Titulus.

¶ Excōicat̉ ꝗcinqꝫ ſemel ī hereſim dānataꝫlabitur. Cap. 4.Uicunqꝫ ſemel inhereſim dānatā labit̉: eius dānationeſeip̄m īuoluit. Gelaſiꝰ papa. 24. q. i. c. i. Ex glo.ſūmaria dicit̉ ꝙ ſiue veterē ſiue nouā ſequat̉hęreſim excōicatus ē: lꝫ ſit occultus. Nota ꝙoccultus hic intelligendꝰ ē reſpectu pluriuꝫ ⁊nō reſpectu actꝰ exterioris. Nā ẜm pe. de palin. 4. ꝓ ſolo actu interiori: quo tn̄ ſolo homoē ꝑfectꝰ hereticꝰ: nō incurrit excōicatio ſed ſialiquo actu exteriori manifeſtat delictū ſuuꝫquātūcūqꝫ occultū tūc īcurrit. Uniuerſos quide ſacramentis alit̓ ſentire aut docere nō metuūt: qͣꝫ ſacroſancta eccleſia p̄dicat ⁊ obſeruat⁊ generaliter quoſcūqꝫ ea. ro. ec. vel ſingl̓i ep̄iꝑ dioceſes ſuas cū cōſilio clericoꝝ: vel clericiipſi ſede vacāte cū cōſilio ſi oportuit ep̄oꝝ vicinoꝝ hereticos iudicauerint vinculo ꝑpetuianathematis innodamꝰ. Luciꝰ. 3. in. c. ad abolendā de here. dicit in quadā glo. ſuꝑ v̓bo iudicauerint .i. in hereſim iā dānatā ⁊ indubitatā incidiſſe: alias .n. ſi de articulis fidei dubitatio oriret̉: ⁊ dubiū ſit ꝙ bn̄ vl̓ male diceretſola romana eccl̓ia hꝫ d̓termīare. 24. q. i. quotiens Et licet pe. de ancha. noͣ. ep̄os cū concilio clericoꝝ poſſe de hereſi cognoſcere ⁊ punire: ergo ep̄i vbi etiā de fide agit̉ ſunt ordinarij: ⁊ de officio tenēt̉ inquirere. jͣ. eo. excōicamus. dubia tn̄ fidei nō pn̄t decidere: ſed reſeruanda ſunt pape: ⁊ qꝛ cā hereſis eſt ardua: pꝫꝙ in ſententia proferenda ep̄s requirit ꝯſiliūcapituli licet cōſenſum non expectet: de his ēfi. a p̄la. nouit. hodie n̄ pōt ep̄s ferre ſnīaꝫ ī cahe̓ſis ſine īꝗſitore he̓tice prauitatis. jͣ. e. cle. i.Nota ꝙ p̓uilegiū exēptōis n̄ eximit exēptū aiuriſdictione dioceſani cōmittentē crimē hereſis. pe. de ancha. Dubitat̉ an quicunqꝫ tenev̓bicūqꝫ ꝯtra articulos pariſiꝰ dānatos ſit excōicatus: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: ⁊ ſi nō ſnīa ep̄i: q̄ nō ligat nō ſubditos nec extra territoriū: ſaltē ſententia huius decretalis ad abolendā que dic̄Uinculo perpetui anathematis obligamꝰ oēsqui per ſingulos ep̄os tāqͣꝫ heretici ſunt dānati. Dicēdum ꝙ ep̄s nō intendit omnes articulos dānare ſicut hereticos: ſed ſicut dubios ⁊periculoſos. tū qꝛ multi catholici eos tenent.tū qꝛ nō excōicaret: ſꝫ d̓nūciaret excōicatos.tū qꝛ nō ſolum dogmatizantes: ſed etiā alitercredentes eēt excōmunicati. tū quia ad ſolūpapā ꝑtinet determinare generaliter. ¶ Quideſt hereticū ⁊ quid catholicū. Non ē ergo excōicatus a iure: qui tenꝫ illud qd̓ vna eccleſiaꝑticularis iudicat eſſe hereticū: ſed ꝗ firmiter

