Eccleſiaſtice hyſtorie

mētis iſta cōperimus.De Apollinare.¶ Capl̓m. XXe ſl.Iſ.Pollinaris ꝟo cū multa a multis habeant̉: ad nos tn̄ iſta ſuntque venerūt. Apologeticus liber ad p̄dictum imꝑatorē ſcriptus. Et aduerſū paganos libri qͥnqꝫ. De veritate libri duo Et qͦs poſtmodū edidit aduerſūCatafrigas. Mōtanū ſcꝫ ⁊ p̄ſeudo ꝓphetiſſas eiꝰ. qͥ tūc primū deuiādi a rectō itinere exordiū ſūpſerant.¶ De Muſano.¶ Capl̓m. XXVIIIEd ⁊ Muſani (cuius in p̄cedētibus fecimꝰ mentionē) fertur libellus multa elegātia ſcriptusad quoſdā fratres qͥ declinauerant ad hereſim: que dicit̉ Encratitarū tunc nuꝑ exortam. Cuius auctorē extitiſſe Tacianuꝫſermo aſſerit: illū ip̄m de quo in ſuꝑioribus memorauimus: beato Iuſtino teſtimoniū dante: cuiꝰ eum ⁊ diſcipulū ferūt.De quo tamē Hyreneꝰ in primo libro cōtra hereſes hoc refert. A Saturnino inquit ⁊ Marcione deſcenderūt ⁊ hi qͥ vocantur Encratite: nuptias refutantes q̄ adeo antiqͥtus inſtitute ſūt. ⁊ ſubtiliter accuſantes illum qui ab initio maſculum ⁊feminā ad reſtitutionē humani generꝭ fecit. Sꝫ ⁊ ab animalibꝰ abſtinēdū p̄dicāt:ingrati exiſtētes deo qͥ hec humanis vſibus ꝓcreauit.De ſecta ẜm Tacianum.Capl̓m. XXIXOntradicūt etiā plurimū hoīscſaluti inimici. Et hͦ nūc inuētuꝫIeſt ab his qͥbꝰ Tacianꝰ qͥdā auctor extitit. ⁊ huiuſcemōi blaſphemias ītroduxit. Qui fuit qͥdeꝫ adiutor Iuſtini.ſꝫ donec cū ip̄o fuit nihil tale ſentire ſe ꝓdidit. Poſtea ꝟo qͣꝫ ille martyr effectꝰ eſtabſcidit ſe ab eccl̓iaſticis doctoribꝰ arrogātia tumidus: et elatiōe nimia inflatustanqͣꝫ qͥ ſe ceteris duceret meliorē. ꝓpriuꝫmaluit qͣꝫ a veteribꝰ traditū docēdi inſtituere ſtilū: ſecula q̄dā inuiſibilia ẜm Ualentini fabulas ītroducēs. Nuptias aūt⁊ fornicationem corruptionēqꝫ pari iudicans lege. ſil̓ia Marcioni Saturninoqꝫ

ꝯfirmās. De ſalute ꝟo Adā in dubiū deducēda nouis q̄ſtionibꝰ cōmētat̉. Et paulopoſt idē Hyreneꝰ addidit etiā hec. Nōmulto aūt inqͥt poſt Seuerꝰ qͥdaꝫ ſupradicte hereſi robur adiūgēs: fomēta maxima eiꝰ ſectatoribꝰ p̄ſtitit. Unde ⁊ magisHeueriani appellati ſūt. Qui vtūt̉ qͥdemlege ⁊ ꝓphetis et euāgelijs: ſꝫ ꝓpria q̄daminterp̄tatiōe ſcripturarū ſenſum ꝑuertūt.Obtrectāt aūt Paulo apl̓o: ⁊ refutāt eiꝰepl̓as. Sꝫ neqꝫ actꝰ apl̓oꝝ ſuſcipiūt. Uerutamē prior eoꝝ auctor Tacianꝰ collationē quandā faciens euāgeliorum: neſcioquō cōpoſuit euāgeliū vnū ex quattuor:qd̓ Diateſſeron nominauit. Qd̓ etiā nūchabet̉ a multis. Dicitur aūt ⁊ nōnulla exſermonibꝰ apl̓i ꝑmutaſſe: tanqͣꝫ qͥ emēdare velit ordinē: cōpoſitionēqꝫ ꝟborū. Reliquit aūt hic ip̄e infinitū libroꝝ numeꝝ.Sꝫ ille quē aduerſū gentes ſcripſit liberex oībꝰ ſcriptꝭ eius p̄cipuꝰ et valde vtiliscōprobat̉. Sꝫ ⁊ de his ſatis dictuꝫ.De Bardeſano Syro: vel ſcriptꝭ eiuſ¶ Cqpl̓m AXxSedem.Er idē tp̄s innumeris hereſibꝰp Ivbiqꝫ pullulātibꝰ: ⁊ p̄cipue apd̓Meſopotamiaꝫ: Bardeſanesqͣdam vir diſertiſſimꝰ in Syrorū lingua:⁊ vehemēs dyalecticꝰ aduerſū Marcionem: alioſqꝫ nōnullos dyalogos ſcribit:quos ꝓpria lingua cōpoſitos edidit. Sꝫ⁊ plura alia eiꝰ extant volumīa: q̄ diſcipuli eius in grecū vertere ſermonē. Erat nāqꝫ ita potens in verbo ⁊ in doctrina: ⁊ indiſputationibꝰ validus vt plurimos ⁊ nobiles viros habuerit ſectatores. Eſt ⁊ eiꝰad Antoninū de Fato potentiſſimꝰ dialogus. Sꝫ ⁊ alia multa ſcripſit: que ſatisvtilia ⁊ ꝑneceſſaria ꝑſecutionū q̄ tūc erāttēporibꝰ extitere. Ferūt aūt hūc ip̄m fuiſſe pͥmo de Ualētini ſchola. Sꝫ cum magiſtrū notaſſet erroris ⁊ ineptas eius fabulas arguiſſet: viſus eſt ſibi ad meliorē⁊ recte fidei ſententiam ꝯuertiſſe. Nec tn̄ex integro veterū errorū ſordes: maculāqꝫ depoſuit. Hiſdē ꝟo temꝑibꝰ etiā romane eccl̓ie Soter ep̄s viuēdi finem fecit.¶ Explicit liber quartus.