Eccleſiaſtice hiſtorie

neminē ꝓrſus eſſe chriſtianū: qͥ ꝑ hoc velabſqꝫ ſolacijs: vel abſqꝫ ꝯſuetis actibꝰ viuerēt ſenes. Igit̉ cū duobꝰ ſolis pediſſequis noctu ad inſulā deducunt̉. in qͣ erattēplū quoddā ſūma veneratiōe a loci incolis obſeruatū. Cunqꝫ primū nauiculaſenū oram ſoli illi ꝯtigiſſet: ecce ſubito ſacerdotis tēpli illiꝰ virgo filia correpta ſpiritu: cū ingēti vociferatiōe et clamoribusvſqꝫ ad celuꝫ datis: agi ꝑ medios ppl̓oscepit. Et crebros ducēs rotatus: ſtridēshūc atqꝫ illuc rabida ora vibrare. Cunqꝫad ſpectaculū tā ingētis mōſtri maxīe cūeſſet ſacerdotis filia (qͥ in honore p̄cipuoapud illos erat) ppl̓i cōueniſſent: ꝑ auraseā raptā ſequentes ꝑueniūt vſqꝫ ad nauiculā ſenū. Ibi ꝟo ꝓiecta eoꝝ pedibꝰ et ꝓſtrata clamare cepit. Quid veniſtꝭ huc oſerui dei ſūmi: antiquis nos ⁊ veternoſiseuoluere domicilijs? In hͦ loco depulſivndiqꝫ latebamꝰ. Quō vos nequaqꝫ latere potuimꝰ Cedimꝰ antiqͥs ſedibꝰ: populos vr̄os terraſqꝫ recipite. Cū hec diceret: increpatꝰ ab eis erroris ſpūs: effugatur. Et puella ſana vna cū parentibꝰ ſuisiacebat ad pedes nr̄i tꝑis apl̓oꝝ. Qui talibus exordijs p̄dicātes eis fideꝫ dn̄i nr̄iieſu chriſti: in tatā ꝯuerſionē repente eosꝑduxerūt: vt ſtatim manibꝰ ſuis antiqͥſſimū tēplū ⁊ in ſūma veneratiōe habitumdeſtruerēt: ⁊ eccl̓iam ꝯfeſtim edificarent.Nec ad deliberandū ſpacio tꝑis eguerūtqͥbꝰ fidē rerū fecerāt nō v̓ba: ſꝫ virtꝰ. Sꝫhͦ cū fuiſſet Alexādrie nūciatu: veritꝰ Lucius ne forte etiā ſuoꝝ in eū odia iuſta cōſurgerēt: qͥ aꝑte iam bellū non hoībꝰ: ſeddeo indiceret occulte eos reuocari ⁊ ī heremū remitti iubet. Dū hec in egypto gerunt̉: ne in alijs qͥdeꝫ locis ꝑſecutiōis flāma ceſſabat.¶ De ꝑſecutiōe q̄ fuit apud Ediſſam.¶ Capl̓m. V.Diſſa nāqꝫ meſopotamīe vrbsEfideliū populoꝝ ē Thome apoſtoli reliqͥis decorata. Ubi cuꝫimꝑator ppl̓os vidiſſet eccl̓ijs eiectos incāpo habere ꝯuēticulū: tāta dicit̉ iracundia accēſus: vt p̄fectū ſuum pugno ꝑcuteret: cur non fuiſſent inde qͦꝫ ſicut iuſſeratdeturbati. At ille lꝫ eēt paganꝰ: ⁊ iniurijs

ab imꝑatore fuiſſet affectꝰ: tn̄ ꝯſideratiōehūanitatis altera die ad vaſtādū populūꝓceſſurꝰ: facit hͦ ip̄m ciuibꝰ ꝑ occulta indicia clareſcere: qͦ ſcꝫ cauere poſſent ne inuenirent̉ ī loco. Mane ꝓceſſurꝰ terrorē ſolito maiorē ꝑ officiuꝫ mouet: agitqꝫ oīa qͦqͣꝫ minimi: vel ſi fieri poſſet nulli ꝑiclitarent̉. Uidet tn̄ frequētiorē ſolito populūtēdere ad locū: currere p̄cipites ⁊ feſtinare: tāqͣꝫ vererent̉ ne qͥ deeſſet ad mortem.Interea videt quandā mulierculā ita feſtinā ⁊ ꝓperā domo ſua ꝓrumpere: vt necclauderet oſtiū: nec operire ſe vt mulierūhabitū decet: diligētiꝰ potuiſſet: infanteꝫqͦꝫ paruulū ſecū trahentē: curſuqꝫ rapidoirrupto etiā officij agmine feſtinātē. Tūille vltra nō ferēs app̄hēdite inqͥt mulierem ⁊ hūc deducite. Cunqꝫ fuiſſet adducta: qͦ inqͥt infelix mulier ꝓperas tam feſtina? ad capū ait qͦ catholicoꝝ populꝰ ꝯueͣnit. Et nō inqͥt audiſti: qꝛ p̄fectꝰ illuc ꝑgitvt oēs īterficiat qͦs inuenerit? Audiui inqͥt: ⁊ ideo feſtino vt ibi īueniar. Et qͦ inqͥtparuulū iſtū trahis. vt et ip̄e ait martyrium cōſequi mereat̉. Que cū audiſſet virmoderatiſſimꝰ redire officiū ⁊ ꝯuerti vehiculū ad palacium iubet. Et ingreſſusait imꝑatori: ſubire mortē ſi iubeas paratus ſū. Opus ꝟo qd̓ p̄cipis implere nonpoſſū. Cūqꝫ edocuiſſet cūcta de mullererep̄ſſit imꝑatoris inſaniā.¶ De Moyſe quē regina Saracenorūgentis popoſcit epiſcopū.¶¶ Capl̓m. VI.Er idē tp̄s eccl̓ia velut ꝑſecutionis igne cōflante: purior aurilmetallo refulgebat. Non enī inverbis vniuſcuiuſqꝫ fides: ſed ī exilijs ⁊carceribꝰ ꝓbabat̉. quia nō honori erat catholicū eſſe: ſꝫ pene: p̄cipue apud Alexandriam: vbi ne ſepeliēdis qͥdē corporibusmortuorū libera facultas fidelibus erat.¶ Que dū Luciꝰ om̄i arrogātia ⁊ ſeuiciagereret Mauuia Saracenoꝝ gentis regina: vehemēti bello Paleſtini ⁊ arabicilimitis oppida atqꝫ vrbes qͣtere: vicinaſqꝫ ſimul vaſtare ꝓuincias cepit. Cunqꝫfrequētibꝰ bellis romanoꝝ attriuiſſet exercitū: ⁊ plurimis ꝑemptis: reliqͦs vertiſſet ī fuga: orata pacē nō aliter ſe amplexū