Titulus.
dioceſanis vl̓ ep̄is vl̓ inquiſitoribꝰ he̓tice prauitatis nō obediūt ī hereticoꝝ vl̓ ip̄oꝝ credētiū vel defenſoꝝ receptatoꝝ fautoꝝ inueſtigatione captione ⁊ cuſtodia diligenti: cuꝫ ab eisſuerīt requiſiti: ſint excōicati 2º oēs predicti rectores: ſi predictas ꝑſonas peſtiferas nōduxerīt vel duci fecerīt ſine mora poſtqͣꝫ fuerint requiſiti ī ptātem ſeu carcerē ep̄oꝝ ſeu inquiſitoꝝ vel ad locū aliū aliquē: d̓ quo ijaliqui ex ip̄is mandauerīt. īſra eoꝝ dn̄oꝝrectoꝝ diſtrictū: vbi ꝑ viros catholicos a prefatis ep̄is vl̓ inquiſitoribꝰ vl̓ eorūdēˡ aliquosdeputatos ſub arta ⁊ diligenti cuſtodia teneant: donec eoꝝ negociū ꝑ iudiciū eccl̓ie terminet̉ ſunt excōicatiſ 3º oēs ſupradicti rectores⁊ eoꝝ officiales ⁊ nūcij ſi de hereſi ab ep̄is vl̓inquiſitoribꝰ cōdēnatos ⁊ eoꝝ brachio derelictos nō ſtatī ceperint ⁊ indilate aīaduerſiōedebita puniendos nō obſtātibꝰ appellatiōibꝰquibuſcūqꝫ p̄dictoꝝ ſunt excōicati. 4º oēsſupradicti rectores ⁊ officiales ſi captos procrie hereſis abſqꝫ dictoꝝ ep̄oꝝ ſcū inquiſitoꝝaūt ſaltē alterius eoꝝ licentia vl̓ mādato a captione vel carcere liberauerint: ſunt excōicati ¶ 5º oēs ſupradicti ipſorūqꝫ officiales: ſi decrie hereſis: cū mere ſit eccl̓iaſticum cognouerint quoquo mō vl̓ iudicauerint ſunt excommunicati. ¶ 6º. oēs ſupradicti ſi executionemꝓ hiꝰ crīe a dioceſanis vl̓ inquiſitore iniūctāꝓmpte: ꝓut ad ſuū ſpectat officium facere detractēt vl̓ dioceſis vl̓ inquiſitoris iudiciū ſententiā ſeu proceſſum directe vel indirecte impedire p̄ſumāt: ſunt excōicati 7º oēs ſupradicti: qui ſcienter ī predictis vl̓ aliquo p̄dictorū ꝯͣ inquiſitionis officiū dederint auxiliū cōſiliū vel fauorē: ſunt excōicati. ¶ 8º. oēs predicti ſi ſnīam excōicationis in quā incurriſſentoīno per annū ſuſtinuerint: ex tūc velut heretici cōdēnant̉. hec oīa in p̄dicta conſtitutioneque incipit: inquiſitionis: extra de here. li. vj.ut inquiſitione. vbi heretici dicunt̉ admixti fidelibus: de hoc facienda eſt inquiſitio: ut a fidelibus diſcernāt̉: ⁊ inuenti corrigant̉. archi.Puniendos: ꝙ ſi inquiſitor ⁊ ordinarius diſcordāt in mādato: qꝛ vnus mandat puniri ꝑſe condēnatū: alter mandat relaxari per ſe abſolutū: ſatis videt̉ ſuꝑſedendū: donec cōſulat̉papa. ſupra. c ꝓx. Io. an̄. Canon ē ſententie late: ⁊ qꝛ nō reſeruatur abſolutio pape: ordinarius poterit abſoluere: ſupra de ſen. exco. nuꝑIo. an.¶ Contra inquiſitores omittentes procedere contra hereticos: vel falſo īponentes heręſim. Cap. 7.
