.XXV.
I quis nominatimexcōicato ſcient̓ cōicat in erīe crīoſo: eiIſiliū īpedēdo auxiliū vl̓ fauorē: cū rōne dānati crīs videat̉ ī eū delīquere: qui dānauit ab eovel eiꝰ ſuꝑiore merito delicti erit abſolutio reꝗrenda: ⁊ ita. jͣ. qͣꝫuis .n. ⁊ tūc nō iudicis: ſed iurisſnīa excōicato cōicās ſit ligatus: qꝛ tn̄ conditorcanonis eiꝰ abſolutionē ſibi ſpēalit̓ nō retinuit:eo ip̄o videt̉ ꝯceſſiſſe alijs facultatē relaxandi.⁊ infra. veruꝫ ſi difficile ſit ex aliqͣ iuſta cā ꝙ adip̄m excōicatorē abſoluendus accedat: cōcedimus indulgentiā: ut p̄ſtita iuxͣ formā eccl̓ie cautione: ꝙ excōicatoris mādato parebit a ſuo abſoluat ep̄o vel ꝓprio ſacerdote. Inno. 3. de ſen.ex nuꝑ. Cōſiliū. nō tenet̉ ꝗs de ꝯſilio: niſi ille aliter nō fuiſſet facturus: vel niſi fuiſſet ꝯſiliū fraudulentū. glo. Sed pe. de ancha. dicit ꝙ concluſio ē doctoꝝ: ꝙ īpēdens cōſiliū delinquēti ī crimine ꝓ quo ē excōicatus: incurrit excōicatōeꝫſiue eēt facturus al̓s ſiue nō: qꝛ ꝑticipat in crīe.Abb. dicit hoc certū: ſi ꝯſiliū datū ē directe adcrimē: qd̓ excōicationē inducit: puta ad clericuꝫrandū: nō ſic ſi daret cōſiliū in facto. ꝓ quoicatio nō erat ad auxiliū ꝯͣ offendēte. Inn.lixiliū. intelligit̉ de directa ꝑticipatōe: ſecꝰ delirecta: ut ſi ꝗs excōicatus ē: qꝛ facit guerraꝫꝯ eccl̓iam vl̓ clericū. poſtea ego illi guerrā faciotu ꝯͣ me iuuas illū: auxiliū ei p̄bens: qꝛ per hocmelius guerrā faciet excōicatꝰ: tu nō es excōicatus. qꝛ nō hoc intendis. Fatet̉ etiā Hoſti. ꝙ doinus auxiliū vaſalli excōicati inuocare poteſtpter fidelitatis debitū: qd̓ remanet. Inno. etiādicebat ꝙ licet tibi ꝯͣ inimicū tuū īuocare auxiliū excōicati ꝓpter guerrā: ita ꝙ ſibi etiā in ſuaguerra auxiliū p̄ſtes: qd̓ tn̄ Hoſti. rep̄hēdit Ioan. Fauorē. in laudatione facti. abb. dicit. Fauorem īpendi. abſolutio: dicit hic glo. talis ligaturſnīa hoīs nō canonis ẜm pe. de ancha. dic̄ ꝙ dicūt doc. ꝙ iſta ē ſnīa iuris: q̄ tn̄ trahit executiotionē a ſnīa iudicis .ſ. cū ꝗs ꝑticipat ī crīe crīoſoꝑꝑ qd̓ excōicatꝰ ē ille ab hoīe. Eſt tn̄ veꝝ ꝙ vbialiꝗs ep̄s abſoluit a ſnīa iuris: nō ab iſta abſolueret. ut littera dicit: ſed abſoluet̉ ab excōicatore: vnde remanet ꝯcluſio: ꝙ ꝑticipās crīoſo ī crimine: incurrit excōicationē ſiue extra territorium excōicātis ſiue intra: ſiue ſint ſubditi ſine n̄qꝛ iuris auctoritate ligant̉: etiā ſi promulganscōicaret. qꝛ nō ſua: ſed iuris ſnīa ligat̉. glo. Obiecta facile tollunt̉: qꝛ totū oꝑatur diſpoſitio iurisqꝛ ſnīa hoīs extēdit̉ ad alios ex recollectis ſubeo. hoc qd̓ ē. Idē dicit Inno. Io. an̄ .ſ. ꝙ ē ſententia iſta canonis. Cōceſſiſſe videt̉. habet̉ iſtd̓ꝓ regula. In omni ſnīa excōicationis lata a canonē: qꝛ pōt ordinariꝰ abſoluere: niſi ꝑ papā fuerit abſolutio reſeruata. In alijs aūt ſententijsſecꝰ: ⁊ per hoc inferas: ꝙ ſi pōt a qualibet ſnīacanonis generaliter lata: potiꝰ poterit abſoluere a ſnīa excōis lata per conſtōem ſyuodalē. vn
