Eccleſiaſtice hiſtorie

reſurrectionis dn̄i myſteriū celebret̉. Uictorem tamē arguit ꝙ nō recte fecerit abſcidere a corꝑis vnitate tot ⁊ tantas eccleſias dei: que morē ſibi antiquitꝰ tradituꝫcuſtodirēt. Sed ⁊ de multis alijs cōmonet ꝑ hec ꝟba. Non ſolum inquit de diepaſche agitur ꝯtrouerſia: ſed ⁊ de ip̄a ſpecie ieiuniorum. Quidam enim putāt vnatm̄ die obẜuari debere ieiuniuꝫ: alij duobus: alij ꝟo pluribus. nōnulli auteꝫ etiāqͣdraginta: ita vt horas diurnas nocturnaſqꝫ computantes diem ſtatuant. Quevarietas obſeruantie nō nunc primum:neqꝫ noſtris temporibus cepit: ſed multoante nos ex illis (vt opinor) qui non ſimpliciter qd̓ ab initio traditum eſt tenētesin alium morem vel per negligentiā velvl̓ per imperitiā poſtmodū decidere. Ettamē nihilominꝰ omnes iſti etiam cuꝫ inobſeruantia variarent inter ſemetip̄os: ⁊nobiſcū pacifici fuerunt ſemper ⁊ ſūt: necdiſſonantia ieiunij fidei cōſonantiam rupit. Poſt hec inſerit etiam hiſtoriā quandam que pro ſui opportunitate nec a nob̓debet omitti. Deniqꝫ ait ⁊ illi omnes an̄Soterē p̄ſbyteri: qui eccleſie cui ſu nuncp̄es ſacerdotium tenuerunt. Anicetuꝫ dico ⁊ Pium. Iginumqꝫ ⁊ Teleſphoruꝫ etEyſtum. neqꝫ ip̄i ita tenuerunt: neqꝫ hi qͥcum ip̄is erant: ⁊ tamen cum ipſi ita nonobſeruarent pacem ſemper habuerūt cuꝫillis eccleſijs que hunc obſeruantie morem tenebant. cum vtiqꝫ ⁊ ip̄is cōtrariuꝫvideretur ꝙ non etiam ceteri ſimiliter obſeruarent. Nunqͣꝫ tamen ob hͦ repulſi ſūtaliqui ab eccleſie ſocietate. aut venientesab illis partibꝰ non ſunt ſuſcepti. īmo potius ⁊ omnes p̄ſbyteri qui fuerūt ante te:omnibus ſemper qui nō ita obſeruabātp̄ſbyteris eccleſiarum euchariſtiā ſolēniter trāſmittebant. Beatus autē Policarpus cum ad vrbem romaꝫ ꝑueniſſet ſubAniceto: cunqꝫ de alijs nōnullis parumquid habuiſſent inter ſe: ſtatim tamen coiſſent in pacē: de hac queſtione ita egerūtvt nō vnuſquiſqꝫ ſententiā ſuam obſtinata cōtentione defenderet. Neqꝫ enim autAnicetus Policarpo ſuadere poterat. vtnon obſeruaret ea que nouerat Iohāneꝫdiſcipulū domini noſtri: vel ceteros apo

ſtolos cum qͥbus ſemꝑ fuerat obſeruaſſeneqꝫ rurſum Policarpus Anicetū ꝑſuaſit ea deſerere: que ille dicebat a ſe maioꝝmore ſeruari. Cūqꝫ hec ita īter ſe habuiſſent cōmunicarunt ſibi inuicē: ita vt cederet Anicetꝰ Policarpo: etiaꝫ ſacerdotaliminiſterio honoratꝰ dūtaxat cōtemplation ꝑfungi. ⁊ ita ab inuicē plena fide pace integra ⁊ firma charitate diſcedunt: vtom̄es eccleſie ſiue que ita de paſcha: ſiueque non ita obſeruarent: inter ſe tamē cōcordiam cuſtodirent. Hec Hyreneꝰ agēsnominis ſui opꝰ pacē videlicet dei eccleſijs cōcilians ſcribit. Et non ſolum Uictori: ſed ⁊ diuerſis eccleſiaꝝ rectoribꝰ ſimiliter ꝑ epl̓as aſſerit: ꝙ nll̓a ꝓ hac q̄ſtione ī eccl̓ijs dei diſſenſio debeat oboriri.¶ Ut oībꝰ vna ſnīa de paſcha cōplacuit.¶ Capl̓m. ℟XVPud paleſtinā qͦꝫ ꝯueniētes invnū ſacerdotes dei: Narciſſushieroſolimoꝝ ⁊ Theophilꝰ: deqͥbus iam ſupradiximus: ſed ⁊ cum ip̄isCaſſius. Tyrius. ⁊ Clarus de ptolomaida: ⁊ ceter i ꝑmulti pariter congregati: cūde hac queſtione ageret̉: quid etiaꝫ apudip̄os apl̓ica traditio cōtineret: circa fineꝫdecreti qd̓ in cōcilio eoꝝ ſtatutum ē: hocmodo indicāt. Epl̓e aiunt nr̄e: exemplaria ꝑ om̄es eccl̓ias trāſmittant̉: vti ne reiefficiamur animaꝝ que diuerſis erroribꝰīmergunt̉. Deſignamus igitur vobis qꝛ⁊ apud Alexandriā eadeꝫ que apud nosdie paſche ſolennitas geritur. qꝛ ⁊ ipſorūnobis littere deferūt̉: ⁊ ip̄i noſtra ſcriptaſuſcipiunt: vt pariter ⁊ ꝯſonāter diem feſtum celebremus. Hactenꝰ de ſupradictaq̄ſtione ex his q̄ in veterum ſcriptis haberi repperimꝰ.¶ Que de Hyrenei ſcriptis vſqꝫ ad nosꝑuenerint. ¶ Capl̓m. XXVIXtat auteꝫ adhuc Hyrenei preter eos quos ſupra enumeraui-mus libellos: etiam aliud volūmē egregium aduerſum gentes: qd̓ de diſciplina attitulauit: ad Marcianū quendam ſcribēs. Sed ⁊ dyalogi de diuerſisin quibus teſtimonia de epiſtola ad hebreos ponit plurima: ⁊ de ſapientia q̄ di