Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
147r
Einzelbild herunterladen
 

XXVI.

tantū: occulte enī excōicatus occulte debet moneri: vt exeat. Si autē excōicatus ē in eccl̓iacauſa orandi: ſed alio negocio: video quare īeadem eccleſia orare poſſim vt ait InnoCirca officiū vero miſſe: nota ẜm Ray. ſi excōicatus intrat eccl̓iam iam mīſſa incepta: ſi occulta ē eius excōicatio: debet ſacerdos dimittere miſſam: 7. q. i. nihil. ſi vero ē manifeſta. moneat publice vt exeat. ſi vero non vult exireſ:nec cōmode pōt facere expellere: ſacerdosnondū inchoauit canone: debꝫ dimittere miſſaar. 24. q. i oīs. Si vero prius qͣꝫ ille eccl̓iaꝫ ītretvel priuſqͣꝫ ſacerdos eum videret: iam canoneꝫinchoauit: debet ſacerdos ꝓcedere in officio ſil̓ eo: qui aſſiſtit ei tantū. Alij enī oēs debēt exire eccleſiaꝫ ſi excōicatus exit ipſe de quo cōiter ſit: ita tamē finito canone ſumpto ſacramento anteqͣꝫ dicatur poſtcoīo moneat illuꝫexeat: de ꝯſe. di. 2. c. relatuꝫ. cōcor. Hoſti. Goſ. ſi vult exire pōt ſacerdos eijcere etiā ſiclericus ſit: ſi pōt eijci in ſacriſtiā rediens:dicat orōnē poſtcoīonē que reſtabāt. Iteꝫẜm Tho. ī. 4. di. 18. excōicatis orari pōt: qͣꝫuis inter orones que membris eccl̓ie fiunt:men fructum ꝑticipant qͣꝫ diu in excōicatiōemanēt: ſꝫ oratur vt eis detur ſpūs pn̄īe: vt ab excōicatione ſoluantur. Quarto ꝓhibet̉ participare excōicato in menſa: ſꝫ ſi hoſpitatus ſū ī aliqua domo ad menſam ſuperueniat ingeratſe excōicatus ẜm Guil. Si ē publice excōicatusteneor fugere obſtante cuiuſcunqꝫ ſcandalo.Si vero ē excōicatus occultus poſſum ſine eius nota ſurgere teneor ſurgere. Itemſuꝑueniente publice excōicato teneor exiredomo: īmo etiā ſi ſcirem aliquē publice excōunicatum receptū in aliqua domo poſſumibi hoſpitari: ſi tante capacitatiſ ſit locus: poſin eius coīonem vitare: nam licet mihi excōicato in eadem camera comedere ſed ī eamenſa: ſimiliter nec in eodē lecto iacere: ſi veniam īuitatus ad aliqd̓ feſtum vl̓ ꝯuiuiū: inuenio ibi aliquē publice excōicatum: teneor recedere neqꝫ debeo ibi epulari: licet ſedeat ad aliaꝫmenſam: quia oēs tales ꝯuenientes ad feſtū velꝯuiuiū ſimul īuicē cōicare dicendi ſūt Guil. Itēſiquis amico ſuo excōicato venienti comederead domū ſuā mittit ei domū claues: ꝑ̄mittiteum comedere ſeparatim ī domo ſua: ſi hoc faciat in fraudem: vt ſic offendat ſꝫ fauoremeius acquirat: incurrit minorē excōicationē. Siautē facit quia timet ne forte ille vim inferretincurrit. Iteꝫ ſi facit hoc cauſa humanitatis: qꝛſi putat eum indigere hoſpitio vl̓ alimento:hoc facit ꝓteſtationē incurrit Guil. Quintoꝓhibetur excōicatis haberi coio .ſ. in alijs ētactibus humane ꝯuerſationis precipue in actibus legitimis: vnde d̓ebꝫ quis facere aliquēcontractum excōitatis: tenet tamē ꝯtractusmnitus talibus: ſi ip̄e contrahens obligat ſe

