XXVI.
tantū: occulte enī excōicatus occulte debet moneri: vt exeat. Si autē excōicatus ē in eccl̓ia nōcauſa orandi: ſed alio negocio: nō video quare īeadem eccleſia orare nō poſſim vt ait Inno ¶Circa officiū vero miſſe: nota ẜm Ray. ꝙ ſi excōicatus intrat eccl̓iam iam mīſſa incepta: ſi occulta ē eius excōicatio: nō debet ſacerdos dimittere miſſam: 7. q. i. nihil. ſi vero ē manifeſta. moneat eū publice vt exeat. ſi vero non vult exireſ:nec cōmode pōt facere expellere eū: ⁊ ſacerdosnondū inchoauit canone: debꝫ dimittere miſſaar. 24. q. i oīs. Si vero prius qͣꝫ ille eccl̓iaꝫ ītretvel priuſqͣꝫ ſacerdos eum videret: iam canoneꝫinchoauit: debet ſacerdos ꝓcedere in officio ſil̓cū eo: qui aſſiſtit ei tantū. Alij enī oēs debēt exire eccleſiaꝫ ſi excōicatus nō exit ipſe de quo cōiter ſit: ita tamē ꝙ finito canone ⁊ ſumpto ſacramento anteqͣꝫ dicatur poſtcoīo moneat illuꝫ ꝙexeat: de ꝯſe. di. 2. c. relatuꝫ. cōcor. Hoſti. ⁊ Goſ.ꝙ ſi nō vult exire pōt eū ſacerdos eijcere etiā ſiclericus ſit: ⁊ ſi nō pōt eijci in ſacriſtiā rediens:dicat orōnē ⁊ poſtcoīonē que reſtabāt. ¶ Iteꝫẜm Tho. ī. 4. di. 18. ꝓ excōicatis orari pōt: qͣꝫuisnō inter orones que ꝓ membris eccl̓ie fiunt: ⁊ tāmen fructum nō ꝑticipant qͣꝫ diu in excōicatiōemanēt: ſꝫ oratur vt eis detur ſpūs pn̄īe: vt ab excōicatione ſoluantur. Quarto ꝓhibet̉ participare cū excōicato in menſa: ſꝫ ſi hoſpitatus ſū ī aliqua domo ad menſam ⁊ ſuperueniat ⁊ ingeratſe excōicatus ẜm Guil. Si ē publice excōicatusteneor fugere nō obſtante cuiuſcunqꝫ ſcandalo.Si vero ē excōicatus occultus ⁊ nō poſſum ſine eius nota ſurgere nō teneor ſurgere. ¶ Itemſuꝑueniente publice excōicato nō teneor exiredomo: īmo etiā ſi ſcirem aliquē publice excōunicatum receptū eē in aliqua domo poſſumibi hoſpitari: ſi tante capacitatiſ ſit locus: ꝙ poſin eius coīonem vitare: nam licet mihi cū excōicato in eadem camera comedere ſed nō ī eamenſa: ſimiliter nec in eodē lecto iacere: ꝙ ſi veniam īuitatus ad aliqd̓ feſtum vl̓ ꝯuiuiū: ⁊ inuenio ibi aliquē publice excōicatum: teneor recedere neqꝫ debeo ibi epulari: licet ſedeat ad aliaꝫmenſam: quia oēs tales ꝯuenientes ad feſtū velꝯuiuiū ſimul īuicē cōicare dicendi ſūt Guil. Itēſiquis amico ſuo excōicato venienti comederead domū ſuā mittit ei domū ⁊ claues: ⁊ ꝑ̄mittiteum comedere ſeparatim ī domo ſua: ſi hoc faciat in fraudem: vt ſic eū nō offendat ſꝫ fauoremeius acquirat: incurrit minorē excōicationē. Siautē facit quia timet ne forte ille vim inferret n̄incurrit. Iteꝫ ſi facit hoc cauſa humanitatis: qꝛſi putat eum indigere hoſpitio vl̓ alimento: ⁊ d̓hoc facit ꝓteſtationē nō incurrit Guil. Quintoꝓhibetur cū excōicatis haberi coio .ſ. in alijs ētactibus humane ꝯuerſationis ⁊ precipue in actibus legitimis: vnde nō d̓ebꝫ quis facere aliquēcontractum cū excōitatis: tenet tamē ꝯtractusmnitus cū talibus: ſi ip̄e contrahens nō obligat ſe
