LiberII
dn̄i: ꝓ eo ꝙ eſſet filius Ioſeph qͥ xp̄i qͣſipr̄ habebat̉. qm̄quidē deſponſata eī fuerat ꝟgo maria: q̄ puſqͣꝫ ꝯuenirēt inuentaeſt in vtero hn̄s de ſpūſancto: ſicut euangelia ꝓteſtant̉. Hūc inqͣꝫ ip̄m Iacobū qͥ⁊ iuſtus cognoīatus eſt ab antiqͥs ꝟtutumerito ⁊ inſignis vite pͥuilegio: pͥmū hyſtorie tradiderūt ſuſcepiſſe eccl̓ie q̄ hieroſolimis eſt ſedē: ſicut clemens in ſexto diſputationū libro aſſerit dicēs. Petrus em̄inqͥt ⁊ Iacobꝰ ⁊ Ioh̓es poſt aſſumptiōꝫſaluatoris: qͣꝫuis ab ip̄o fuerint om̄ībꝰ pene p̄lati: tn̄ nō ſibi vendicant pͥmatꝰ gl̓iaꝫſed Iacobū qͥ dicebat̉ iuſtus apl̓oꝝ ep̄mſtatuūt. Idēqꝫ ip̄e ſeptimo eiuſdeꝫ oꝑislibro addidit de ip̄o etiā hec. Iacobo inquit qͥ dicebat̉ iuſtus ⁊ Iohāni ⁊ Petro:poſt reſurrectionē dn̄s omnē ſcīam tradidit. ⁊ ip̄i ceteris apl̓is: qͥ apl̓i illis ſeptuaginta diſcipulis tradiderūt. ex qͥbꝰ vnuserat ⁊ barnabas. Duos aūt fuiſſe Iacobos ꝯſtat: vnū hūc iuſtū qͥ de pinna templi deiectus fullonis vecte ꝑcuſſus eſt: etmorti traditus. Alius aūt eſt ille qͥ ab herode capite ceſus eſt. Huius gͦ iuſti Iacobi etiā paulus meminit cū ſcribit. Aliumaūt inquit apl̓oꝝ vidi neminē niſi Iacobū fratrē dn̄i. In hoc ergo tꝑe etiā tātheꝰde qͦ ſupͣ mēorauimꝰ ẜm dn̄i p̄ceptū ad regē Abagarū miſſus: ip̄m qͥdē egritudinemorbi corꝑalis abſoluit. vniuerſaꝫ ꝟo ciuitatē ediſſenoꝝ xp̄o dn̄o fideli ſatis credulitate ſociauit: ita vt in hodiernū ciuitas illa quippe q̄ ipſius dn̄i ⁊ ſaluatorismeruit ſcripta ſuſciꝑe: velut ſpeciali qͣdaꝫxp̄o deuotiōe dicata ſit. Interea ꝑſecutiopͥma aduerſus eccl̓iam dei q̄ eſt hieroſolimis facta: ſub primo martyre ſtephano:om̄s diſcipulos exceptis duodecim pervniuerſam iudeā. Samariāqꝫ diſperſit:ſeu potius vt ſancta ſcpͥtura indicat diſſeminauit. Ex qͥbꝰ nōnulli ad fenicē: ⁊ vſqꝫad cyprū atqꝫ anthiochiā deuenerūt: quigentibꝰ qͥdeꝫ credere myſteriū fidei nōdūaudebant: iudeis tn̄ p̄dicabant. IntereaSaulus adhuc vaſtabat eccl̓iam: īgrediens domos ⁊ ꝑtrahēs viros ac mulierestradebat in carcerē. Sed philippus quierat vnus de ſeptē: cū ſtephano dyaconꝰordinatus: deſcendit ſamariā virtute dei
repletus. ⁊ p̄dicabat pͥmus verbū dei ſamaritane genti. In qͦ tāta erat diuine gr̄eefficacia: vt etiā ſymonē magū ſuis p̄dicationibꝰ ꝯſternaret. qͥ ꝑ idem tꝑis celebrisfame apud ſamaritanoꝝ ppl̓os habebat̉:ita vt virtus dei magna eſſe putaret̉. Sꝫis cū vidiſſet ſigna ⁊ miracula q̄ a philippo ꝑ diuine gr̄e poteſtatē fiebant: ⁊ obſtupefactus ⁊ territus ceſſit: ⁊ credere ſe inxp̄m vſqꝫ quo etiā baptiſmū acciꝑet ſimulauit. Qd̓ reuera mirari dignū eſt: hodieqꝫ eodē ordine fieri ab his qͥ velut hereditariā ab illo ſimulatiōꝫ ſecte impuriſſimeſuſceperūt. quiqꝫ auctoris ſui artibꝰ inſtituti: eccl̓iaꝫ fraude qͣlibet ingreſſi lauacrūfurant̉: ⁊ ſancta nr̄a velut alicuius morbiꝯtagione cōmaculāt. Serpit em̄ eoꝝ venenatus ẜmo. ſicut lupus in gregibꝰ: ⁊ occultis verboꝝ morſibꝰ incautis letale virus infundit: donec noxias eoꝝ latebrasdiligentia paſtoris inueſtigatas deducatad lucē. ſicut ⁊ ipſe ſymon petri induſtriacōprehenſus: penā quā merebat̉ expēditUeꝝ ꝑ dies ſingulos augeſcente p̄dicatione ꝟbi diuini ꝑ dei ꝓuidentiā ex ethiopie regionibꝰ adeſt qͥdā regine gentis illius p̄poſitus. Moris quippe eſt illi nationi etiā nunc a feminis regi tanqͣꝫ vota inhieroſolimis redditurus. Huic philippreſponſis ſancti ſpūs iuſſus: pͥmo ex oībus gētibꝰ myſteriū fidei ⁊ ſacr̄m baptiſmi tradit: ⁊ velut qͣſdam cū deo pͥmiciasoīm ꝯſecrat nationū. Hunc opinio tenetad patriā terrā regreſſum: ſcīam dei ſūmi⁊ ſalutarem dn̄i nr̄i p̄ſcientiam indigenisgentibꝰ ſicut ſibi tradita fuerat p̄dicaſſe.In qͦ rebꝰ ip̄is cōpleta eſt ꝑ eū ꝓph̓ia quedicit Ethiopia p̄ueniet manus eius deoDū hec ita agunt̉: Paulus vas electiōisnō ex hoībꝰ: neqꝫ ꝑ hoīem: ſed ꝑ reuelationē ieſu chriſti ⁊ dei patrꝭ: qͥ eū reſuſcitauita mortuis in apoſtolatū vocat̉: celeſti adſe voce delata.¶ Quēadmodū Tiberius d̓ chriſto edoctus a pylato cōmonitus eſt.¶ Capl̓m. II.Iterea cū ꝑ omnē iam locū dereſurrectione ⁊ mirabilibꝰ dn̄inr̄i ieſu chriſti ⁊ de aſcenſiōe eiꝰad celū felix fama loqueret̉: ac ꝑ oīm au-
b 2