Eccleſiaſtice hyſtorie

tati: ⁊ cometes p̄terea exicialibꝰ flāmis ardere ꝑ totum viſus eſt annū. Sed ⁊ anteexcidij tempus ac belli: cū ppl̓i ad diē feſtum azimoꝝ cōuenirent: octaua die menſis xandici qͥ eſt aprilis: noctis tēꝑe horanona tantus luminis fulgor aram: templūqꝫ circūdedit: vt putarent om̄es diemclariſſimū factū: ⁊ ꝑmanſit ſpacio hore dimidie. Qd̓ imperitis qͥdem ⁊ ignaris ꝓſperum videbat̉: ſed legiſperitos ⁊ ꝓbosquoſqꝫ doctores nō latuit exiciale portētum. In eadē quoqꝫ feſtiuitate vitula ſacrificijs admota ⁊ aris aſſiſtēs: int̓ ipſosminiſtroꝝ manus enixa eſt agnā. Sed ⁊ianua interioris edis que reſpiciebat orientem: cū eſſet ere ſolido induta: ac ꝑindeīmenſi ponderis que vix. xx. viris ſūmoconatu impellentibꝰ clauderet̉: ferreis qͦꝫvectibus ⁊ ſeris munita: ac peſſulis in altū demiſſis teneret̉ obſtricta: repente hora noctis ſexta apparuit ſponte patefactaSꝫ ⁊ tranſacto die feſto: poſt aliquot dies: pͥma ⁊ viceſima die menſis artemeſij:qui maius apud nos vocat̉: ꝓdigioſusapparuit viſus. ⁊ fidem pene excedēs: qd̓vere falſum putaret̉: niſi oculoꝝ fidem cōfirmaſſet maloꝝ cōſecuta ꝑniciēs. Etem̄ꝓpe ſolis occaſum viſi ſunt currus ⁊ quadrige in omni regione ꝑ aerem ferri: ⁊ armatoꝝ cohortes miſceri nubibꝰ: ⁊ vrbescircūdari agminibus īprouiſis. In alioaūt die feſto qui penthecoſtes appellaturnoctu ſacerdotes ingreſſi templū ad miniſteria ex more complenda: primo quidem motus quoſdaꝫ ſtrepituſqꝫ ſenſerūttum deinde voces ſubitas audiūt dicentes. migremus hinc. Addit̉ his etiā alid̓terribiliuſ. Etem̄ qͥdā ananie filius ieſusnoīe: vir plebeius ⁊ ruſticus: ante quartūbelli annum cum ciuitas in pace ⁊ abundantia perduraret: in die feſto tabernaculoꝝ repente clamare cepit. vox ab orientevox ab occidente. vox a quatuor ventis.vox ſuꝑ hieroſolymā ⁊ ſuper templum.vox ſuꝑ ſponſos ⁊ ſponſas. vox ſuꝑ populū. ⁊ indeſinenter die noctuqꝫ ꝑ omēsplateas circūiens hec clamabat: vſqꝫ qͦ qͥdam pͥmores ex populo viri: velut infauſti p̄ſagij indignatione cōmoti: correptūhoīem multis verberibꝰ afficiunt. At il-

le nequaqͣꝫ ꝓ ſe aliqͥd loquens: ſed ne eosqͥdem qui circūſteterant dep̄cans: eaſdeꝫvoces pari obſtinatione ⁊ clamore repetebat. Cum pͥncipes intelligentes (vt reserat) numinis eſſe motus in viro: ꝑducūteū vſqꝫ ad iudicem romanū. Apud queꝫflagris ad oſſa vſqꝫ laniatus neqꝫ precesneqꝫ lachrymas fudit: ſed eandē vocē miſerabiliter ⁊ cum quodā vlulatū emittēsꝑ ſingula pene verbera ꝓferebat: addensetiam hoc. Ue ve hieroſolymis. Proſeqͥtur ⁊ aliud idem hyſioriographus maiore geſtum miraculo dicens. Oraculū qd̓dam in ſacris litteris repertū: qd̓ ꝑ idemtempus virū deſignaret ex eoꝝ regione ꝓceſſurum: qͥ totius orbis potiret̉ imperioCuius oraculi p̄ſagiū idem hyſtoriographus veſpaſianū declarare eſt ſuſpicatusSed veſpaſianus nō alijs qͣꝫ illis ſolisgentibꝰ que romano īperio videbant̉ ſubdite dn̄atus eſt. Unde iuſtius ad chriſtūhec reſponſa referunt̉: ad quē dixerat pater: Pete a me ⁊ dabo tibi gentes hereditatem tuam: ⁊ poſſeſſionē tuaꝫ terminosterre. ⁊ cuius ꝑ idem tp̄s ꝑ apoſtolos ſuos in omnē terrā exierat ſonus: ⁊ in finesorbis terre verba eoꝝ.¶ De Ioſepho: ⁊ quos reliq̄rit libros.Capl̓m. IX.Perep̄cium ſane eſt poſſe iſtaloagnoſcere quis fuerit hic IoſeYphus? ⁊ vnde vel ex quo genere originem ducens: qui tantā nobis materiā reꝝ geſtaꝝ cognitionēqꝫ p̄ſtiterit. Exponit gͦ etiā hoc ipſe de ſe. hͦ mō ſcribens.Ioſephus mathie filius ex hieroſolimisſacerdos: qͥ ⁊ ip̄e pͥmo bello romanos oppugnauerit ⁊ poſterioribꝰ nihilominusinterfuerit p̄lijs neceſſitate ꝯſtrictus. Cōſtat igit̉ hunc virū ꝑ idē tp̄s nō ſolū apd̓iudeos ꝓprios ciues: veꝝ etiā apud romanos habitum eſſe nobiliſſimū: ita vt lr̄aꝝmerito in vrbe roma etiā ſtatua donaret̉:⁊ libri eius bibliothece traderent̉. Cōſcripſit nāqꝫ antiqͥtatū hyſtoriā in viginti libris. belli vero iudaici cū romanis habiti hyſtoriam ſeptem voluminibus comp̄hendit quam non ſolum greca facundia:verū ⁊ patrio. id eſt hebreo ſermone ſuisetiam ciuibꝰ ſe edidiſſe ꝯfirmat. dignꝰ cui