Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
131r
Einzelbild herunterladen
 

.XXV.

I quis nominatimexcōicato ſcient̓ cōicat in erīe crīoſo: eiIſiliū īpedēdo auxiliū vl̓ fauorē: rōne dānati crīs videat̉ ī delīquere: qui dānauit ab eovel eiꝰ ſuꝑiore merito delicti erit abſolutio reꝗrenda: ita.. qͣꝫuis .n. tūc iudicis: ſed iurisſnīa excōicato cōicās ſit ligatus: qꝛ tn̄ conditorcanonis eiꝰ abſolutionē ſibi ſpēalit̓ retinuit:eo ip̄o videt̉ ꝯceſſiſſe alijs facultatē relaxandi. infra. veruꝫ ſi difficile ſit ex aliqͣ iuſta adip̄m excōicatorē abſoluendus accedat: cōcedimus indulgentiā: ut p̄ſtita iuxͣ formā eccl̓ie cautione: excōicatoris mādato parebit a ſuo abſoluat ep̄o vel ꝓprio ſacerdote. Inno. 3. de ſen.ex nuꝑ. Cōſiliū. tenet̉ ꝗs de ꝯſilio: niſi ille aliter fuiſſet facturus: vel niſi fuiſſet ꝯſiliū fraudulentū. glo. Sed pe. de ancha. dicit concluſio ē doctoꝝ: īpēdens cōſiliū delinquēti ī crimine quo ē excōicatus: incurrit excōicatōeꝫſiue eēt facturus al̓s ſiue: qꝛ ꝑticipat in crīe.Abb. dicit hoc certū: ſi ꝯſiliū datū ē directe adcrimē: qd̓ excōicationē inducit: puta ad clericuꝫrandū: ſic ſi daret cōſiliū in facto. quoicatio erat ad auxiliū ꝯͣ offendēte. Inn.lixiliū. intelligit̉ de directa ꝑticipatōe: ſecꝰ delirecta: ut ſi ꝗs excōicatus ē: qꝛ facit guerraꝫ eccl̓iam vl̓ clericū. poſtea ego illi guerrā faciotu ꝯͣ me iuuas illū: auxiliū ei p̄bens: qꝛ per hocmelius guerrā faciet excōicatꝰ: tu es excōicatus. qꝛ hoc intendis. Fatet̉ etiā Hoſti. doinus auxiliū vaſalli excōicati inuocare poteſtpter fidelitatis debitū: qd̓ remanet. Inno. etiādicebat licet tibi ꝯͣ inimicū tuū īuocare auxiliū excōicati ꝓpter guerrā: ita ſibi etiā in ſuaguerra auxiliū p̄ſtes: qd̓ tn̄ Hoſti. rep̄hēdit Ioan. Fauorē. in laudatione facti. abb. dicit. Fauorem īpendi. abſolutio: dicit hic glo. talis ligaturſnīa hoīs canonis ẜm pe. de ancha. dic̄ dicūt doc. iſta ē ſnīa iuris: tn̄ trahit executiotionē a ſnīa iudicis .ſ. ꝗs ꝑticipat ī crīe crīoſoꝑꝑ qd̓ excōicatꝰ ē ille ab hoīe. Eſt tn̄ veꝝ vbialiꝗs ep̄s abſoluit a ſnīa iuris: ab iſta abſolueret. ut littera dicit: ſed abſoluet̉ ab excōicatore: vnde remanet ꝯcluſio: ꝑticipās crīoſo ī crimine: incurrit excōicationē ſiue extra territorium excōicātis ſiue intra: ſiue ſint ſubditi ſineqꝛ iuris auctoritate ligant̉: etiā ſi promulganscōicaret. qꝛ ſua: ſed iuris ſnīa ligat̉. glo. Obiecta facile tollunt̉: qꝛ totū oꝑatur diſpoſitio iurisqꝛ ſnīa hoīs extēdit̉ ad alios ex recollectis ſubeo. hoc qd̓ ē. Idē dicit Inno. Io. an̄ .ſ. ē ſententia iſta canonis. Cōceſſiſſe videt̉. habet̉ iſtd̓ regula. In omni ſnīa excōicationis lata a canonē: qꝛ pōt ordinariꝰ abſoluere: niſi papā fuerit abſolutio reſeruata. In alijs aūt ſententijsſecꝰ: per hoc inferas: ſi pōt a qualibet ſnīacanonis generaliter lata: potiꝰ poterit abſoluere a ſnīa excōis lata per conſtōem ſyuodalē. vn

