Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

IDeſIX

Cōuertet̉ dolor eius in caput eiꝰ: in verticē ip̄ius iniqͥtas eiꝰ deſcendet. Hec impijs cōpetenter aptant̉. Cōſtantino verotanqͣꝫ famulo dei digne illa iūgent̉ moyſes poſt victoriā ꝓſtratis cecinit inimicisdicēs. Cantemus dn̄o. gl̓ioſe em̄ honorificatus eſt: equū aſcenſorē ꝓiecit in mare. Adiutor ꝓtector meus eſt. factus ēmihi in ſalutē. Quis ſil̓is tibi ī dijs dn̄eꝫqͥs ſil̓is tibi gl̓ioſus in ſanctis: mirabilisin claritate faciens ꝓdigia? Hec etiā ſiꝟbis: rebꝰ tn̄ geſtiſqꝫ Cōſtantinus ip̄i avictoriā meruerat excelſo ꝯcinens deo vr romā triūphaturus ingredit̉. ꝟoleti om̄s ꝯiugibꝰ ac liberis ſenatꝰ ppl̓sqꝫ romanus ingenti peſte liberati: iugotyrānice īmanitatis exempti Cōſtantinūvelut ſalutis auctorē ac reſtitutorē libertatis excipiūt. Ille tn̄ nec in laudes acclamantis ppl̓i: nec in plauſum tante vrbis:ac talis aīos relaxabat: neqꝫ ſue virtutigeſtā: ſed diuīo muneri deputabat. Statim deniqꝫ vbi imagines ſibi ob honorētriūphanti ſenatus erexit vexillum dn̄icecrucis in dextera ſua iubet depingi: ſubter aſcribi: qꝛ in ſigno ſingulari qd̓ ē vere virtutis inſigne: vrbē romā ſenatūqꝫ etppl̓m romanū ingo tyrānice dn̄atiōis ereptum: pͥſtine liberati nobilitatiqꝫ reſtitui.Per idem tp̄s ꝯſpirante etiā ſecumLicinio: nōdū em̄ in id veſanie inciderat poſtmodū dilapſus eſt: ſcientes ꝓfitētes auctorē ſibi bonoꝝ oīm deū: vna eadēqꝫ ſnīa legē ſtatuūt: in deū chriſtianorūpleniſſimis laudibꝰ ꝓſequunt̉: ip̄m ſibiauctorē totius virtutis atqꝫ oꝑis ꝓfitent̉ip̄mqꝫ de tyrāno p̄ſtitiſſe victoriā. abvniuerſis huic venerationē cultūqꝫ deferendū. Hanc legē etiā ad Maximinūtunc orientis ꝑtibꝰ dn̄abat̉: amiciciaſqꝫeoꝝ expetere videbat̉ emittūt. At ille ingētibꝰ imꝑatoꝝ rebꝰ geſtis ꝑterritus: ſi ſcribebant̉ ꝯtraria ſibi aliena mentisſue ꝓpoſito viderent̉: tn̄ qm̄ reſiſtere nonaudebat: rurſū aliene auctoritati cedēsinuitus videri in veniſſe erubeſcebat:metu ſil̓ ac pudore vſus miſerrimis ꝯſiliarijs ſtatuit velut ex ſuo arbitrio atqꝫ auctoritate legē chriſtianis ſil̓is ſententieꝓmulgare. in qua aſſeueraret maioribꝰ

ſuis pͥoribꝰ auguſtis viſum fuiſſe chriſtianoꝝ gentē tāqͣꝫ deoꝝ cultui aduerſumpenitus eſſe delendā. Se qͦꝫ aliquādiuratū ſil̓i debere vti ſnīa. Sꝫ qm̄ eo magꝭgens iſta ꝓpaget̉ creſcat: maxime putatur inhiberi velle ſe potius vt ſi qͥdē blandis qͥs ad deoꝝ cultū ꝑſuaſionibꝰ acquieſcat recipiat̉. nullus cogat̉ vero inuitus:ſed habeat in arbitrio ſuo qͥſqꝫ velit ritu colere deū: neqꝫ cōmotionē vllamvel ꝑturbationē ꝓuincialibꝰ inferendam.Hec Maximinus ad Sabinū p̄fectumſcribit: tn̄ oēs ſcirent ita aīo gerere: ſed ſimulata hec hūanitate decernere.Deniqꝫ nr̄oꝝ nullus audebat vel ꝯciliaagere: vl̓ in publico quicqͣꝫ qd̓ ad religio ꝑtinet cōmouere. id eſt vl̓ eccl̓ias reꝑare: vel ſi qͥd hmōi vſus nr̄ poſcebat explere: qd̓ fieri lex ad euꝫ ab imꝑatoribꝰ miſſacenſebat. Sed ille impius mente ferox ſolū qd̓ metus extorquebat indulſerat:nec in aliqͦ mutauit affectū donec dignain verbera vltio diuina ꝓferret. Etem̄ ꝯtra meritū ꝓcacitatē mentis ſue velnomen auguſti vel imperiū p̄ſumpſiſſet:vir in nihil prudentie: nihil ſobrietatisaut moderatiōis inerat: arrogantia tumidus ſuꝑbia inflatus extolli erigi etiaꝫaduerſum regni ſocios cepit. In quibꝰ regalis inſtitutio moꝝ ꝓbitate ſobrietatisac religionis gr̄a refulgebat. Audet igit̉pͥmo ſe inter eos honore ꝯſtituere pͥoreꝫ:ac multo poſt rupto federe bellū Licinio conat̉ inferre. breui omnia ꝑturbās vrbes quatere: exercitū fatigare.Ad vltimū fretus demonibꝰ noīe deoꝝſuoꝝ īmenſa militū ml̓titudine ꝓceditad bellū. Sed victoria illū deo atqꝫ hominibꝰ inuiſus erat refugiens: ad ꝑtem alterā tranſit. Et ferro cecidiſſet eius exercitus pauci ſuꝑfuerant videntes euꝫmilitū copijs diuino fauore nudatum:manū fortioribꝰ tradunt. At ille ſimul vtſe a dijs ſuis deceptū: ab hoībꝰ deſertuꝫvidit detractis imperij inſignibꝰ: que necdecenter vnqͣꝫ geſſerat: turbis ſe colonumfugitantiū ꝑmiſcens: turpiter atqꝫ infeliciter bello exemptus: agros ac vicos latitans tandē ad ea loca que hoſtibus carere videbant̉ euaſit: vanis ſuis ꝑſuaſioni-

m 3