de ſi ſubditi ep̄i bononienſis incurrāt ſnīam excōicationis ꝑ ꝯſtitutionē ep̄i mutinenſis venieſbononiā poterit abſolui a bononiēfi. Io. de lig.Excipit tn̄ pe. de ancha. ab hac regula cāſum ſupradictū: ſi difficile. Rn̄. ꝓpter nimiā diſtātiamvel periculū mortis. Io. an. ⁊ pe. de ancha. Cautionem. iuramenti. Io. an.¶ Contra facientes vel mandantes aliquē interfici per aſſaſſinos. Cap. 36.icunCatuimus Vt qu. quepͥncipes p̄latus ſeu queuis alia eccl̓iaſtica ſeculariſue ꝑſona quēpiā chriſtianoꝝ ꝑ p̄dictos aſſaſſinos interfici fecerit vl̓ mādaueritqͣꝫqͣꝫ mors forſitan ex hoc nō ſeqͣt̉: aut eos receptauerit vl̓ defenderit vl̓ occultauerit. excōisſnīam ⁊ depoſitionis a dignitate ordine honore officio ⁊ bn̄ficio incurret ip̄o facto. Inno. 4.de homicidio. c. ꝓ humani li. vj. Prelatꝰ etiamep̄s. decretalis .n. qꝛ ꝑiculo. de ſen ex. nō eximiteos a ſnīa excōis. Io. an. Aſſaſſinos. hoc ē peſſimū genꝰ hoīum ⁊ pn̄t dici a ſcīdo is: qꝛ abſcindunt aīam de corpore iuxͣ velle: ⁊ mādatū dn̄iſui cuiuſlibet xp̄iani: ⁊ cū de iſtis ſimplicit̓ expͥmat: ad alios homicidas nō extendet qd̓ iſto. cꝯtinet̉ in his penis. di. 25. qualis. archi. Mādauerit. mādauit: ergo cognitio nō ſtetit ī finibusſuis: ⁊ n̄ miꝝ ſi punit̉: al̓s ſecꝰ: de pe. di. i. Cognitionis. ⁊ puto ꝙ etiā ſi reuocauerit mādatuꝫ reintegra ꝙ nihilominꝰ incurrat penā: cū ex ſolomandato iā priꝰ ligatus eēt. Et ad hoc fac̄ qd̓ ſequit̉ ſtatim. Io. an̄. Receptauerit. patent̉ ut differat a ſequeti .ſ. occultauerit: ⁊ iſti receptatoreſtanqͣꝫ aggreſſores tenent̉. C. de his qui latro. occul. l. i. ⁊. ij. Excōicamꝰ. ex quo papa ſibi n̄ reſeruat abſolutionē: credo ꝙ ordinariꝰ poſſit abſoluere: de ſen. exco. nup. Io. an̄. Et nota ꝙ ī ſūmaiſana ſic dicit̉: aſſaſſini fuerūt ⁊ forte ſunt ꝗdāinfideles: qui ex quibuſdā falſis opinionibus: ꝙbus fuerūt enutriti de facili mittebant̉ ad occidendū quoſcūqꝫ xp̄ianoꝝ: nō curātes ſi ob hococcidendi eēt iſti: ꝯͣ quoꝝ peſtē ſtatuit. Inno.iſtam decretalem.¶ Contra procurantes ꝙ ꝯſeruatores ſe intromittant de alijs qͣꝫ manifeſtis iniurijs. Cap.Ecernimus ut ſi coſeruatores de alijs qͣꝫ de manifeſtis iniurijs ⁊ violētijs ſcienter ſe intromiſerīt ſeu adalia: q̄ iudicialē indaginē exigunt ſuā extēderītpoteſtatē: eo ip̄o ꝙ ꝑ vnū annū ab officio ſint ſuſpenſi: ꝑs v̓o q̇ hoc fieri ꝓcurabit ſnīam excōisincurrat: a qua nō poſſit abſolui: niſi ei quā ſicfatigauit indebite. pͥmo ſatiſfaciat integralit̓ deexpenſis: exͣ de offi. dele. hac ꝯſtitutiōe. ſcient̓. ſi