Eccleſiaſtice hiſtorie
de medio eoꝝ: ac de ſingulis inſtruēs: ꝑpetua dehinc Athanaſio cōmunione ſociauit Sꝫ īterim cauſa dicit̉. Prima ītroducit̉ accuſatio mulieris cuiuſdā: q̄ ſe diceret aliqn̄ hoſpitio Athanaſiū ſuſcepiſſe: ⁊ ab eo noctu nihil ſuſpicantē vim corruptionis eē ꝑpeſſam. Introduci ad heciubet̉ Athanaſiꝰ. Ingreditur cuꝫ Timotheo p̄ſbytero ſuo: eūqꝫ monet: vt poſteaqͣꝫ mulier dicēdi finē feciſſet: ſe tacēte ipſead ea q̄ dixerat reſpōderet. Cūqꝫ mulierea q̄ edocta fuerat ꝑoraſſet: Timotheꝰ cōuerſus ad eā: vere inqͥt mulier ego manſiapd̓ te aliqn̄: aut vim tibi vt aſſeris feci?Tūc illa (vt mulierū ſe taliū ꝓcacitas habet) obiurgās Timotheū: tu tu inqͥt mihi vim feciſti: tu in illo loco cōmaculaſticaſtitatē meam. Simul ⁊ ꝯuerſa ad iudices: obteſtari fidē dei cepit vera ſe dicereTū oēs ridiculoſos pudor habere cepit:ꝙ tā facile tacēte eo factio cōpoſiti criminis patuiſſet. Nec tn̄ ꝑmiſſi ſūt iudiceshabere d̓ muliere q̄ſtionē: vnde hec: vl̓ ꝑqͦs: aut quō fuiſſet aptata calūnia: qm̄ iudicandi libertas penes accuſatores erat.Hinc trāſit̉ ad aliud crimē. Profert̉ facinus ſeculis inauditū. Ecce inquiunt vbinemo poſſit ꝟborum p̄ſtigijs deciꝑe: resoculis agit̉ ꝟbis ceſſantibꝰ. Brachium hͦte aiūt Athanaſi accuſat exciſū. Hec eſtArſenij dextera: quā tu quō: vl̓ ad quosvſus excideris indicato. Tū ille. qͥs eniꝫinqͥt veſtrū Arſeniū nouerat vt hanc ip̄iꝰeſſe dexterā cognoſcatis? Exurrexeruntaliquāti qͥ ſe dicerēt optime ſciſſe Arſenium. In qͥbꝰ nōnulli erāt abſqꝫ ꝯſciētia factionis. Orat de hinc a iudicibꝰ Athanaſius: vt hoīem ſuū quē negociū depoſceret iubeāt ītroduci. Cūqꝫ introductꝰ eſſetArſeniꝰ: eleuato eiꝰ vultū Athanaſiꝰ concilio ⁊ iudicibꝰ ait. Hic ē Arſeniꝰ. Et alleuans eiꝰ nihilominꝰ dexteraꝫ: hec Minqͥtetiā dextera eiꝰ: hec ē ⁊ ſiniſtra. Hetautēquā iſti offerūt manꝰ vnde ſit: vos reqͥrite. Tūc velut nox q̄dā ⁊ tenebre accuſatotorū ocl̓is infuſe: qͥd agerēt: qͦ ſe verterētneſciebāt. Ip̄m etenī eſſe Arſeniū teſtesqͥ paulo ante ſcire ſe dixerāt: ꝯfirmabant.Uerū: qꝛ nō iudicādi: ſꝫ opprimēdi hoīscauſa ꝯciliū gerebat̉: fragor oīm repente
attollit̉ magū eē Athanaſiū: ⁊ deciꝑe intuentiū ocl̓os acclamat̉: nec debere vllomō vltra talē hoīeꝫ viuere. Factoqꝫ īpetuſuis eū diſcerpere manibꝰ parāt. Sꝫ Archelaꝰ qͥ cuꝫ ceteris ex p̄cepto imꝑatorisꝯcilio p̄ſidebat: ereptū eū de diſcerpētiūmanibꝰ ꝑ occultos exitꝰ eduxit: ac fuge qͣſolū poſſet ſalutē monuit cōmēdare. Cōciliū tn̄ rurſū ꝯueniēs: tanqͣꝫ ſi nihil oīnodep̄henſū fuiſſet vt cōfeſſū de intentatiscriminibꝰ Athanaſiū ꝯdēnat. Et geſta īhūc modū ficta ꝑ orbē terre mittētes: adſceleris ſui ꝯſenſū imꝑatore cogente ceteros ep̄os pepulerunt.¶ De fuga: ⁊ latebris Ithanaſij.¶ Capl̓m. XVIIIInc iā toto orbe profugꝰ agiturAthanaſiꝰ: nec vllꝰ ei tutꝰ ad ladtendū ſuꝑerat locꝰ. Tribuni: p̄poſiti: comites: exercitꝰ qͦꝫ ad inueſtigandū eū mouēt̉ edictis imꝑialibꝰ. Premiadelatoribꝰ ꝓmittūt̉: ſi qͥs viuū maxime: ſiid minꝰ: caput certe Athanaſij detuliſſetIta totꝭ regni viribꝰ fruſtra aduerſus eūcui deꝰ aderat certabat̉. Interea ſex continuis ānis ita latuiſſe fert̉ in lacu ciſternenō habētꝭ aquā: vt ſolē nūqͣꝫ viderit. Sꝫcū ꝑ ancillā q̄ ſola cōſcia dn̄oꝝ officijs qͥei latebras p̄buerāt videbat̉: indicatꝰ fuitſet: ⁊ tanqͣꝫ dei ſpū admonitꝰ: ip̄a nocte qͣad eū cōp̄hēdendū cū indicibꝰ veniebat̉poſt ānos ſex emigrauit ad alium locuꝫ.Ita illi qͥ venerāt fruſtrati: dn̄is qͦꝫ in fugam verſis: de ancilla vt falſa indice penas ſumunt.¶ Ut Cōſtās imꝑator ꝓ Athanaſio patri Cōſtātio ſcripſerit: eūqꝫ eccl̓ie ſue reddi iuſſit. ¶ Capl̓m. XIXEru ne gͣues alicui latebre ſueFfierēt: ⁊ occaſio calūnie īnocētibus q̄reret̉: nihil ſibi vltra iamtutū in Cōſtātij regno p̄ſumēs: ad Conſtātis ꝑtes profugus abſceſſit. A qͦ ſatishonorifice religioſeqꝫ ſuſceptus ē. Quiqꝫ cauſa eius quā fama compererat diligentius cognita: ſcribit ad fratrem: ꝓ certo ſe comperiſſe ꝙ ſacerdos dei ſummiAthanaſius: iniuſte fugas et exilia pateretur. Hūc itaqꝫ recte faceret ſi abſqꝫ vllamoleſtia loco ſuo reſtitueret: ſi id nollet