LiberII
ctum operū ſuoꝝ manducabunt. Aſcenderūt ergo ⁊ p̄cipitauerūt eum: ⁊ dicebātad inuicem. Capidemus Iacobum iuſtūEt ceperunt eum vrgere lapidibus. Quideiectus nō ſolum mori nō potuit: ſed cōuerſus ſuꝑ genuā ſua ꝓcumbens dicebatRogo dn̄e deus pater remitte eis peccatū: nō em̄ ſciūt quid faciūt. Tūqꝫ eū taliaorantem lapidibꝰ ꝑurgerent deſuꝑ: vnusde ſacerdotibꝰ de filijs rechab filij rechabī. de quibꝰ ꝓteſtat̉ Hieremias ꝓphetā exclamauit dicens. Parcite queſo. Quid facitis? Pro vobis orat iuſtus hic quem lapidatis. Tūc vnus ex ipſis ſullo arreptofuſte: in quo res expͥmi ſolent: cerebro eiꝰilliſit. ⁊ tali martyrio cōſūmatus eſt: ac ſepultus in eodem loco ꝓpe templū. Hic ēqui extitit veritatis teſtis: iudeis ⁊ gentibus: quia Ieſus eſt chriſtus. Et nō multo poſt oppugnatio ꝯſecuta eſt veſpaſianiHec latius qͥdem: ſed ꝯſonanter Clemēti etiam Egeſippus retulit: ꝙ ita mirus qͥdem ⁊ apud omēs hoīes opinatiſſimusin obſeruatione totius iuſticie Iacobushabebat̉: vt ⁊ iudeoꝝ prudētes quiqꝫ crederent hāc eſſe cauſam ſtatim ꝯſecute oppugnationis hieroſolimoꝝ: ꝙ in illū ſceleratas iniecerint manus. Et Ioſephusita ſibi videri euidēter indicat ꝑ hec. Queom̄ia inquit acciderūt iudeis: ꝓ vindictaIacobi iuſti: qͥ erat frater ieſu qͥ dicit̉ chriſtuſ: quē iuſtiſſimū ⁊ pijſſimū oīm ꝯfeſſione viꝝ iudei īterfecerūt. Idēqꝫ etiā mortēeius in viceſimo antiqͥtatū libro his verbis deſignat. Mittit aūt ceſar albinū iudee p̄fectum Feſti morti comperta. Ananias autē iunior quē pontificatū ſuſcepiſſe ſupra diximus: ꝓteruus admodū ⁊ inſolens moribus: hereſim defendebat ſaduceoꝝ: qui in iudicijs crudeliores ceteris iudeis vident̉. ſicut iam ſupͣ diximus.Hic inſolentie ſue tempus datū credensex morte Feſti: ꝯſeſſum iudicum cōuocat⁊ introducit in mediū fratrem ieſu qui dicit̉ chriſtus: Iacobū noīe: ⁊ alios qͣꝫ plurimos quos velut contra legem gerere incuſans tradidit lapidandos. Quod facinus ſiqͥs ex ciuibꝰ modeſtior fuit: ⁊ equiac legis obſeruantior gͣuiſſime tulit. Quietiam occulte legationem ad ceſarem mit
tūt: orantes cum ſcribere Ananie ne hocagat. quia nec prius huiuſcemodi facinora recte cōmiſerit. Quidam auteꝫ ex ip̄isetiam Albino occurrūt de alexandria adipſos iter agenti: atqꝫ edocent ꝙ nō licuerit Ananie ſe inconſulto conſeſſum iudicum cōuocare. At ille cōmotus ex his q̄dicta ſunt: cum indignatione ſcribit adAnaniā: cōminatus ablaturū ſe ab eo iudicandi poteſtatem qua nō recte vtebat̉:quia ⁊ Agrippa rex eum tribus ſolis mēſibus functum hoc honore pͥuauerit. ⁊ ieſum daminei filium in locum eius ſubrogauerit. Hactenus etiam de Iacobo: cuius illa habet̉ epl̓a: que pͥma ſcribitur inter eas que catholice appellant̉. Sciendum tamen eſt ꝙ a nōnullis nō recipiat̉:nec facile quis antiquoꝝ meminerit eiusſicut nec illius quidem que dicitur iude:que ⁊ ipſa eſt vna de ſeptem. Nos tamenſcimus etiam iſtas cum ceteris ab omnibus pene eccleſijs recipi.¶ Ꝙ poſt Marcum primus epiſcopusAlexandrine eccl̓ie ordinatus rit Annianus.Capl̓m. XXIIII.Gitur Neronis pͥmo imperijanno poſt Marcū euangeliſtāeccleſie apud Alexandriā Annianus ſacerdotiū ſuſcepit. SSed Neroregni ſibi poteſtate cōualeſcēte: poſt multa que animo conceperat nefaria ⁊ impura flagicia ad ipſam quoqͣꝫ iam diuinitatis tendebat iniuriam. Longum eſt ⁊ noſtro operi incōueniens probra eius flagiciaqꝫ deſcribere. maxime cū multi de hisplenius ſcripſerint. Ex quoꝝ libris ſi qͥsdedecoroſam eius vitam: atqꝫ omnibusſceleribus obnoxiam ſcire vult faciliuspoteſt. in quibꝰ eum inueniet intantū ſceleribus eſſe ꝓgreſſum: vt ne a ꝓprijs quidem ac domeſticis temꝑauerit: ſed in matrem ⁊ in fratres ⁊ in vxores: atqꝫ in oēsſanguinis ꝓximos ⁊ parricida extiterit ⁊inceſtus. His igit̉ om̄ībꝰ deerat: vt ip̄e pͥmus ex imꝑatoribꝰ romanis: etiā in ip̄mdeū impietatis arma ꝯuerteret. ſicut Tertulianus vir ſcriptoꝝ nobiliſſimus refertdicens. Conſulite cōmentarios veſtros:illic reꝑietis pͥmū qͦꝫ Neronem in hanc
C 2