.XXV.
qed ꝑtīcipātes alio modo vl̓ fauētes īdirectenō īcidūt ꝑ ar. a ꝯͣrijs: qꝛ clem̄. loquit̉ d̓ religioſis: lau. ⁊ zen. ⁊ dicit idem zen. de epiſcopo.¶ Cōtra fratres mīores ſi admittāt ad diuina tēpore interdicti illos de tertio ordine eoꝝ. t. 62Iſtrictius inhibemꝰ fratribꝰ mīoribꝰ vt d̓ cetero aliquēvl̓ aliquā ex fratribꝰ vel ſororibꝰ d̓ t̓tio ordinequē beatꝰ frāciſcꝰ īſtituit: ⁊ ēt ſi ſuꝑ hoc hi vl̓ illi pͥuilegijs ꝗbuſcūqꝫ muniti extiterīt ad diuinaī ſuis eccl̓ijs vl̓ quoquo tꝑe īt̓dicti quoquo mōadmittant: qd̓ ſi fecerīt excōicatōis ſn̄ie eo ip̄oſe nouerint ſubiacere: de ſen. exco. cū ex eo. ī cle.Minoribꝰ. alios v̓o non ligat hec ꝯſtō. Io. an.Hi vl̓ illi. hi frēs mīores vel illi .ſ. frēs ⁊ ſororesirij ordīs. Et ē mirabile: qꝛ ī eo cāu ī alijs eccleſijs recipi pn̄t ſi pͥuilegiū ē generale. Io. an̄. Suis eccl̓ijs. ꝑ hoc v̓bū qd̓ etiaꝫ ſupra ꝑ̄miſit: dicoꝙ ſi in aliēis eccl̓is hoc facerēt: ceſſat hec penapoſſet tn̄ hic locū habe̓ alia pēa excōis. Io. an̄.Admittāt niſi īqͣꝫtū illis ⁊ alijs ꝑmittit̉ ẜm. c. fi.to. ti. li. vi. Io. an̄. Subiacere. ab hac ſn̄ia nō pn̄tabſolui niſi ꝑ romanuꝫ pōtificē vl̓ ſatiſfactōe p̄niſſa ꝑ locoꝝ ep̄os ut dicit̉ in fi. illius cle. Quetur a doc. vtrū iſti d̓ tertio ordine. b. fran. gauant clericali priuilegio de quo. 17. q. 7. ſi quisidente. vel fori: de quo. ij. q. i. c. i. Et Io. cal. iniodā ſuo cōſilio tenet ꝙ nullo eoꝝ gaudent.2. q. i. duo. Nō .n. ſunt clerici nec religioſi .i.gati religioni ſtricte ſumpto vocabulo .i. obiti ad tria vota. Un̄ ſecūdū fran. de zab. conere poſſunt matrimoniū ⁊ vti ꝯtracto ergoIdē tenet lau. zen vero ⁊ guido tenēt ꝙ gaut pͥuilegio ꝑſonali .ſ. ꝙ inijciēs manꝰ violetasos ē excōicatꝰ: qꝛ ſunt ꝑſone eccl̓iaſtice. la⁊ bar. prius dicūt ꝙ gaudēt tali priuilegioi ſeu reali .i. ꝙ non debet ꝯueniri ſub iudiceculari nec cuꝫ laicis ſoluere collectas. Dic̄ tn̄ē har. iſtud vltimū puſij nō ſeruari: qꝛ ꝯuenilſub iudice ſeculari: allegāt iſta pe. de ancha.fran. de zab. ſuꝑ hac cle. cū aūt fratres ⁊ ſorotertij ordinis beati dominici habeāt reguipprobatā ſecūdū illū modū viuendi ab eceſia qꝛ per bonifa. ſicut ⁊ iſti: īmo in hoc ſuntagis illis pͥuilegiati: qꝛ tꝑe interdicti admittipſſunt ad diuina fratrū venire nō video: quae non debent gaudere ſimili pͥuilegio ſicut illi.¶ Contra oēs vtriuſqꝫ ſexꝰ qui pactū fecerintel ꝓmiſerint aliquid in curia ꝓ aliqͣ gratia vl̓iuſticia obtinēda. Cap. 63.Xcōmunicamus ⁊anathematizamus ex ꝑte dei omnipotētis patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti auctoritate quoqꝫapl̓orum petri ⁊ pauli ⁊ noſtra oēs clericos ⁊ religioſos ⁊ laicos vtriuſqꝫ ſexus ſiue ſint familia