Nquiſitores et audicti officij executionem conſtituti ſiodij gratie vel amoris lucri ⁊ cōmodi temporalis obtentu contra iuſticiā ⁊ cōſcientiā ſuaꝫomiſerunt contra quēqͣꝫ procedere: vt fueritprocedenduꝫ ſuper huiuſmodi prauitate .ſ. heretica aut obtentu eodem prauitatem ipſam:aut impedimentum officij ſui alicui imponēdo eum ſuꝑ hoc preſumpſerit quoquo modovexare: preter alias penas excommunicationis ſententiam eoip̄o incurrant: a qua niſi perromanum pontificeꝫ nequeāt: preterqͣꝫ ī mortis articulo: ⁊ tūc ſatiſfactione premiſſa abſorui: nullo in hac ꝑte priuilegio ſuffragante. Clemēs in. c. multoꝝ. de hereti. in cle. Obtētu. voergo nō ꝓpter alterū p̄dictoꝝ: vel forte timore ꝓpter vitandū ſcādalū hoc admitterēt: nōeſt locus pene. Io. an̄. Et ꝯtra ꝯſcīaꝫ. noͣ. ꝙ cōpulat ꝯtra iuſticiā ⁊ ꝯſcīam. Eodē .ſ. odij gratie. ⁊cͣ. ut ſupra. Ex quo pꝫ aperte ꝙ cōſtitutioeccl̓ie militantis ligat crimē oīno occultū adpenā ſuſpenſionis ⁊ excōicationis: inducit adhoc multa iura ⁊ ſubdit. Ex his videt̉ indubitatū: ꝙ archi habebat ꝓ dubio ⁊ diſputatiōidelinquebat: an hereticꝰ oīno occultꝰ ſit excōmunicatus. Io. tenet ꝙ ſic. 24. q. 3. in ſumma⁊ in glo. ſe. placet etiā goſ. ⁊ Ray. ī ſūmis. Exinde inducit multa iura: que videntur facerein cōtrariū. 32. di. erubeſcāt ⁊cͣ. Tandem Io.an. cōcludit ſic de plano fateamur: ꝙ cōſtitutio militantis eccl̓ie ligat oīno occulta: non tamē noīatī de illis iudicat tribunal eccl̓ie: īmoip̄a eccl̓ia ī qͣꝫtū ꝑ hoīeꝫ iudicat hoīem noīatī: ⁊ īqͣꝫtū ē collectio fideliū ligatos ſic occultos hꝫ ꝓ ſolutis. de ſen. exco. c. grauis ī cle. etſic loquūt̉ ꝯͣria. Nota ẜm pe. de ancha. ſupercle. de vſuris ex graui. ꝙ actus fenerandi nonſapit hereſim: nec ꝑtinet ad inquiſitorē: ⁊ tn̄ ꝑtinaciter aſſerere hoc nō eſſe peccatū: ē hereticū. Rōem collige ex glo. nō ſolū: cū quo cōcor. pau. Ex quo collige deciſionē eiꝰ qd̓ dubitabat̉. Quidā .n. de iſtis bizocholis ī publicis p̄dicationibꝰ ꝯcitando turbā ⁊ ſeditioneꝫꝯtra cleꝝ: vt fert̉ aſſeruit: exhortando ꝙ laicinō tenebāt̉ ſoluere decimas: nec eis confiterinec oblationes dare: ⁊ ꝙ peccabāt ꝯtrariū ſaciendo: cū eēt oēs clerici mali ⁊ de eccleſijsremouendi. Querebat̉: an iſta ⁊ alia qͣꝫpluraeēt heretica: ⁊ procēdi poſſet cōtra eū tanqͣꝫꝯtra hereticū: ⁊ firmatū fuit ꝑ oēs ſacre theologie doctores ⁊ doc. vtriuſqꝫ iuris ibi exn̄teſꝙ ſic: ⁊ bene ꝑ doc. huius glo. ſapiebat ꝑtinaciter: tenehat .n. diuerſas ⁊ ſalſas opi. reprobatas ꝑ ſacros canones ⁊ canonicas ſanctionesergo. ⁊c̄. vt in ea pꝫ. Et pau. clarius loquens