Citulus.

Inno. ꝙ ē hoc licitum quando deeſt ſubdiaconus: ⁊ tunc etiam cātet ſine ornamentis ſubdiaconi: ſed ſolēnis apparatus ſubdiaconi videtureſſe manipulus. Dicit etiaꝫ Pe. de pal. ī. 4. ꝙ tunicellam licet etiam nō ſubdiacono portare: qꝛnon eſt ei propria veſtis ſicut manipulus: quemnullus inferior ſubdiacono portare debet: hecPe. Unde ſi talis cantet epl̓am cum tunicella ſine manipulo tamē ⁊ non porrigendo calice̓ diacono vel ſacerdoti: quod eſt proprium officiumeius et principalis actus ordinis: talis et vbi eſtconſuetudo ꝙ etiam in minoribus cantet epiſtolā: illo modo nō videtur irregularis: ſecꝰ aūtvbi cū manipulo et porrigēdo calice: vl̓ vbi nōc mos ꝙ cātent niſi ſubdiaconi. de alijs ordinibus ſuperioribꝰ nō eſt queſtio: qꝛ ſine dubio incurrit̉ irregularitas. ¶ Si vero clericꝰ celebratin ordine quē habet: tūc aut eſt excōicatꝰ maiori vel celebrās vel officiū exercēs in loco interdicto ab homine vl̓ a iure aūt ē ſuſpenſꝰ. Si primo mō tūc in vtroqꝫ cāu efficitur irregularis: etīdiſpēſabilis niſi ꝑ papā: de ſen. excō. c. is ꝗ li. vi.Dicit tn̄ Guil. ꝙ ī mīoribꝰ ordībꝰ ꝯſtitutꝰ mīſtrādo ſeu exercēdo officiū ſuū ⁊ cū ſolēnitate: cuꝫ ēexcōmunicatꝰ nō efficit̉ irregularis: qꝛ illa duoc. ſiꝗs ep̄s. i. ⁊ 2. xi. q. 3. nō loquūt̉ de eis. et peneſūt reſtrīgēde: ſecus de ſubdiacono: ſed ſine ſolinitate legēdo epl̓aꝫ ſubdiaconꝰ vl̓ diaconꝰ vl̓ p̄byter excōmunicatꝰ: credūt ꝗdā ꝙ n̄ incurrātirregularitate. Si aūt clericus ē ſuſpēſꝰ ſumēdoſtricte ſuſpēſiōeꝫ .ſ. quo ad ſe ⁊ quo ad alios: nāꝗ ē ſuſpēſus quo ad ſe tm̄: puta ꝓpter mortalequodcūqꝫ vl̓ ꝓpter minorē excōmunicatiōemvl̓ ꝓpt̓ iniūctiōeꝫ a ꝯfeſſorē: talis celebrās vllāincurrit irregularitatē: vt ſupra dictū ē. Sed ſuſpēſus quo ad ſe ⁊ alios aūt eſt ſuſpēſus a canone aūt ab hoīe: ſi ab hoīe ſiue iudice: tūc aut ignorauit ignorātia ꝓbabili: ⁊ tūc nō efficit̉ irregularis: aut ignorātiāˡ craſſa ⁊ ſupina: ⁊ tunc ē irregularis: ⁊ multo magis ſi ſciuit ſe eſſe ſuſpēſū: ethoc quomōcūqꝫ ſit ſuſpēſus ſiue ſit ſuſpēſꝰ ſimpliciter ſiue ad tp̄s determinatū vl̓ nō determinatū: ⁊ ſi ratōe defectꝰ vl̓ īfamie: puto talē durāte ſuſpēſiōe celebrāteꝫ eē irregulareꝫ nec poſſeſecū diſpēſari niſi ꝑ papā: ad hoc. xi. q. 3. ſi ꝗs p̄ſbyt̉. 2. q. 5. p̄ſbyt̓. d̓ ſē̄. ex. cū medicīal̓ li. 6. Si ꝟoeſt ſuſpeſus a canōe: tūc aut ratiōe criminis autratiōe defectꝰ aut ratione īfamie vl̓ ſcādali. ſi primo modo: tūc aūt ſimplicit̓ ē ſuſpēſus: et ſic celebrādo ē irregularꝭ. 2. q. 3. ſi ꝗs ep̄s. aut ē ſuſpēſusad tp̄s: ⁊ tūc aūt ad tꝑs determinatū: et tūc autcū cōditōe ꝙ ſatiſfaciat: aut cū conditiōe donecpēiteat. ſi cū ꝯditōe donec ſatiſfaciat: vt. 8i. di. ſiꝗ ſūt. ⁊. c. ſe. ⁊ de coha. cleri. ⁊ mulie. c. ſicut. et incle. in. c. pͥmo cū ſimilibꝰ de decimis. Et tūc licetquidā cōtra. puto ſi ſic ſuſpeſus ante abſolutiōꝫcelebrat ē irregularis: qꝛ in hoc factuꝫ iudicis ēneceſſariū: vt habeat̉ ꝓ abſoluto: vt dixi d̓ eta.⁊ qualita. ordi. c. cū bone. ⁊ ſic cū factū hoīs ſit

