Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Liber

pe tꝑe noctis in queſtionē veniat intuentibus: vtrū crepuſculuꝫ adhuc ꝑmaneatveſpertinū: an iam aduenerit matutinuꝫ:vtpote nocturno ſole lōge ſub terrisad orienteꝫ boriales plagas redeunte.Unde etiam plurime longitudinis habet dies eſtate: ſicut noctes ꝯtra inbrunia ſoleꝫ mirū tam lubricas in partes ſecedente id eſt horaꝝ. xviij. Plurima itembreuitatis noctis eſtate et dies habet inbrunia: hoc eſt ſex ſolūmodo eqͥnoxialiūhorarum. Cum in armenia: macedonia:italia: ceteriſqꝫ eiuſdē linee regionibꝰ longiſſima dies ſiue nox. xij. breuis cōpleat horas hec in p̄ſenti iuxta numerum librorū qͥbus lex diuina ſcripta eſt. U.tium linguis vnā eandēqꝫ ſūme veritatꝭ vere ſublimitatis ſcientiam ſcrutaturꝯfitetur angloꝝ videlicet britōnum: ſcotorum: pictorū latinorū: que meditatione ſcripturarum ceteris omnibꝰ eſt factacōmunis. In primis auteꝫ inſula britones ſolum a qͥbus nomē accepit incolashabuit: qui de tractu armonican vt fert̉britāniam aduecti auſtrales ſibi ꝑtes illius vindicarūt. cum plurime inſule ꝑtēincipientes ab auſtro poſſediſſet cōtigitgentem Pictorum de ſcicia vt ꝑhibētgis nauibꝰ non multis oceanum ingreſſim circū agente flatu ventorum extra fines omnes britānie hiberniam ꝑueniſſeet vſqꝫ ſeptentrionales oras intraſſe: atqꝫ inuenta ibi gente ſcotoꝝ ſibi quoqꝫ inꝑtibus illius ſedes petiſſe nec impetrarepotuiſſe. Eſt autē hibernia inſula omniūpoſt britāniā maxime ad occidentē qͥdeꝫbritānię ſita. Sꝫ ſicut ꝯtra aquiloneꝫ eabreuior: ita in meridiē ſe trans illiꝰ finesplurimū ꝓtendens vſqꝫ ꝯtra hiſpanie ſeptētrionalia: qͣꝫuis magno equore interiacente ꝑuenit. Ad hanc ergo vſqꝫ ꝑueniētes nauigio Picti: vt diximꝰ: petierūt inea ſibi qͦꝫ ſedes habitationē donari. Reſpondebāt ſcoti qꝛ ambos eos caperet inſula. ſꝫ poſſumꝰ inquiūt ſalubre vobis dare cōſiliū quid agere valeatis. Nouimus inſulam aliā eſſe ꝓcul a noſtraꝯtra ortum ſolis: quā ſepe lucidis diebꝰde longe aſpicere ſolemus. Hāc adire ſivultis habitabileꝫ vobis facere valetis:

vt ſi qui reſtiterint nobis auxiliarijs vtemini: itaqꝫ petentes britāniā picti habitare per ſeptētrionales inſule ꝑtes ceperūtNam auſtrina britones occupauerant.Cūqꝫ vxores picti non habētes petierūta ſcotis: ea ſolum cōditione dare cōſenſerunt vt vbi res veniret in dubiū magꝭde feminea regum proſapia qͣꝫ de maſculina regem ſibi eligerēt. quod vſqꝫ hodieapud pictos conſtat eſſe ſeruatū. Procedente hoc tēpore britannie poſt britōnes pictos tertiā ſcotoruꝫ nationē in pictorum parte recepit Qui duce Reuda hibernia ꝓgreſſi vel amicicia vel ferro ſibimet inter eos ſedes quas actenus habētvindicarūt. a quo videlicet duce vſqꝫ hodie Dahalrendini vocantur. linguaeorū dabal̓ partem ſignificat. Hybernialx. latitudine ſui ſtatus et ſalubritate acſerenitate aerum: multū britānie preſtat:ita vt raro ibi nix plus qͣꝫ triduana remaneat. Nemo ꝓpter hyemem aut fena ſeceteſtate aut ſtabula fabricet iumentis. Nullum ibi reptile videri ſoleat. nullus viuere ſerpens valeat. ſepe illo de britannia allati ſerpentes: mox vt ꝓximant terris nauigio odore aeris illius adtacti fuerint intereunt: qͥnpotius omnia penede eadem inſula ſunt contra venenum valent. Deniqꝫ vidimus qͥbuſdam a ſerpente ꝑcuſſis raſa folia codicum de hybernia fuerant ip̄am raſuram aque īmiſſāac potui datam talibus ꝓtinus totā vimveneni graſſantis totum inflati corporisaſſumpſiſſe ac ſedaſſe tumoreꝫ. Diues lactis ac mellis inſula. nec vinearū experspiſcium volucrūqꝫ: ſed ceruoruꝫ caprarumqꝫ venatu inſignis. Hec autem ꝓpriepatria ſcotoruꝫ eſt. Ab hac egreſſi: vt diximus: tertiā in britannia britōnibꝰ: pictis gentem addiderunt. Eſt auteꝫ ſinusmaris ꝑmaximus qui antiquitꝰ gentembritōnū a pictis ſecernebāt. Qui ab occidente in terras lōgo ſpacio erūpit: vbieſt ciuitas britonū munitiſſima vſqꝫ hodie vocat̉ Alduth. Ad cuiꝰ videlꝫ ſinꝰꝑtē ſeptētironalē ſcōti quos diximꝰ aduenientes ſibi locū patrie fecerūt. Ut Britāniam primus romanorumGaius Iulius adierit.

p 2