adheret ei quod eccleſia vniuerſal̓ vel ronſana diffiniuit eſſe hereticū: ad quā pertinet hoc⁊ qͣꝫdiu adheret hō fidei eccleſie romane quecūqꝫ alia eccl̓ia tenet oppoſitū: nūqͣꝫ ē hereticus: de ſum. tri. c. dānamus. in fine. qꝛ illa nonpōt errare: ſed oīs alia ſic: ſicut tota eccl̓ia grecoꝝ. Vnde determinās cōtra tales articulosnon incurrit ſnīam iuris. Si vero querat̉ vtꝝſnīam ep̄i incurrit contra eius prohibitionemfaciens certū ē ꝙ ſic ſi ē ſubditus in loco ſubdito: ⁊ idē ē ſi exēptꝰ ēt ī loco exempto: ⁊ muto magis ſi nō exemptus in loco exempto: qꝛin talibus q̄ ſunt fidei nō prodeſt exēptio. Sꝫaūt ſit nō ſubditus iure cōi vel ſubditus in loco extra territoriū nō incurrit. Si vero extraneus in loco dioceſis: aut ē talis qui nō ſortit̉foꝝ rōne delicti: ſicut forte archiep̄s: ⁊ ſic nonincidit. aut talis qui ſortitur: ⁊ tūc ſi ē de articulis ꝑ eccl̓iam romanā dānatis: tunc incidit.ſi aūt nō incidit: qꝛ nō peccat ꝑ inobedientiaꝫqꝛ tūc nō ē ſubditꝰ. Et nota ꝙ ex corꝑe iurisnon videt̉ haberi ꝙ abſolutionē ab excōicatione propter hereſim contracta papa ſibi reſeruauerit: ex quo argui poſſet: ꝙ ab ep̄is poſſent abſolui. per. c. nuper. de ſen. exco. ſed ꝑ ꝓceſſum pape qui ſit annuatim in curia ſibi reſeruat eorum abſolutioneꝫ: ut patebit. jͣ. ī ip̄oproceſſu. ¶ Quot modis dicatur quis hereticus: ⁊ quis proprie ſit hereticꝰ: ⁊ quot ſint hereſes iā cōficte: ⁊ quot modis puniant̉ ⁊ qualiter ⁊ quando ad mīam recipiantur: vide ī 2.parte. c. de hereſi.¶ Excōicatio ꝯͣ ſautores ⁊ receptatores hereticoꝝXcommunicamusAomnes hereticos ⁊ fautores ⁊ receptatores ⁊ defenſores eoꝝ. Honoriꝰ. 3. de ſen. exco. nouerint. dicit pe. de pal. ī. 4. ꝙ credenteshereticoꝝ ſunt: ꝗ licet nulli hereſi exp̄ſſe adhereāt: credūt tn̄ hereticos eē bonos hoīes ⁊ habere bonā fidē: ſicut ſunt apud nos ſimplicesnō hn̄tes explicitā hereſim: ſicut quidā hereticalis captꝰ cū vno heretico ꝑfecto interrogatus dicebat. Uolo mori in fide dn̄i guilielmilan. Sic .n. vocabat̉ ille ꝑfectus hereticus: iſteerat credēs proprie. Defenſores aūt ſunt ꝗ ꝑſonā defendūt: ut aduocati preſtādo patrociniū: vel tabelliones faciendo inſtrumēta vl̓ inrātes al̓s iuuātes ī cā. ꝗ aūt nō ꝑſonā ſꝫ hereſim defendit hereſiarcha ē. Receptatores ſutꝗ ī domo vl̓ terra ſua eos recipiūt ſel̓ vel pluries publice vl̓ priuate. Fautores ſūt: ꝗ aliqͥr̄ſauet facto mittēdo alimoniā ⁊ hiꝰ: aliqn̄ ꝟbout on̄dendo. Iſti ſunt boni hoīes: iniuſtuꝫ eſ