ad cōicandū cū excōicatis: vt ſiqͥs vendat ⁊ tractat rem excōicato ⁊ ſtatim preciū recipiet̉. Sivero obligat ſe ad coīcandū cū excōicato in caſu nō conceſſo: nō tenet ꝯtractus: vt ſi ꝓmittatvel etiā iuret: ꝙ vendet ei vel locabit: ⁊ hoc ẜmRayl Sꝫ Inno. dicit ꝙ oēs ꝯtractus initi cū excōicato: etiam ſcienter ⁊ durante excōicatōne tenent: ⁊ ex ipſis agitur contra excōicatuꝫ. Sꝫ ip̄eexcōicatus agere nō poterit ꝓ tali cortractu niſi poſt abſolutōnē: qd̓ verius videtur. idē Guil.¶ Item cū quis iurauit ſoluere alicui in certotermino ⁊ interim ille excōicatur: ẜm Ray. nondeberet ſibi folui dū ſtat in excōicatōe: ſꝫ depōidebet illud debitum in ede ſacra: Inno. tn̄ dicitConſulimus tali ꝙ det: nam ⁊ ſeruiens teneturſeruire excōicato vt ꝓmiſit. ii. q. 3. quoniā. ⁊ hocvidetur verius. Item ſiquis recipiat mutuumab excōicato: vel conducit aliquid ab eo ꝓ precio reddendo tꝑe excōicationis ipſo precio velmutuo quo ad ciuilem obligationem ex qua actio naſcitur ⁊ pōt peti: nō redditur niſi poſt eiusabſolutionem. obligatur tamen ei quo ad naturalem obligationem. Hoſti. Itē ſi preſbyter locauit operas ſuas alicui dn̄o: dū ipſe dn̄s eēt excōicatus non valuit locatio ſecus ſi ante: ſꝫ n̄ poterit ei ſeruire in diuinis in excōicatōne permanenti: Hoſti. Item ſiquis vendat vl̓ emat a ſeriuente excōicato noīe excōicati: non eſt contrahendum cū eo ſicut nec cū excōicato: puil. Nōta ꝙ ille qui incidit in excōicationē: qͣꝫuis cōpoſuerit cū aduerſario vel ſatiſfecerit de iniuria:etiam ſi vadit ꝓ abſolutione: vel etiā ſi nonduꝫſit denunciatus: cū tamen manifeſtum ſit de eiꝰexcōicatione: dꝫ euitari quouſqꝫ ſit abſolutus:extra eo. cū deſideres. ẜm Ray. īmo etiā ſi iamiuraſſet ſtare mandato alicuius ep̄i ante abſolutionē tam ep̄us qͣꝫ alij ei coīcantes incurrūt mīorem excōicationē: etiam fi fuit ab ip̄o ep̄o excōicatuſ. Nō enī pōt ip̄e cōicare tali nec dare ln̄iaꝫalicui cōicandi: quin incidat ī minorē excōicatonē: extra. e. nuper. ii. q. 3. excōicatus. ꝑ hoc autemꝙ papa ſalutat alique vel participat: nō intelligit̉ abſoluere: vt in cle. ſumus. ¶ Excōicatio autē minor ⁊ a iure ⁊ ab hoīe fert. a iure quideꝫ. ¶Primo ꝓpter participationē cū excōicatis maiori: vt dictū ē. ¶ 2º ꝓ ſacrilegio. 17. q. 4. miror.3º ꝓ notoria fornicatiōe precipue clericis: extrade cohab. cle. ⁊ mu. veſtra. 4º ꝓ ſimonia etiaꝫocculta in ordine ſuſcepto extra de ſimonia. c. tāta ¶ Quīto cū quis recipit eccl̓iam de manu laici ⁊ ſic eam tenet. 16. q. 7. ſiquis deinceps ¶ Sexto ẜm quoſdam cū in bellomiuſto exercet artēbaliſterioruꝫ ꝯͣ chriſtianos: extra de ſagittarijsarteꝫ. ¶ Septimo in diſſidentibus pauperuꝫ oppreſſoribus manifeſtis raptoribus publicis vſurarijſ ⁊ meretricibus: qui large dicunt̉ excōicatiinqͣꝫtū oblationes eorū ad altare nō recipiuntur¶ Octauo in illis quibꝰ negatur eccleſiaſtica ſe-