Eccleſiaſtice hiſtorie
In ſtromatibus autem nō ſolum ea queex diuinis ſcripturis ſumpſerat ſternit: ſꝫ⁊ ea que apud grecos auctores habentur. Utile nāqꝫ ei viſum eſt in illo opereꝯꝑare ac ꝯferre ſibi inuicē dogmata: velea q̄ diuinitꝰ ſancita ſūt: vl̓ q̄ a ſapientibꝰgrecoꝝ inuēta: vl̓ etiā q̄ ceteris barbarisviſa ſunt. Arguit etiā hereticoꝝ errores:hiſtoriam quoqꝫ inibi plurimā texit: ⁊ exomnibus materiam nobis eruditionis ꝑfecte compoſuit. Unde merito libros ſuos ſtromateas appellauit. id eſt lacinioſaquadam ⁊ varia diuerſitate contextos.Utitur ſane exemplis etiaꝫ ex his libris.quia nōnullis minime recipiendi videntur. id eſt ex ſapīa que dicit̉ Salomonis⁊ ex ſapientia Sirac. que appellat̉ eccleſiaſticus apud latinos. Dꝫ ⁊ de Barnabe⁊ Clemētis epiſtola ponit romani exempla. Utitur etiam de epiſtola iude. Meminit p̄terea ⁊ ſcpͥtoꝝ antiquoꝝ Tacianicuiuſdaꝫ ⁊ Caſſiani velut qͥ cronica ſcripſerint. Philonis quoqꝫ ⁊ Ariſtoboli etIoſephi ac Demetrij ⁊ Eupolemi iudeorum ſcriptoꝝ. Conferens etiam antiquiſſimis grecoꝝ: moyſaicū ⁊ iudeoꝝ genusantiquius eſſe cōprobat. Multaqꝫ aliainſtrumenta optimarū inſtitutionū in illo opere contexuit. Et inter cetera hoc inprimo libello indicat: ꝙ ipſe non longepoſt apoſtolos fuerit. ꝓmittitqꝫ cōmentarios ſe in geneſim ſcripturum. In libello autem quem ſcripſit de paſcha confitetur extorqueri ſibi ex fratribus: vt ea quea p̄ſbyteris. id eſt a ſucceſſoribus apoſtoloꝝ voce ſibi ſola tradita ſunt deſcriberetin libris ac poſteris traderet. Meminitinibi Melitonis ⁊ Hyrenei: ceterorūqꝫquoꝝ etiam quaſdam narrationes inſeruit. In libris veroid eſt informationū vt breuiter dicam vniuerſaꝫpariter ſcripturam diuinam compendioſis diſſertionibus explanauit. In quibꝰne ea quidem que apocrifa a quibuſdamhabentur preterijt: vt eſt petri reuelatio.De epiſtola vero ad hebreos ita diſſerit:ꝙ manifeſte Pauli ſit apoſtoli. ſcripta ſitautem hebreo ſermone tanqͣꝫ hebreis. ALuca vero qui erat Pauli diſcipulus in
terpretata in grecum. vnde ⁊ ſtilus eiusmagis ſimilis videatur libello illi quemLucas de apoſtolorum actibus ſcribit.Ꝙ autem ſuperſcriptionem ſolitaꝫ inibinon habet: idem Paulus apoſtolus hoceſſe rationis oſtendit. quia preiudicatumhebreis erat de Pauli noīe: ne eius dictaſuſciperent. ⁊ idcirco prudenter declinaſſe: ne ſtatim in principio Pauli noīe inſpecto lectio eius repudiaret̉. Poſt pauca vero addit etiam hec. Sicut īquit beatus preſbyter dicebat: quia domini apoſtolus omīpotentis dicitur miſſus ad hebreos. Pro humilitate ergo Paulus quiad gentes fuerat deſtinatus non ſcripſitſemetipſum hebreorum apoſtolum: velpropter honorem domini: qui ſe miſſumdixerat ad oues iſrael: vel quia gentiumvidebatur apoſtolus. Exponit pretereaea idem Clemens in ipſis libellis de ordine euangeliorum traditionem ſibi a ſenioribus preſbyteris traditam. ⁊ dicit priora eſſe poſita illa euangelia que de generationibus continent. id eſt Matthei etMarci. Cauſaꝫ vero fuiſſe euangelij ẜmMarcum huiuſmodi. Cum Petrus rome publice predicaſſet verbum dei: ⁊ inſpiritu expoſuiſſet euangeliuꝫ: auditoresrogaſſe Marcum: qui olim iam ſectatorip̄ius fuiſſet conſcribere ea que ſciebat abapoſtolo predicata. Cūqꝫ id factum Petrus poſtmodum cognouiſſet: licet fieriipſe non iuſſerit: tamen factum nō prohibuerit. Iohānem vero poſtmodum dicit cum vidiſſet ꝙ ea magis que ẜm carnem ſunt in euangelijs haberentur: dep̄catum a diſcipulis ſcripſiſſe etiaꝫ que adſpiritum pertinent. Unde ⁊ repletus ſpiritu euangelium ſpiritale conſcripſerit.Hec Clemens. Alexander vero de quoſuperius memorauimus: Clementis ſimul ⁊ Pantheni ad Origenem ſcribensmeminit: velut qui ſibi etiam in corporenoti fuerint: ſcribit autē hoc modo. Hocenim ⁊ voluntatis dei fuit ſicut ipſe noſtivt amicicie que mihi a patribus fueruntinuiolate durarent: immo vero ⁊ ardentius ac robuſtius augerentur. Patres autēnouimus beatos illos qui nos p̄ceſſerūt