Eccleſiaſtice hyſtorie

cuiqꝫ aduenienti offerunt̉. In qͦs ille tāta crudelitate vſus eſt: vt ſeuicie eius ſpecies ſingulas nemo poſſit exponere. Uetius igitur Pagathus vnus ex fratribusqͥ ⁊ in deum ꝑfectaꝫ charitatē et in hoīesintegraꝫ cuſtodiret. Cuius vita cum eſſetadoleſcēs ita examinata erat rati oībus ⁊ꝓbata: vt etiam grauiſſimis ſenibꝰ p̄ferretur. Incedebat enī in omnibꝰ mandatꝭ etiuſtificationibꝰ dn̄i ſine querela Ad obſequia quoqꝫ ſeruorū dei ꝓmptiſſimꝰ erat.Is cū zelo diuino ⁊ feruore ſpūs plenꝰ:tam crudelia ſeruis dei ſupplicia videretinferri: ⁊ ꝯtra ius faſqꝫ tot penas humanis viſceribꝰ excogitari: indignitatem reivltra nō ferens: popoſcit ſe audiri ꝓ ciuibus optimis. Quibꝰ nihil impietatis cōmiſſū ꝓbari poterat locuturū. Erat enim⁊ nobiliſſimꝰ inter ſuos ⁊ eruditiſſimus.Uerū cuꝫ defenſionē eiꝰ nō reciꝑet obſtinatio iudicis: inqͥrit tm̄ ab eo ſi et ip̄e chriſtianus eſſet. vtqꝫ chriſtianū ſe eſſe clariſſima ⁊ libera voce teſtatꝰ eſt: tanqͣꝫ aduocatus inqͥt chriſtianoꝝ ⁊ ip̄e vinctoꝝ numero ſociet̉. Sed in hͦ illi qͥdem quid dicerēt ignorabāt. Ille ꝟo habens in ſe aduocatuꝫ ꝓ nobis ieſum: hoc noīe meruithonorari ſancti p̄ſbyteri Lacharie: qui erga ſanctos plenitudinē charitatis oſtenderat ſecutus exemplum. Qui ⁊ ip̄e dumfratribꝰ adeſt: ⁊ defenſionem libertatis q̄in noſtra religione conſiſtit exequitur: dominicū ſecutus exemplū: animaꝫ ſuam ꝓouibus ſuis poſuit ⁊ pro amicis. Et id̓ocum hͦ pariter velut diſcipuli fideles chriſti in regno venturo: ſequētur agnuꝫ quocunqͣꝫ vadit. His igitur optimis ⁊ fideliſſimis ducibꝰ vſus om̄is reliquus ſanctorū chorus: prompti et alacres aīas ſuasꝓ fidei libertate ponebāt. Aliqui autē impares ⁊ infirmiores inuēti: ⁊ ad illate perſecutionis euehendū pōdus inualidi: decem ferme numero: lapſu ſuo luctum nobis ⁊ ingenteꝫ triſticiā reliquerūt: ⁊ multorum animos quos priorū fides accēderat infregerūt. Unde ⁊ oēs valde perterriti ſumus: nō ꝓpter tormēta que crudeliꝰvidebant̉ inferri: ſed ꝓ exitu confeſſionisincerto: quia multo nos grauius lapſusnoſtrorū qͣꝫ ea que inferebantur tormēta

cruciabant. Comprehendebantur tamenquotidie: quos dignos dominus iudicabat ī lapſorū numerū ſubrogari: ita vt exvtraqꝫ eccleſia omnes qui ſtudioſi ⁊ magni videbantur: ⁊ quoꝝ labore ⁊ induſtriaregebātur eccleſie: vniuerſi pariter tenerētur. Accidit autē etiaꝫ ſeruos cōprehēdiquorūdaꝫ ex noſtris paganos: qm̄quidēpublice iuſſum fuerat requiri omēs: ⁊ teneri. Quiqꝫ demonis inſtinctu cū tormēta ꝑtimeſcerent q̄ inferri ſanctis videbāt:monentibus ſe in hoc ip̄o militibꝰ quibꝰita fuerat p̄ceptum: cōmētati ſunt aduerſum nos velut thieſteas ſcenas: ⁊ inceſtaedippia ꝑpetrātes: et alia multa que necꝓloqui: aut cogitare nobis fas eſt: et qualia ne credere quidem poſſumus aliquādo apud homīes geſta. Que cum de nobis diffamata fuiſſent in vulgus: horrori maximo ⁊ execrationi apud om̄es homines eſſe cepimus: etiam apud eos quiprius aliquid moderatiōis erga nos ſeruandū eſſe cenſebant. ⁊ omnes ſimul fremere aduerſuꝫ chriſtianos: atqꝫ inſanabili odio furere ceperunt. Tunc vidimꝰ cōpleri illud qd̓ a domino dictum ē. Quiaveniet tempus in quo omnis qͥ occideritvos: putet ſe obſequiū offerre deo. Poſthec iam ſupra omne narrationis genꝰ eſtſuppliciorū ⁊ cruciatuū modus: qui ſanctis martyribus inferebatur: ꝑurgente ſathana quo ſcilicet etiam illoꝝ cōfeſſionetale aliquid eliceretur a nobis eſſe cōmiſſum. in quo omnes pari atqꝫ eodeꝫ furo.re ꝑſiſtebant. vulgus. iudex. officium. milites. ꝑurgentes p̄cipue ſanctum nomīequēdam diaconum Uiēnenſem. et Maturum Neophitū quidem: ſed ī fide ⁊ patientia robuſtiſſimū. ſed ⁊ Attalum ꝑgamenum ciuem: qui columna ⁊ firmamentum eccleſie noſtre in omnibꝰ fuit. ⁊ Blādinam feminā: per quā chriſtus oſtenditquia ea que apud homines deſpecta ſūt:⁊ contemptui habentur: in magna gloriaapud deum ducūtur. et quia charitas eiꝰque fragilia ſunt ꝑ naturam: per gratiamfacit eſſe firmiſſima. Cum enī omēs nosde ea trepidaremus: ſed ⁊ ip̄a eius carnalis domina que erat vna ex numero martyruꝫ vereret̉: ne forte Blandina cederet