Druckschrift 
3,2 (1480)
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

Xx.V.7 R

ꝑcutiente clericū cōiugatū bigamū dintē habitum conſuram poſtea reaſſuentē: vtrū talis incidat in canonē? ſunt opi. Etquidā dicūt. ſatis eſt ſemel elegeritſibi vitā laicaleꝫ ꝓfeſſione: vt in regula ſemelde regu. iur. li. vi. Alij dicunt contrariū ſcilicꝫiuſta pnīa nemini eſt auferenda. 2. q. 5. ſi quis libellos. hoc faciūt notata Inno. in. c. fi. de vi.⁊ho. cle. qui dicit clericos priuatos p̓uilegio: qꝛſe īmiſcent negociationibus illud reaſſumere dimittendo. Io. mo. archi. tenent hanc ꝑtē:bat cle. de vi. ho. cle. ſi lr̄a intelligat̉ ẜm rectuꝫ cōtinuū intellectū. ibi dicit tex. qͣꝫdiu inmiſſis exiſtant vel inſiſtant eo ipſo amittant: etille verſus ẜm verū intellectū refert̉ ad oīa p̄cedentia: vt in. c. i.. c. 2. reꝗris de ap. Confirmaturhoc: qꝛ illa cōſtitutio eſt penalis: ideo in dubiodebet recipere interp̄tationē in ꝑtem mitiorem.Io. de lig De ꝑcutiente depoſitum: dicūt Io.de lig. hug. di. 50. accedens. incidit in canone. idē et. ſed Bar. bri. tenet ꝯͣriū: qd̓ videt̉approbari. c. de gradatio de pe. li. vi. Io. an. indicto. c. de gradatio dicit pͥmam opi. eſſe verā indepoſito verbaliter: ſꝫ in actualiter depoſito eſtvera ꝯͣria opi. Io. de lig. Percutiēs clericuꝫſaltum ꝓmotū incidit in canonē: quia talis recipit characterē. Clericus ꝑcutiens ſeipſū irato aniincidit in canone̓: qd̓ ꝓbat̉. 23. q. 5. ſi licet.reterea tale pͥuilegium eſt indultum toti ordini clericali: cui renūciari pōt. Io. de lig. Ideꝫarchid̓. Io. an. Percutiens clericū excōicatuꝫvtrū incidat in canonē? dicunt aliꝗ. c. excōicatoꝝ. 23. q. 5.. 2. q. i. multi. Sꝫ in ꝯtrariū eſtcōis opinio. Naꝫ excōicatus retinet ordinē: ratione cuius inducta eſt īmunitas. ergo durat durante. Hanc opi. tenent Io. idē Uinc. goff.nno. Io. an̄. ſpeculator Percutiēs clericūcedente ſine habitu: ſi monitus fuerit habi aſſumpſerit: incidit in canonē. Si autē fuerit admonitus: ipſū ꝑcuſſerit: in actulli vel aggreſſure. tūc incidit etiā. Si clericusbitu depoſito ſe alijs īmiſcuerat: ſꝫ ſi ipſū percuſſerit in actu belli aggreſſure: tunc non incidit ẜm Inno. Huiuſmodi tn̄ putarē conſiderandum ponderandū ꝗs dedit cauſā bello ageſſure. ſi clericus iuſtā cauſā dederit: tuncindubitatū eſt: illi cōtra quos venit clericus: incidūt ex capite defenſe ꝑmiſſe: vt ī. c. ſi ꝟo. ceteri fauetes aggreſſo etiā incidunt. Itē ſitertius contra tertiū: clericū temere ſe īmiſceathabitu depoſito: tūc crederē ꝑcutiētes in liminibus aggreſſure fore excōicatos. Et ſic intelligo opi. Inno. Io. de lig. Percutiens ordinatū baptizatū: incidit: qꝛ hꝫ characterem. Percutiēs ordinatū inuitum coactioneabſoluta incidit in canonē: quia talis recipit characterē: exemplū de baptiſmo maiores īglo. ſꝫ inuitū coactione conditionali: niſi poſtearatificet expreſſe vel tacite talē ꝑcutiens inci

