IiberIIII
qui a lege ⁊ ꝓphetis p̄dicatꝰ ē deꝰ: nō eſſetip̄e pater dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. qꝛ ille qͥdē notꝰeſſet: hic aūt ignotꝰ ē. ⁊ ille iuſtꝰ hic auteꝫbonꝰ. Cui ſuccedēs Marcion ponticusabſqꝫ reuerentia vlla blaſphemans auxitdoctoris inſaniā. Idē qͦꝫ ip̄e Hyreneꝰ inīmenſū ꝓfundū Ualētini erroris de materia ⁊ ceteris validiſſime coarguit. ⁊ ſerpentis in modū cecis ſemetip̄m latebrisobtegētē in lucē ꝓtrahit ac denudat. Isadiūgit ⁊ de Marco quodā. quem dicitmagicis artibꝰ imbutū: ⁊ apprime enituiſſe. De cuiꝰ ꝓfanis ſuperſtitionibꝰ ⁊ archanis nō tā ſacris qͣꝫ ſacrilegis et myſticismyſterijs ita ſcribit. Etenī qͥdā eoꝝ thalamū ꝯſtruūt. ⁊ nefariū quoddā initiandi celebrāt genꝰ: tāqͣꝫ ſecretis quibuſdamcarmībꝰ ac ꝟbis: nō tā ſacris qͣꝫ execrabilibꝰ eum qͥ introducit̉ ꝯſecrantes. Spirituales nuptias aiūt eſſe q̄ faciūt inſtar videlicet ſuꝑnaꝝ ꝯiugationū. Adducētesꝟo eos ad aliquā aquā et baptiſātes: hecſuꝑ eos ꝓferunt ꝟba. in noīe aiūt ignotipatris oīm. ⁊ in veritate oīm matre. et ineo qui deſcendit in ieſu. Alij ꝟo hebraicanoīa ad pauorē audientiū ſuꝑ eos quosiniciant terribiliter obloquūt̉. Hec de ſectatoribꝰ Marci Hyreneꝰ ſcribit. Quarto aūt ep̄atus ſui anno cū deceſſiſſet Higinus romane eccl̓ie ſacerdotiū pius ſuſcepit. Apud Alexandriā ꝟo Marcꝰ. tertiodecimo anno ep̄atꝰ ſui Eumenide defuncto. Qui Marcꝰ cū decē annis ſacerdotiū adminiſtraſſet Celadioni poſt obitum ſuuꝫ eccl̓ie gubernacula dereliquit.Pius ꝟo in vrbe roma qͥndecim ānis inſacerdotio expletis. Aniceto poſt ſe tradidit ſedē. Cuiꝰ tēporibꝰ Egeſippus refert ſemetip̄m romaꝫ veniſſe. ⁊ ꝑmanſiſſe inibivſqꝫ ad Eleuterij qͥ poſt Anicetū ſubrogatꝰ eſt ep̄atuꝫ. Quibꝰ tēporibꝰ ſimul florebat Iuſtinꝰ in habitu philoſophi diuinū p̄dicās verbū. ⁊ fidei nr̄e rōnem tamſcriptis volumībꝰ qͣꝫ viue vocis aſſertione defendēs. qͥ ⁊ aduerſū Marcionē ſcribens cōmemorat de eo ꝙ adhuc ſuꝑeſſeteo tꝑe qͦ ſcribebat Deniqꝫ ita dicit. Marciō ꝟo qͥdā Ponticꝰ qͥ hodieqꝫ ſuꝑeſt: docet homīes aliū credere eſſe deū maioreꝫꝯditore deo. Hec ille hoībꝰ ingerēs: ⁊ de-
monibꝰ adiutoribꝰ vtens multis baſphemare ꝑſuaſit: vt negarēt creatorē oīm deum ip̄m eſſe patrē xp̄i: ſꝫ aliū quendā quiqͣſi maior hͦ eſſet ⁊ tn̄ oēs ſectatores eiusxp̄iani appellant̉ ita nimirū ſicut oēs cōmuni vocabulo cū diuerſe ſint ſecte philoſophi nuncupant̉. Sꝫ ⁊ poſt pauca nihilominꝰ dicit. Eſt aūt ⁊ nobis liber aduerſū oēs hereſesⁱ cōpoſitus. quē ſi vultꝭdecurrere dabimꝰ ⁊c̄.¶ De Iuſtini defenſiōe apd̓ Antoninū.¶ Capl̓m. XIIc aūt ip̄e Iuſtinꝰ ſcribit etiaꝫh hStra paganos volumē inſigne.Sꝫ alios libros ꝓ nr̄a religione: ī qͥbꝰ ad Antoninū pͥncipem qͥ cognominat̉ Pius ſermonē dirigit: ſcribens ⁊ad ſenatū. In vrbe etenī roma maxīe cōſiſtebat. Deniqꝫ in vno ex his libris etiāde ſemetip̄o volēs qͥs vel vnde eēt oſtendere. hͦ modo ſcribit Imꝑatori Elio adriano Antonino pio ceſari auguſto. et veriſſimo philoſopho. ⁊ Lucio ph̓o ceſarꝭꝓprio filio. ac Hij adoptiuo. amatori ſapientie. ⁊ ſacro ſenatui. atqꝫ om̄i ppl̓o romano. ꝓ viris ex om̄i genere hoīm ꝯgregatis ⁊ iniuſto odio laborantibꝰ: ac nō digna patiētibꝰ. Iuſtinꝰ Priſci filiꝰ bacchiadis ex vrbe Neapoli paleſtine vnus prooībꝰ hͦ defero poſtulatū. Sꝫ ⁊ īterpellat̉ꝰidē īꝑator ī Aſia ab his qͥ vario iniuriaꝝgenere affligebant̉: tale reſcriptū ad vniuerſos Aſie populos ꝓmulgauit ⁊c̄.¶ Epl̓a ceſaris Antonini ad Iſianos ꝓdefenſione noſtrorum.¶ Capl̓m. XIII.Mꝑator Ceſar Marcꝰ aurelius Antoninꝰ auguſtꝰ. Armenicus pōtifex maximꝰ: tribuniciepoteſtatis qͥndecies: cōſul tertio: vniuerſis ſimul plebibꝰ Aſie ſalutē. Ego qͥdemnō ambigo etiā dijs ip̄is cure eſſe ne qͥsnoxiꝰ lateat. Multo enī magis ip̄is conuenit punire eos qͥ ſibi immolare nolūtqͣꝫ vobis. Sꝫ vos cōfirmatis eoꝝ quosꝑſequimini ſententiā: quaꝫ de vob̓ habētdicentes vos impios ⁊ ſine deo eſſe Un̄⁊ optabilius habent aīam ponere ꝓ deoſuo. ⁊ morteꝫ libenter amplecti: qͣꝫ vobis
e 2