Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtice hyſtorie

matre vidua ſex alijs paruulis fratribꝰſeptimū decimuꝫ agens etatis annum. inſūma facultatum penuria derelictus eſt.quoniāquidē cenſus paternꝰ qui vel maximus fuerat fiſco ꝓſcriptionem ſociatus ē. Nec tamen ei defuit omnipotentisdei ꝓuidentia. Ob inſigne nanqꝫ vel litterarū vel religionis ſtudiū a quadam nobili et locupletiſſima femina ꝑfamiliariter foueri cepit. Que tamē Paulū quēdāAntiochie ortum antique hereſis famoſiſſimū ſectatoreꝫ adoptiuū domui ſue illo in tempore habebat. In quo adoleſcētulus Origenes cum neceſſitatē haberetapud p̄dictam feminā vna degere: documentū iam inde a puero fideliſſime et catholice ſue mentis oſtendit. Nam adſupradictū virum velut ad magiſtrumſūmi nominis doctoreꝫ dies ſingulosin menſe multitudines cōuenirent: ſolum hereticorū: verū ex noſtris multorum eo qd̓ eruditionis ei ſūma ab omnibus crederetur: nullo tamen pacto vel honoris gratia: vel etiam neceſſitatecōiunctionis flecti potuit Origenes cuꝫeo ſaltim in oratione cōſiſtere: ita ei a prima etate eccleſiaſtice regule obſeruantiahonorabilis fuit: hereticoꝝ ſocietas execrabilis. ſicut ip̄e in quodam loco oꝑisſui ait. quia hereticorū execranda doctrina eſt. Nec tamē deerat ei erga cōmuneslr̄as ſtudium in qͥbus pater eum erudiendum tradiderat. ſed exercitabatur ī hismulto attentiꝰ etiā poſt cōſūmationē patris. In arte nāqꝫ grāmatica ita fuerat inſtructꝰ: vt ad docendū plene ſufficeret:et ex hoc ei que ad neceſſitatē tranſigēdedomꝰ videbant̉ neceſſaria pararentur. De eo a puero verbū dn̄i p̄dicabat. Capl̓m. III.Erum cum peſſet auditorio etvgrāmaticā doceret: ſicut ipſe inquibuſdam ſcriptis ſuis refert: cum eccl̓ie apud Alexandriā magiſterij deeſſet officiū: cunqꝫ omnes deturbati ꝑſecutorū minis ferocitatibꝰ aufugiſſent: aliquāti gentiliū cōueniebāt ad Origenem tunc adhuc grāmaticā docentem:audire ab eo verbū de noſtra fide ac reli

gione cupientes. Quos ille non ſoluꝫ adfidem de perfidia cōuertebat: verūetiamperfecte vite inſtitutionibus informabatQuoruꝫ primus extitit Plutarchus: qui ip̄m conuerſus ad fidem noſtram: nonſolum ꝑfecte vite inſtituta ſeruauit: verūetiaꝫ que eſt ſūma beatitudinis martyrijconſecutus eſt palmā. Secūdus hocfuit heraclas natura plutrachi frater etmeritis. Qui cuꝫ ab eo in fide noſtra atqꝫſcientia: ſed vite purioris inſtitutionibꝰad ꝑfectuꝫ fuiſſet inſtructꝰ: Alexandrineeccl̓ie p̄eſſe poſt demetrium ſubrogatuseſt. Sed ea tēpeſtate qua Aqͥla Alexandrie atqꝫ egypto p̄ſidente ꝑſecutionū rabies increſcebat: octauūdecimuꝫ Origenes agebat etatis annuꝫ. Quo in tēpore famoſiſſimū apud oēs vel incredulos:vel fideles domī foriſqꝫ nomen eius effectum eſt: p̄cipue id qd̓ ſanctos om̄es īcōfeſſionis vinculis poſitos non ſolumſermone cohortatiōe ꝑfecte ſpiritalisdoctrine ad martyriū roborabat: verumetiā multos ſuis officijs ac miniſterijs ēvinculorū penis ſqualore carceris ſubleuabat. Sepe deniqꝫ etiā ante tribunalia iudicum in ip̄is eorum cruciatibusaderat: aduerſum ꝓphanas interrogationes iudicū: affectu eis ac mēte cōpatiēs:vultūqꝫ nutibꝰ ſi dici poteſt velut firmiores eis reſponſiones ſubijcere geſtiens.Sꝫ cum ſententiā ſuſcepiſſent eadeꝫ fiducia vtebatur: omnibꝰ ſe periculis inſerens: nec trepidās corā ꝑſecutoribꝰ intuētibus extremis quoqꝫ oſculis martyresſalutare: ita vt nōnūqͣꝫ his etiam impetus in eum gētiū fieret. Sꝫ diuina dextera adminiſtratiōe oīm ꝓtectꝰ euaderetUerum nec enumerari facile: nec requiripoteſt: quotiēs qͣꝫ crebro īmo ſingulos pene dies de quantis eum qualibꝰpericulis erga p̄dicationem verbi deiimpiger ꝓmptus eſſet: eadē illa diuinadextera cōſeruauit: quotiēs ī inſidijs poſitis clam interimerēt effugit. Et intātum aduerſuꝫ ſe dum in opus dei ꝓmptus eſt infideliū concitauit inſaniaꝫ: vtturme milituꝫ diſpoſite domū eiꝰ in quacōmanere videbat̉ obſiderent. nec tameneum capere: aut tenere potuerint diuina