ad cōicandū excōicatis: vt ſiqͥs vendat tractat rem excōicato ſtatim preciū recipiet̉. Sivero obligat ſe ad coīcandū excōicato in caſu conceſſo: tenet ꝯtractus: vt ſi ꝓmittatvel etiā iuret: vendet ei vel locabit: hoc ẜmRayl Sꝫ Inno. dicit oēs ꝯtractus initi excōicato: etiam ſcienter durante excōicatōne tenent: ex ipſis agitur contra excōicatuꝫ. Sꝫ ip̄eexcōicatus agere poterit tali cortractu niſi poſt abſolutōnē: qd̓ verius videtur. idē Guil. Item quis iurauit ſoluere alicui in certotermino interim ille excōicatur: ẜm Ray. nondeberet ſibi folui ſtat in excōicatōe: ſꝫ depōidebet illud debitum in ede ſacra: Inno. tn̄ dicitConſulimus tali det: nam ſeruiens teneturſeruire excōicato vt ꝓmiſit. ii. q. 3. quoniā. hocvidetur verius. Item ſiquis recipiat mutuumab excōicato: vel conducit aliquid ab eo precio reddendo tꝑe excōicationis ipſo precio velmutuo quo ad ciuilem obligationem ex qua actio naſcitur pōt peti: redditur niſi poſt eiusabſolutionem. obligatur tamen ei quo ad naturalem obligationem. Hoſti. Itē ſi preſbyter locauit operas ſuas alicui dn̄o: ipſe dn̄s eēt excōicatus non valuit locatio ſecus ſi ante: ſꝫ poterit ei ſeruire in diuinis in excōicatōne permanenti: Hoſti. Item ſiquis vendat vl̓ emat a ſeriuente excōicato noīe excōicati: non eſt contrahendum eo ſicut nec excōicato: puil.ta ille qui incidit in excōicationē: qͣꝫuis cōpoſuerit aduerſario vel ſatiſfecerit de iniuria:etiam ſi vadit abſolutione: vel etiā ſi nonduꝫſit denunciatus: tamen manifeſtum ſit de eiꝰexcōicatione: dꝫ euitari quouſqꝫ ſit abſolutus:extra eo. deſideres. ẜm Ray. īmo etiā ſi iamiuraſſet ſtare mandato alicuius ep̄i ante abſolutionē tam ep̄us qͣꝫ alij ei coīcantes incurrūt mīorem excōicationē: etiam fi fuit ab ip̄o ep̄o excōicatuſ. enī pōt ip̄e cōicare tali nec dare ln̄iaꝫalicui cōicandi: quin incidat ī minorē excōicato: extra. e. nuper. ii. q. 3. excōicatus. hoc autem papa ſalutat alique vel participat: intelligit̉ abſoluere: vt in cle. ſumus. Excōicatio au minor a iure ab hoīe fert. a iure quideꝫ.Primo ꝓpter participationē excōicatis maiori: vt dictū ē. ſacrilegio. 17. q. 4. miror. notoria fornicatiōe precipue clericis: extrade cohab. cle. mu. veſtra. ſimonia etiaꝫocculta in ordine ſuſcepto extra de ſimonia. c.ta Quīto quis recipit eccl̓iam de manu laici ſic eam tenet. 16. q. 7. ſiquis deinceps Sexto ẜm quoſdam in bellomiuſto exercet artēbaliſterioruꝫ ꝯͣ chriſtianos: extra de ſagittarijsarteꝫ. Septimo in diſſidentibus pauperuꝫ oppreſſoribus manifeſtis raptoribus publicis vſurarijſ meretricibus: qui large dicunt̉ excōicatiinqͣꝫtū oblationes eorū ad altare recipiuntur Octauo in illis quibꝰ negatur eccleſiaſtica ſe-