꝭdei dono ſeruatū eſt: quā ratione poterita ſacri baptiſmatis gratia ꝓhiberi? In illo quippe myſterio in quo omnis culpafunditꝰ extinguitur valde ſtultū ſi donuꝫgratie contradicere poſſe videat̉. Cū ve-

q 4