Titulus.

pecuniario debito nō poſſit ferri interdictum inloco ſiue generale: pōt tamen ferri ſpeciale ſiuecontra eccl̓ias aliquā vel aliquas ꝓ dicta cauſaItem cū imponitur in aliqua eccl̓ia ceſſatio a diuinis ſeruata forma. c. irrefragabili de offi. or. ſiquis ibi celebrat non ē irregularis. ⁊ ratio quiatalis ceſſatio impoſita non ē vera ſn̄ia interdictiSed ſi imponatur ceſſatio a diuinis generalis .ſ.in loco ab eo qui poteſt: tunc habet effectum interdicti: ⁊ de hac debet intelligi glo. Inno. in. c.nō ē. de ſpon. ẜm Io. an. ⁊ hoc placet: qd̓ ꝓbaturin cle. ex frequētibus. de ſen. excom. que equiparat generales ceſſationes inductas ab eo: qui poteſt generales interdicti non autem ſpeciales .i.certarum eccl̓iarū. Io. cal. Item cum ꝓmulgat̉interdictum in cōe populū ciueſ incolas vel vniuerſitatis. ſub predictis appellationibus de aliqͣip̄arum intelligitur iſtud generale interdictū. deſen excom. alma. §. illis li. vi. Et quia cū interdicto loco ꝓpter delictū populi vel ciuiū ſingulares perſone loci intelligantur generaliter inter.dicte: vt ſi dicatur generale interdictum: vt ī. c.cū in partibus. eodem modo ⁊ iſtud debet dicigenerale: īmo ⁊ fortius quia predictum interdictum ſuperius ideo dicitur generale: qꝛ vniuerſitatem vel populū loci cōplectitur. Sed ꝓpterqd̓ vnūqd̓qꝫ ⁊ illud magis. 19. di. c. i. Io. cal. Itēquando interdicitur clerus alicuiuſ loci ⁊ nō exhoc dicitur populus illius loci interdictus: quiahec ſunt diuerſa ⁊ econuerſo ē ad ſn̄iam excōicationis. c. ſi. ſn̄ia li. vi. Intelligo autē appellationecleri contineri non ſoluꝫ ꝓmotos ad ordīes ſedetiam religioſos ⁊ religioſas conuerſos ⁊ cōuerſas: qui ita ſunt ad eccleſiam tranſlati: ꝙ de populo ꝓprie dici non poſſunt. 12. q. i. duo ſunt Iocal. ¶ Item cū interdicitur populus alicuius terre: ſingulares perſone illius populi cum ſint interdicte nec in illa terra nec alibi poterunt ad diuina vel eccl̓iaſtica ſacramenta niſi in caſibus a iure expreſſis admitti: extra de ſen. ex. ſi ſn̄ia li. vj.Item cū interdicitur terra alicuius dn̄i intelligitur de ea que ē ſua quo ad dominiū iuriſdictionale: multo fortius ſi t̓ra eſſet illius dn̄i ſimpliciter et abſolute ꝓpria. ¶ Itē intelligitur de terraquā ab alia tenet in feuduꝫ vel emphiteoſim: qꝛin illis caſibus ad euꝫ ſpectet vtile dominiū.Iteꝫ intelligitur de terra que pertinet ad ipſumdn̄m ratione dotis ꝟxoris: quia maritus cōſtante matrimonio ē dn̄s dotis vxoris. Itē intelligitur de terra ſibi pignorata ſi ꝓferens dixit interdico terram quā talis tenet: ſecus ſi dico interdico terram ſua: Io. an. Iteꝫ ſi talis dn̄s cuius terra interdicitur: hꝫ terram ī diuerſis ꝓuincijs vl̓diuerſis locis: ſi habet eā ꝓ parte ⁊ ꝓ diuiſo oēsille partes ſubiacent interdicto. Sꝫ ſi ꝓ in diuiſo ſecus ne innocens puniatur. ar. i. q. 4. c. fi. Siautē talis dn̄s poſtea acquirat nouā terrā talisterra nō ſubiacet interdicto niſi lator ſn̄ie exp̄ſſevel intēdit tam de ea quā habebat qͣꝫ de ea quā

