Liber

¶ Ꝙherodis tꝑe interrupta ſit regū ſucceſſio ẜm Danielis ꝓphetiam.¶ Capitulū. V.Bitur cū in hoīem externe gentis iudeoꝝ deueniſſet imperiūīminebat ſine dubio etiā illa ꝓpheticis p̄dicta vocibꝰ expectatio gentiūQuippe cū defeciſſent apud eos ab origine ipſius moyſi ceptra pͥncipū regūqꝫ ſucceſſio. Prius em̄ qͣꝫ in captiuitatē babilonie ducerent̉: regnauit apud eos ſaul primus ⁊ inde dauid. Nam ante reges a iudicibꝰ regebant̉: qͥ poſt moyſen ⁊ Ieſumſucceſſorem eius gentis illius tenuerantpͥncipatū. Poſt reditū vero d̓ babilonianon defuere eis gubernacula diſciplinisoptimis inſtituta. Per pontifices etem̄reꝝ ſūma gerebat̉: donec Pompeius romanoꝝ magiſtratus adueniens: hieroſolimā vrbem qͥdem romanis armis oppugnaret ⁊ caperet. Sancta ꝟo ⁊ ſacratiſſima queqꝫ tēpli pollueret: ita vt ne ab ip̄isqͥdem abditis ingreſſum tꝑaret hoſtilemCum vero qui ꝑ auitā ſucceſſionē ꝑ ideꝫtp̄us regno ſimul ⁊ pontificio fungebat̉Ariſtobolū noīe vinctū cum liberis romā miſit: Hircano fratri eius pontificatum relinquens. Omnē vero iudeoꝝ gētē ex illo tꝑe tributariā romano fecit imperio. Sed hircano in quē vltimū iudeoꝝ gentis pontificatus fuerat deuolutꝰa parthis capto: primus (ſicut ſupra dixi)externi generis vir herodes: ꝑ ſenatuſcōſultū auguſto imperante iudeoꝝ gentisadipiſcit̉ gubernacula. Sub quo īminēte iam ſaluatoris aduentū: etiā gentiū ſalus ⁊ vocatio expectata illa ẜm ea que ꝓphete p̄dixerāt ꝯſecuta eſt. Ex quo vtiqꝫtꝑe interrupta ſucceſſionis ſerie ducū vl̓pͥncipum qui de iude femoribꝰ deſcendebant: ꝯſequēti rōne: ordo quoqꝫ ſacerdotij abauis ⁊ ꝓauis indeclinabilit̓ currēsrepente ꝯfundit̉. Habes ⁊ d̓ his idoneūteſtē ip̄m Ioſephū: qͥ indicat herodē poſtqͣꝫ regnū ſibi iudeoꝝ a romanis ꝯceſſuꝫ ēnō iam ẜm generis ordinē ꝯſtituiſſe pontifices: ſꝫ ignobilibꝰ quibuſqꝫ ſacerdotiaꝑmiſiſſe. SSimilia quoqꝫ in ſacerdotibꝰordinandis egiſſe etiam ſucceſſorē eiusArchelaum refert. poſt quē iudeoꝝ impe

riū dicit recepiſſe romanos. Idē ipſe Ioſephus indicat: ꝙ etiaꝫ ſacram veſtē pontificis ſūmi herodes obcluſam ſub ſignaculo ſuo tenuerit. nec vnqͣꝫ pontificibusvſum eius: poteſtatēue ꝑmiſerit. Hoc idē⁊ ſucceſſor eius archelaus. Hūc ⁊ romani poſt ipſos morem pontificalis iniurie tenuere. Hec aūt dicta ſint nobis approbare volentibꝰ veritatē ꝓphetie quein aduentu dn̄i noſtri ⁊ ſaluatoris impleta eſt. Sed ⁊ apud Danielem ꝓphetā euidenter numerus ſeptimanaꝝ: qui vſqꝫ adxp̄m ducem futurus deſignat̉ impletuseſt. De quibꝰ in alijs locis expoſuimus.Poſt quaꝝ ſeptimanaꝝ ꝯſūmationē abolendū eſſe criſma: qd̓ apud iudeos ſacratiſſimū ſeruabat̉: idem ꝓpheta deſignat.Qd̓ quidē manifeſtiſſime eo ip̄o tꝑe quodn̄s noſter ieſus xp̄us aduenit ꝓbat̉ impletū. Hec aūt a nobis ꝑneceſſario relata: ad oſtendendā veritatē tēpoꝝ teneant̉¶ De diuerſitate generationū a matheo⁊ luca conſcripta: ⁊ que de his refert affricanus.Capitulū. VII.Erum qm̄ de generatiōibꝰ xp̄ixſeuangeliſte tradiderūt. ⁊ ꝯtravarie nobis matheus ⁊ lucasria ſibi a qͣꝫplurimis dicere putant̉. in qͦetiam nōnulli fideliū veritatis ignorātiacōmenta q̄dam ꝓ ſuis quiſqꝫ opinionibꝰconant̉ adhibere: etiaꝫ de hoc hyſtoriamque ad nos vſqꝫ deducta eſt in mediū ꝓferamus. Affricanus cuius ſuꝑius fecimmemoriā: ſcribens ad ariſtidem quēdamde euangelioꝝ conſonantia ⁊ de genealogijs que a Matheo ⁊ Luca diuerſe referunt̉. ceteroꝝ quidem opiniones ꝓcul averitate dei errantes coarguit. Ipſe autēhyſtoriā quā compererat his ipſis ꝓtulit verbis. Apud gentē inquit iſrahel generationū noīa: nunc ẜm nature: nunc etiam ẜm legis ordinem numerant̉. Nature quidem ſucceſſiones habent̉: que ex ſeminis vel ſanguinis veritate deſcendūt.Legis autē: ſi quis filius alio generanteſubſtituitur ſub noīe fratris defuncti ſineliberis. Cum em̄ reſurrectionis inter eosſpes necdum fuiſſet accepta: ꝑ hec reſur-