Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Liber

martyrū: dignū puto ad hec ſuis ẜmonibus ſicut cetera ſociari. Quiqꝫ aiūt adimitationē xp̄i: in forma dei eēt nonrapinā arbitratꝰ ē eſſe ſe eqͣlē deo: in tātagloria poſiti vt ſemel iteꝝ ac frequentiꝰmartyres facti: poſt beſtias: poſt ignes laminas: neqꝫ ſe ipſi martyres dicebāt:neqꝫ alijs ita ſe appellātibꝰ indulgebāt: ſꝫſi forte aliqͥs nr̄m vel ī epl̓a vel in ẜmoneeos martyres nomīaſſet increpabāt eosacrius dicētes. hec appellatio ſoli xp̄odebet̉: ſolꝰ fidelis veritatis ē martyr. et primogenitꝰ ē ex mortuis auctor viteeterne. Uel certe illis ſolis aptū vocabulū: poſt bonā ꝯfeſſione: de hac vita diſcedere ꝑgere meruerūt ad deum.Nos aūt aiebat humiles egeni eſſe optamus: vt ip̄a ſaltim ī nob̓ ꝯfeſſio tutamaneat. In etiam ceteros fratres lachrymis obſecrabāt: vt eis dn̄m p̄carētur: ꝑfecte ꝯfeſſionis ſignaculū martyrij mererent̉ acciꝑe. Et tata in eis humilitas erat: vt cuꝫ rebꝰ ip̄is eſſent martyres: noīs tn̄ iactantiā fugerēt. Apud gentiles ꝟo om̄i fiducia ꝯſiſtebāt: nobilitatē aīe ꝯtemptū iniurie ſupplicioruꝫpatientiā demōſtrantes. Erāt ergo interfratres hūiles: inter ꝑſecutores elati: ſuismites: aduerſarijs terribiles: xp̄o ſubiecti: diabolo erecti. Humiliabāt ſe ſub potētiſſima manu dei: quā nunc ſublimiꝰexaltati ſūt. Placahāt oēs. accuſabant neminē. ſoluebāt cunctos. ligabāt nullum.Orabāt etiā ꝑſecutoribꝰ ſuis: vtētes ſermonibꝰ ſancti Stēphani pͥmi martyris: dicentis. Dn̄e ne ſtatuas illis pctm̄.Aduerſū qͦs eo vehemētiora diabolꝰlia ꝯcitabat: nimiā charitatē quā habebāt in xp̄o ieſu: etiā eos lapſi fuerāt: qͦs iam ſe īmanis illa beſtia abſorbuiſſe credebat: rurſū viuos de internis eiusviſceribꝰ educebant. velut matres ergaparuulos ſuos: ita erga eos totis profuſi miſerationū viſceribꝰ inherebāt. omnipotēti deo effundētes ip̄is fontes flumina lachrymaꝝ. vitā petebāt eis a deo: tribuebat̉ eis. nec ſibi gratum iter ducebāt eundi ad dn̄m: vl̓ letam putabāt martyrij fore coronā: ſi ꝑtem mēbroꝝ ſuoruꝫde eccleſijs raptā velut ſpolia q̄dā deten

tari a diabolo ꝑmiſiſſent. Suꝑ oīa autēpacē ip̄i diligebāt: nob̓ ſeruare mādabant. nec aliā ſibi niſi pacē viā ad martyriū ꝯſtruebāt: cauētes ne vllam poſt ſediſſenſionē fratribꝰ: nec eccl̓ie matri meſticiā derelinq̄rēt: ſed pacē ſemꝑ habēdam:pacē fratribꝰ cuſtodiendā: charitatē p̄cipue tenendā: eſt vnitatis ꝯcordie vinculum cōmonebāt. Hec inutiliter (vtopinor) a nob̓ ad edificationē legētiū memorie tradita ſūt: que ex tantoꝝ viroꝝ auctoritate deſcēdunt. ꝓpter eos tumidiinflati aduerſū fratres ferunt̉. Et ſi forte titubauerint: miſerationuꝫ xp̄i viſceraab eis putāt penitꝰ excludēda. Refert̉ adhuc ī eadē ſcriptura alia narratio: quaꝫcognitiōis cauſa his inſerere dignuꝫ putaui. Alchibiades qͥdam erat in numeroeoꝝ xp̄o vincti tenebant̉. Hic vitā ſatis arduā auſteraꝫ gerebat. Nihil cibivolens acciꝑe: ſꝫ tm̄ ſale pane aquavtebat̉. Cunqꝫ hūc vite rigorē vellet etiāin carcere poſitꝰ obtinere: Attalo poſt primam ꝯfeſſioneꝫ ſuā: quā in amphiteatrocōfeſſus eſt reuelat̉ qꝛ recte faceret Alchibiades: creaturis dei ip̄e non vti: etalijs formā ſcandali derelinquere. Quibus cognitis: Alchibiades cepit oīa cuꝫgratiaruactione ꝑciꝑe qꝛ illi reuelabatſpūs vt doceret: et huic vt ſequeret̉ idemſpūs ꝑſuadebat. Sꝫ de his finis ſit. Igitur montanꝰ Alchibiades Theodotꝰin Frigie ꝑtibꝰ tunc primū apud qͣꝫplurimos in ꝓphetaꝝ opinionem venerūt. Etquia illud adhuc tempus multe etiamalie virtutes et gratie: ī diuerſis eccleſijsper donū ſanctiſpiritꝰ adminiſtrabāt̉ facile accōmodata eſt fides: etiam his potuiſſe ꝓphetie gratiam dari. Cunqꝫ plurima int̓ fratres diſſenſio fuiſſet exorta: rurſum eccleſie galliarū iudiciū ſuū ſententiam de his quoqꝫ om̄i reuerētia recte fidei expoſitione decernūt: epl̓as martyrū apud eos ꝯſūmati fuerant ꝓferentes. quas illi in vinculis poſiti aſiamfrigiam fratribꝰ ꝯſiſtentibꝰ ſcripſerant. etEleutherio vrbis rome ep̄o de pace euꝫeccl̓ie cōmonentes quiqꝫ etiā Hyreneuꝫp̄ſbyteꝝ tūc adhuc eccl̓ie Iugdunenſis:ſupradicto vrbis rome ep̄o Eleutherio