habiturus eſſet. Si autē vendit terrā īterdictasvel perdit eam nō ꝓpter hoc tollitur īterdictuꝫcū onus huius rei tranſeat cū ip̄a: de decimis. c.paſtoralis. nec enī iſte ē modus īterdictu tollēdiquod dꝫ relaxari per iudicē: qui tn̄ ceſſante cā ⁊fraude interdicti ſe facilem exhibet Io. cal. Iteꝫſi. īterdicat̉ ppl̓us vel vniuerſitas collegiū vl̓ cōmune alicuiꝰ loci: nō ꝑ hoc ītelligit̉ locus ille inidictus ẜm Io. an. in. c. ſi ſn̄ia. e. ti. li. vi. quia aliudē interdictū loci aliud vniuerſitatis vel collegiode v̓ſu. c. i. li. vi. poterit ergo celebrari alta voceī illo loco vt priuſ īterdictis tn̄ excluſis: qꝛ hoc n̄ē ꝓhibitū. ſꝫ licet dictū huiuſmōi .ſ. Io. an̄. ꝓcedat de iure ſcripto: tn̄ preſtare videt occaſioneꝫpericuli. audient̉ enī voces celebrantiū publiceab interdictis: ⁊ per hoc vilipendet̉ cenſura eccleſie: vn̄ ꝯſulendū eēt clericis: vt tali interdictodurante abſtinerent a publica celebratione. Io.cal. ¶ Itē ſi aliquis de vniuerſitate īterdicta ſetranſfert ad aliquē locū pͥmo dimiſſo: ſi ē ſpālit̓īterdictū aut de populo īterdicto: ita ꝙ fuit ī culpa: ꝓpter quā latū fuit īterdictū: quocūqꝫ ſe trāſferat remanet interdictū: de ſen. excō. alma. §. ill̓li. vi. Si vero nō fuit culpabilis ⁊ ex toto deſiniteē de populo interdicto credo ceſſare īterdictūcirca eū: qꝛ ī eo ceſſat cauſa efficiēs ⁊ ꝯſeruās. ergo ⁊ effectus. 6. di. neophitus. Io. cal. ¶ Item ſiexiſtens de populo nō interdicto factē poſteade populo vel vniuerſitate interdicta: credo ꝙextūc ligatus ē: ſic̄ ⁊ alij cū factus ſit mēbrū illius corporis: ⁊ ſic debet eodē iure cenſeri. di. 12.c. i. ¶ Itē ſi exn̄s de populo īt̓dicto vl̓ vniuerſitate ſi bāniat ſimpliciter ⁊ nō ad tp̄s: ceſſat īterdictū circa eū: qꝛ cenſetur nō amplius de vniuerſitate vel populo ſꝫ ꝯfinatus vel relegatus beneremanet interdictus: quia adhuc cēſetur de corpore vniuerſitatis. Io. cal. ¶ Itē ſi talis de vniuerſitate vel populo īterdicto ſi īgrediat̉ monaſteriū: poſt ꝓfeſſionē indubitanter poterit ordīari: qꝛ deſinit eē de populo totaliter: ſꝫ an̄ ꝓfeſſione tutū ē ꝯſiliū ꝙ nō ordinet̉ .ſ. tali īterdicto durāte. Si tn̄ fuerit ordīatus puto illā tenere. ar.ſen. exco. religioſo li. vi. Io. cal. ¶ Itē de abtꝑe late ſn̄ie interdicti in vniuerſitate vel polū ⁊ de pn̄tibus non ꝯſentientibus ſed ꝯtradicetibus aliorū culpa ꝓpter quā latū ē īterdictuman ligent̉: dicit Io. an. in. c. ſi ſn̄ia. e. ti. li. vi. ꝙ quidam religioſi tenet talē nō ligari et qͥ ad eccl̓quia abſens ⁊ ignorās ex maleficio nō obli15. q. i. aliquos. ⁊. c. nō ē. ⁊ quia pena ſuos dꝫ tenere auctores: de pe. di. i. nemo. Sꝫ dicit ip̄e ꝙ iſtinō pōderāt ꝙ pena īterdicti ēt puniūt̉ ꝗ nō peccauerūt: de ſpō. c. nō ē. vn̄ tꝫ ip̄e abſētes ⁊ ꝯͣdicetes ligari: qd̓ ꝓbat. c. ſi. ſn̄ia. fatet̉ tn̄ illos īſontesqͦ ad deū: ⁊ hoc placet Io. cal. ¶ Itē ſi talis abſens ē de alia ciuitate vl̓ populo licet̉ gratioſe receptus fuerit in ciuē vl̓ popularē populi īterdcivt faciūt veneti ⁊ forte ibi nūqͣꝫ habitauit: credoꝙ dicto populo interdicto ītelligat̉ interdictus.