de ſi ſubditi ep̄i bononienſis incurrāt ſnīam excōicationis ꝯſtitutionē ep̄i mutinenſis venieſbononiā poterit abſolui a bononiēfi. Io. de lig.Excipit tn̄ pe. de ancha. ab hac regula cāſum ſupradictū: ſi difficile. Rn̄. ꝓpter nimiā diſtātiamvel periculū mortis. Io. an. pe. de ancha. Cautionem. iuramenti. Io. an. Contra facientes vel mandantes aliquē interfici per aſſaſſinos. Cap. 36.icunCatuimus Vt qu. quepͥncipes p̄latus ſeu queuis alia eccl̓iaſtica ſeculariſue ꝑſona quēpiā chriſtianoꝝdictos aſſaſſinos interfici fecerit vl̓ mādaueritqͣꝫqͣꝫ mors forſitan ex hoc ſeqͣt̉: aut eos receptauerit vl̓ defenderit vl̓ occultauerit. excōisſnīam depoſitionis a dignitate ordine honore officio bn̄ficio incurret ip̄o facto. Inno. 4.de homicidio. c. humani li. vj. Prelatꝰ etiamep̄s. decretalis .n. qꝛ ꝑiculo. de ſen ex. eximiteos a ſnīa excōis. Io. an. Aſſaſſinos. hoc ē peſſi genꝰ hoīum pn̄t dici a ſcīdo is: qꝛ abſcindunt aīam de corpore iuxͣ velle: mādatū dn̄iſui cuiuſlibet xp̄iani: de iſtis ſimplicit̓ expͥmat: ad alios homicidas extendet qd̓ iſto. cꝯtinet̉ in his penis. di. 25. qualis. archi. Mādauerit. mādauit: ergo cognitio ſtetit ī finibusſuis: miꝝ ſi punit̉: al̓s ſecꝰ: de pe. di. i. Cognitionis. puto etiā ſi reuocauerit mādatuꝫ reintegra nihilominꝰ incurrat penā: ex ſolomandato priꝰ ligatus eēt. Et ad hoc fac̄ qd̓ ſequit̉ ſtatim. Io. an̄. Receptauerit. patent̉ ut differat a ſequeti .ſ. occultauerit: iſti receptatoreſtanqͣꝫ aggreſſores tenent̉. C. de his qui latro. occul. l. i.. ij. Excōicamꝰ. ex quo papa ſibi reſeruat abſolutionē: credo ordinariꝰ poſſit abſoluere: de ſen. exco. nup. Io. an̄. Et nota ī ſūmaiſana ſic dicit̉: aſſaſſini fuerūt forte ſunt ꝗdāinfideles: qui ex quibuſdā falſis opinionibus:bus fuerūt enutriti de facili mittebant̉ ad occidendū quoſcūqꝫ xp̄ianoꝝ: curātes ſi ob hococcidendi eēt iſti: ꝯͣ quoꝝ peſtē ſtatuit. Inno.iſtam decretalem. Contra procurantes ꝯſeruatores ſe intromittant de alijs qͣꝫ manifeſtis iniurijs. Cap.Ecernimus ut ſi coſeruatores de alijs qͣꝫ de manifeſtis iniurijs violētijs ſcienter ſe intromiſerīt ſeu adalia: iudicialē indaginē exigunt ſuā extēderītpoteſtatē: eo ip̄o vnū annū ab officio ſint ſuſpenſi: ꝑs v̓o hoc fieri ꝓcurabit ſnīam excōisincurrat: a qua poſſit abſolui: niſi ei quā ſicfatigauit indebite. pͥmo ſatiſfaciat integralit̓ deexpenſis: exͣ de offi. dele. hac ꝯſtitutiōe. ſcient̓. ſi