LiberI

in tormentis: ⁊ ꝑ debilitate corporis vixad prime cōfeſſionis tormēta ſufficeret:tanta tolerātie ꝟ̓tute firmata eſt: vt reſoluerent̉ prius et ꝯciderēt carnificū manꝰ:qui ſibi ꝓ cōtentioſa iudicis animoſitateinuicem ſuccedebāt. Deniqꝫ a prima lucevſqꝫ ad veſperā tormenta ſemꝑ innouantes ad vl̓timū victos ſe cōfitentur: ſtupētes quō ī ea ſpūs ꝑmaneret: cum nihil iāin illa ex corꝑe ꝑ ſupplicia reſediſſet. Sꝫilla vere beata: vt poſtmoduꝫ nobis ipſadiſſeruit: quotiens vocē cōfeſſionis emiſit ⁊ chriſtiana ſum ꝓclamauit: totiēs noue vires corpori reddebant̉: ⁊ tanqͣꝫ ablatis ꝑ confeſſionē doloribꝰ: inſtaurabat̉ recentior ad agones. Etqꝫ quo magis ītellexerat ꝙ vox pia ſenſū doloris extingueret ſepius ⁊ alacriꝰ chriſtiana ſum: ⁊ nihilapud nos mali geritur ꝓclamabat. Diaconus quoqꝫ Sanctꝰ nomine: etiam ipſeſupra qͣꝫ dici poteſt: ⁊ ſupra qͣꝫ humanamfas eſt ferre naturā: acrius inſiſtentibꝰ miniſtris demonuꝫ: quo aliqͥd ab eo elicerepoſſent ꝯfeſſionis illicite: noua penaruꝫgenera ꝑtulit: ⁊ q̄ longe ſubſtantiā humane conditionis excederēt. At ille vir deoplenus: intantū crudelitates eorū riſit etferinā in q̄ſtione ſeuiciā: vt nūqͣꝫ dignatꝰſit vel qͥs eſſet genere: vn̄ nec domuꝫ: velpatriā: vel nomen ſaltem ſuum eis fateri.Sed de his ſingulis interrogatus: nihilaliud in oībꝰ tormētis: niſi chriſtianum ſeeſſe reſpondit. Hoc mihi nomen: hoc genus: ⁊ patria eſt. Aliud inqͥt omnino nihil ſū qͣꝫ chriſtianꝰ Unde ⁊ eos incredibilis agitabat inſania: ꝙ de tantis penarūgeneribꝰ ꝯſumptis extorquere ei ne ꝓfeſſionē qͥdeꝫ ꝓprij vocabuli potuiſſent. Advltimū candētes lamīas eris ⁊ ferri ergainguinis loca ⁊ delicatiora queqꝫ mēbrorū inſtauratis ignibꝰ adhibebāt. Ex quocarnes qͥdem eius aduſte igni defluebāt.Ip̄e ꝟo permanebat īmobilis: inconcuſſus: intrepidus: celeſtibꝰ eterniſqꝫ fontibꝰqͥ ꝓcedunt de ventre ieſu humanas in ſeIi. perans flāmas. Uerūtamen mēbrisomnibꝰ martyr erat: ⁊ toto corpore vnuꝫvulnꝰ horrebat Perit ī eo humane formeagnitio. ⁊ nō ſolum quis eſſet: ſed ⁊ quideſſet: tormentorum crudelitas ne agnoſci

poſſet abſtulerat. Chriſtꝰ tamen in eo ſolus ꝑ martyrij gl̓iam recognoſcebatur: qͥper eius patiētiā deſtruebat aduerſariaspoteſtates ⁊ ſuos milites ꝑ tolerātie roborabat exemplum: oſtendens omnibusquia nihil terribile ē: vbi diligitur pater:nihil doloſi eſt: vbi fides chriſti eſt Sedartifices ſcelerum nequaqͣꝫ martyris erubuere virtutē. Poſt paucos etenim diescōſiderantes ꝙ ſi tumētibus adhuc vulneribꝰ que indignarentur etiā ad molliſſimū manus tactū tormenta rurſus inferrent: ⁊ denuo mēbra iam putrefacta vexarēt. vnū e duobꝰ fore: aut in ſua eū impietatis iura ceſſurū: aut ſi in tormētis aīaꝫpoſuiſſet. terrorem crudelitatis ⁊ metumceteris intentādum. Sꝫ hoc longe ꝯtraqͣꝫ impij cogitauerant ceſſit. Naꝫ qd̓ vixcredi ab infidelibꝰ poteſt: reſtitutuꝫ eſt inprimā ſpeciē corpus ꝑ ſcd̓a tormēta. Etofficio mēbroꝝ q̄ abſtulerat pͥma crudelitas: ſcd̓a reꝑauit: ita vt iterata ſupplicianō iam ei penam cōtulerint ſꝫ medelam:Sꝫ ⁊ Bladina quā paulo ante memorauimꝰ: ſil̓i exemplo ad ſupplicia ſcd̓a reuocatur. Que cuꝫ ſemiuiua pene: ⁊ ī mortisquodā ꝯfinio poſita: iteratis fuiſſet pulſata cruciatibꝰ: velut ex ſomno quodamſubito euigilās in memoriā future beatitudinis venit: ⁊ voce ꝯſtanti tanqͣꝫ de excelſo edito cōcionaret̉ ad ppl̓m. Multuꝫinqͥt erratis o viri: ꝙ putatis infantū viſceribꝰ veſci eos qͥ ne mutorū qͥdē aīaliuꝫcarnibꝰ vtunt̉. Et ſic in ꝯfeſſiōe ꝑdurās:iteꝝ numero martyrū ꝯſociata retrudit̉.¶ Ut martyres qͣꝫdiu habebant̉ in vitaoēs qͥ in ꝑſecutione lapſi ſūt reuocabant.Capl̓m. II.Ed poſteaqꝫ ꝑ beatoꝝ martyrūpatiētiā tyrānica euanuere ſupplicia: alijs rurſus diabolꝰ machinis oppugnare parat famulos dei. qͦſcilꝫ afflictione carceris: ⁊ penali ſqualore cōſumpti: ac ſeptimo (vt dicūt) pucto īneruo pedes ꝯͣ qͣꝫ credi fas eſt diſtenti inintimo tenebraꝝ loco ꝑ oīa penarū genera. q̄ furētium ſeuicia excogitare poteratdeperirent. Quāplurimi ergo hoc genere in ergaſtulis ꝯſumunt̉: dn̄o ſuſcipiēte

f 3