Eccleſiaſtice hyſtorie

ſent apud iudeos: velut regalis ꝓſapie viros ꝑquiri iubet. Unde etiam ꝓ hac cauſa grauiſſima iudeis ꝑſecutio exorta eſt aTito filio Ueſpaſiani. Sed veſpaſianodecennio principatu miniſtrato: Titusfilius in imperio ſuccedit: Cuius ſcd̓o regni anno Linū duodecim annis in ſacerdotio tranſactis: vrbis rome ep̄atū tradidiſſe Anacleto ferūt.Ꝙ Alexandrine ciuitati ſcd̓s Abiliusp̄fuit.Capl̓m. XIII.Ad titus nō amplius qͣꝫ duobꝰannis totidēqꝫ menſibꝰ pͥncipatu romani apicis mīſtrato Domiciano fratri ſūmā reꝝ reliquit. Quartoigit̉ anno domiciani apud AlexandriamAnnianus viginti ⁊ duobꝰ annis mīſtrato ſacerdotio defunctus eſt. In cuius locū ſecūdus ſuccedit Abilius.¶ Ꝙrome ſecūdus ep̄s Anacletus fuit.Capl̓m. XIIII.N vrbe ꝟo roma duodecim Anacletus annis in ep̄atu exactiſſacerdotij ſedem Clementi tradidit.¶ Ut tertius ab hoc clemens.Capl̓m. XV.Uem adiutorē ſuū paulꝰ apl̓s6Cphilippenſibꝰ ſcribens deſignatdicens. Cū clemēte ⁊ ceteris adiutoribꝰ meis: qͦꝝ noīa ſunt in libro vite.¶ De epl̓a Clemētis. ¶ Capl̓m. XVI.Uius clemētis epl̓a habet̉ adhͦCorinth̓. ſcripta p̄cipua plane⁊ valde mirabilis: quā velut exꝑſona romane eccleſie dictauit: cū diſſenſio apud Corinthios fuiſſet exorta. quaꝫepl̓am in pl̓imis eccleſijs publice legi: etveteꝝ: ⁊ noſtris etiam tꝑibꝰ ꝯſtat. Ueruꝫ (de ſeditione facta apud corinthios ac diſſenſione plebis: teſtis valde fidelis Egeſippus indicat. hoc mō dicens.¶ De ꝑſecutione ſub Domiciano.Capl̓m. XVII.Ulta ⁊ erga multos crudelitaFte Domicianus exercitata pl̓iImiſqꝫ in vrbe roma nobilibꝰ etilluſtribꝰ viris: nullo iure: nullaqꝫ rōnetrucidatis. innumeris etiā in exiliū truſis⁊ bonoꝝ direptione mulctatꝭ: ad vltimū

neroniane ⁊ cheomachie impietatis ſucceſſor efficit̉. Secūdus hic ab illo quippe ꝑſecutione molit̉ in noſtros: cū vtiqꝫpater ſuus Ueſpaſianus nihil ꝓrſus noſtris irrogauerit iniurie.¶ De Ioh̓e apl̓o ⁊ reuelatione eius. SCapl̓m. XVIII.ꝘUo in tꝑe apl̓us ⁊ euangeliſtaIoh̓es: ob p̄dicationē verbi diuini ⁊ teſtimoniū veritatis: ininſulam pathmos tradit̉ ablegatus. Deniqꝫ hyreneus ſcribēs de computo noīsantichriſti qd̓ ꝯtinet̉ in reuelatione q̄ d̓rIoh̓is. qͥnto aduerſum hereſes libro. hecde ip̄o Ioh̓e cōmemorat. Ꝙ ſi oporteretinquit aꝑtius in hoc tꝑe de iſto noīe p̄dicari: a quo magꝭ potuerat aperiri: niſi abeo qͥ ipſam reuelationem vidit. Neqꝫ em̄multū tꝑis eſt ꝙ reuelata eſt: ſed pene nr̄aetate In fine etem̄ domiciani pͥncipatꝰ exorta eſt. Intantū ꝟo ꝑ idē tp̄s fidei nr̄e inſtituta florebant: vt etiam nōnulli alieni areligione nr̄a ſcriptores hyſtoriarū ſuarūtradiderint monimentis. vel de ꝑſecutiōibus illius tꝑis: vel etiā de martyrijs. qui⁊ diligenter explorato tꝑe deſignāt: ꝙ qͥntodecimo anno domiciani pͥncipis: cumalijs pl̓imis ab eo etiaꝫ flauiā domicillāſororis filiā flauij Clementis vnius tuncex ꝯſulibꝰ viri: ob teſtimoniū qd̓ chriſto ꝑhibebat ī inſulā Pontiā noīe deportata.¶ Quēadmodū Domicianus poſteritatem Dauid iuſſit occidi.¶ Capl̓m. XIX.Pud ip̄m ꝟo Domicianū cumiuſſiſſet om̄s ꝑimi qͥ de genereDauid ⁊ regia ſtirpe deſcenderent: vetus traditio tenet: ꝙ delati ſunt qͥdam quaſi eſſent de poſteritate iude: quēfrēm fuiſſe ſaluatoris ẜm carnem tradūt.Quiqꝫ duplici vrgebant̉ inuidia: velut qͥ⁊ ex Dauid genere: ⁊ ex ip̄ius chriſtiꝓpinqͥtate deſcenderent. Que Egeſippus ꝑ ordinem his verbis refert.¶ De ꝓſapia ſaluatoris. ¶ Capl̓m. AX.Dhuc aūt viuebant qͥdā de carnali genere dn̄i nr̄i nepotes iude: eiꝰ qͥ ẜm carnē frater dn̄i dicebat̉. Quos qͥdā detulerūt tanqͣꝫ ex Dauid ſtirpe veniētes. Hos reuocatus qͥdā