res curie ſiue alie vndecūqꝫ: qui aliqd̓ pactū fecerint ſeu aliqd̓ magnū vel ꝑuū promiſerint vl̓ꝓmiſſionē receperīt: aut ex pacto ſeu promiſſion occulta vel manifeſta ſub generalibꝰ ⁊ plenarie nō expreſſe ſiue ſub ſpecialibꝰ ⁊ expreſſeapertis verbis quicquid dederint aut receperītmagnū vel ꝑuū vel ꝓmiſſionē de quacunqꝫ revel vtilitate ꝓpter hoc ꝯſequēdā fecerīt: vl̓ receperint ꝓ aliqua iuſticiā ſiue gratiā ꝓ ſe vl̓ ꝓalio ī cauſis iudicijs ſeu alijs ꝓ litteris apl̓icis⁊ quibuſcūqꝫ modis apud ſedē apl̓icam obtinenda: ⁊ hāc ſnīam ad ꝓmittētes ⁊ acceptātesdātes ⁊ accipientes duximꝰ extendendā. Decernimus etiā ut nullus hāc incurrēs ſnīaꝫ excōisꝓ p̄dictis vel aliquo p̄dictoꝝ abſqꝫ ſpeciali mādato noſtro abſolutionis bn̄ficiū valeat obtine̓niſi forte ad nos acceſſum habere nō poſſet inmortis articulo ꝯſtitutus: nec etiā ad abſolutionis gratiā admittatur: niſi prius qd̓ dederit velreceperit: integralit̓ pauꝑibꝰ largiat̉: iuſticiā v̓oſiue gratiā ſic obtentā nullius ꝓrſus eē momēti volumus: eāqꝫ carere ſtatuimus effectu ⁊ robore firmitatis. Sed ⁊ ſi ſciēter vtentes illis ſimili ſnīa excōis aſtringimus: ⁊ reſeruantes nobis abſolutionē eoꝝ cū p̄miſſis: in oībus ad penas ſimiles obligamꝰ. Io. an. in lectura ſuper. c.nemo. de ſimo. Iſtā allegat ſic dicēs: hodie quirecipit vel facit ꝓmiſſionē de aliqua re recipiēda ꝓ gratiā impetranda vel iuſticia ꝯſequēdain curia romana eſt excommunicatus ip̄o iureꝑ extrauagantē bonifacij que incipit excōicamItē in li. qui dicit̉ directoriū iuris allegat̉ ⁊ ponit̉ excōicatio hiꝰ extrauagātis. Anto. de bu. allegat ⁊ dic̄ eā durare. Sed Io. de lig. in lec. ſuꝑdcō. c. nemo de ſimonia dicit ẜm Io. cal. fuiſſehāc exͣuagātē reuocatā. Pe. de pa. ī. 4. dic̄ ꝙ dicit̉ fuiſſe iſtā exͣuagantē bonifacij reuocatā perclementē. v̓. qd̓ autem horum verius ſit neſcio.¶ Cōtra exhumātes corꝑa defūctoꝝ. Cap. 64nAndatur ut nulluſcuiuſcūqꝫ defūcti corpꝰ exueterare vl̓ īfruſtra ꝯcide̓ ſeu decoq̄re vl̓ incide̓ aūt oſſa decarnibꝰ euelle̓ p̄ſumat: ut oſſa eiꝰ ad ꝑtes alias d̓ferāt̉: qͣꝫtucūqꝫ defūctꝰ ibi elige̓t ſepulturā: ſꝫ autſimpl̓r aūt ad tꝑs vbi d̓ceſſerit vl̓ illi vicino loco nccͣarie ſepulture tradat̉: ita ꝙ d̓mū īcinerato corꝑe tc̄ ad locū vbi ſepultura elegerit d̓portet̉ ⁊ ſepeliat̉ ī eis. ſiꝗs aūt ēt ſi pōtificali dignitate p̄fulgeat ꝯͣfecerit ip̄o fcō ē excōicatꝰ: cuiusabſol̓o reẜuat̉ pape niſi in mortis articulo: hoc īqͣdā d̓c re. Bonifa. ij. q̄ īcipit d̓teſtādū audiui aꝑitis ꝙ ſiꝗs īcideret corpꝰ defūcti ad ſuꝑſtitionē faciēdū. qͣꝫuis grauiꝰ peccaret qͣꝫ ſi facerꝫ hocob tranſferēdū ꝓpt̓ ſepulchꝝ nō tn̄ incideret inſnīam: quia pene nō ſunt extendende vltra ꝓprios caſus: de pe. di. i. pene.