neceſſariū: ſequit̉ ꝙ ad ſuſpēſionē dei canon aliꝗd dedit: vt ī. d. c. ſic̄ de coha. cle. et muli. Si vro ē ſuſpenſus cū conditione donec peniteat: vtextra de elec. c. officij. ⁊ tunc equū ē tenere ꝙ interi celebrādo n̄ efficiat̉ irregularis: qꝛ talis ſuſpenſio videtur eē dei ad qua nihil addit canō:nec vt habeatur ꝓ ſublata aliquid factū ē neceſſariū: ⁊ ideo dicendū ē de ea vt de ſuſpenſionedei tantū. Si ſecundo mō ſit ſuſpēſus a canonei. ratione defectus ordinis. tunc aut ratione defectus ordinis aut ratione alterius defectꝰ. Et ſiratione defectꝰ ordinis: vt clericꝰ per ſaltū ꝓmotꝰquē habet nō ē irregularis qͣꝫtum ad ordinē obmiſſū in quo ſi exercet officiū anteqͣꝫ recipiat eirregularis: ſed celebrando ī ordine ad quē perſaltum ē ꝓmotus que habet: nō ē irregularis. di.52. di. ſolicitudo. Si ratione alterius defectus: vtbigamus illegitimus corpore viciatus ordinatꝰante etatē legitimā vel a nō ſuo ep̄o: hoc caſu cōcordant oēs ꝙ celebrando nō ē irregularis: qꝛhoc nō ē expreſſum in iure. ⁊ qꝛ qn̄ curia mandat cū iam ordinatis in ſupra: ſcriptis defectibꝰdiſpēſari: nil dicitur de irregularitate. di. 56. apoſtolica. ⁊. c. cenoman̄. Stilus autē curie ē attēdēdus de cri falſi. c. qͣꝫgraui. nec obuiat ꝙ ordinatio facta ante legitimā etatē vel a nō ſuo ep̄o fuerit cū peccato: qꝛ pͥncipalis cā ꝓpter quaꝫ diximus tales ſuſpenſos ē defectus nō peccatū: ergoratione defectus nō crimine tali cenſendus ē ſuſpenſus. ⁊ hac ratiōe puto ꝙ licet irregularis excelebratione diuinorum ſit ſuſpenſus a canoneꝓpter hanc irregularitatem: ſi tamen alias nonē ſuſpenſus a iure vel ab homine: puta qꝛ abſolutus ē ab excōicatione ⁊ ſuſpēſione: ſꝫ nō ē ſecumdiſpenſatum ſuper irregularitate: vel non ſuſpenſus contrahit irregularitatē talis non contrahitnouam irregularitatem quia hoc nō ē expreſſum in iure. Si tertio modo ē ſuſpenſus a canone .ſ. ratione ſcandali vel infamīe: ⁊ tunc celebrādo nō ē irregularis: de cle. pere. c. i. Sꝫ bene faciunt alli abſtinendo ꝓpter infamiā q̄ ē cōtra illūvel vt ſcandaluꝫ euitetur. Et ꝑ hoc ſequitur ẜmInno. ꝙ illi quorū crimīa ſunt notoria: qui etiaꝫpoſt penitentiā ꝓhibent̉ celebrareⁱ ꝓpter ſcādalum ⁊ īfamiā: vt de coha. cle. ⁊ muli. c. fi. ſi anteabſolutionē celebrant nō īcurrunt noua irregularitatē. ex allegatione quā facit videtur intelligere de notorto fornicatore qd̓ piū ē tenere: etquod notatur in dicto. c. de ſen. excom. li. vi. ītelligatur de notorio fornicatore ante pn̄iam cbrante ne videatur ſibupſi contrararius: tamde rigore ſola penitentia non tollit ſuſpenſioneꝫcanōis in notorio fornicatore: vt videtur expreſum. l. di. ꝑuenit. quia requirit̉ factum indicis: vtſupra dictum ē de ſuſpenſo a canone donec ſatufaciat. Sed abſolutione facta a ſentētia canonisa qͣ pōt hoc caſu ep̄s abſolue̓: qꝛ ꝯditor canōīs ſibi non reſeruauit: ſi penitet remanēte irregularitate quā ꝯraxit hꝰ mōi fornicator notoriꝰ ex cele