dit in canonē. Io. de lig. Petinēs clericū aſpōrtantē res ſuas vel alienas apud ſe depoſitas perviolentiā: auferēs eo inuito: incidit in canonem ſi ei auferat dum eſt in aſportādo: anteqͣꝫ ſerecipiat ad locum deſtinatum. Si autem hoc faceret ex interuallo poſtqͣꝫ peruenit ad locum deſtinatum: adeptus fuerit poſſeſſionem rerū illarum ꝑfecte incidit ẜm pe. de cenſu. eccl̓iaſticꝭ.Tertio notandum eſt in quibuſdā caſibꝰ. qͣꝫuis actualit̓ īijciat ꝗsmanū violētā: īcidit ī canonē: ꝓpt̓ qͦſdā actus iniurioſos ꝑſonales factos ꝯtra tales: ſicut quiſꝑcutit clericū ſubijciēte ſe v̓beribꝰ eiꝰ emēdaoffenſe cōmiſſe de ſen. exco. c. contingit. Clericus v̓o ſe ſubijciēs v̓beribus: videt et excōicatus ſit: vt dicit io. an̄. ī nouella: qꝛ participat incrimīe damnato: exͣ eo. c. nuꝑ. ſi ꝯcubīe. niſi dicas participiū alias participatio ī crimīe tuncinducit excōmunicatione ī participāte: qn̄ participat excōicato: ī illo actu tm̄: pͥncipalisexcōicationē īcurrit: ad.. eo. ſi cōcubīe. ibi pꝰlatā ſentētiā: decre. nup. pōit ēt illū excōicatuꝫtempore cōmunionis. Nec ob. ſi dicas mandans vel cooperans percuticti ſit excōicatus: qꝛ ē ex vi ꝑticipij: ſꝫ ex ꝓpͥo facto: qd̓ ēt qn̄qꝫ exexcōicatus eſt ꝓhibes.. eo. qͣꝫto. vl̓ niſi dicas ſūmittere ſit participare crimen: quia ꝓbabiliter credere poterat illum remiſſurū: prior tamen ſolutio videtur ſufficiens: vbi ictus iterantur: cuꝫ ex primo ictu ſit excōicatus. hec Io.an. Idem paulus in cle. eos de conſang. affi. Etidentur dicere: non ſit excōmunicaius.vero de peruſio dicit: talis clericus ſi permittit ſe percuti vna ꝑcuſſione tantū: tunc lizatur maiori: quia anteqͣꝫ ſequat̉ leſio: ꝑcutiens eſt excōmunicatus: ſic ſe ſubijciendo pticipat excōmunicato: ſed excōmunicando. Siautē ſubijcit ſe pluribus ꝑcuſſionibus: tunc ligatur maiori: quia participat excōmunicato ī crimine. Et iſta prima ſolutio facit ad queſtionem:quā faciunt predicti doc. de eo qui recipit cōmunionē a religioſo ſine licentia eius: a quo debethabere vtrum .ſ. ſit excōmunicatus: ſicut ipſereligioſus remittunt ad notata circa iſtam decretalem contingit. Item reputatur quaſi manusiolenta: cum quis retinet clericū incarceratumvel in cuſtodia vel vinculatum: vt in. c. nuper.Includens clericū violenier ne ab inimicis ipſūquerentibus occidatur: incidit in canonem:quia licet aſſit violentia: tamen dolus: ſꝫ adſalutem ipſius fit: autem ad iniuriam: hoc tenet Innocen. in. c. nuper. Duo enim requirunturad hoc: vt quis incidat in canonem illuꝫ: ſi quisſuadente. 17. q. 4 .ſ. animus doloſus facti ꝑpetratio: vt pꝫ ex ipſo tex. Et Io. an. etiam tenetin penā lateſententie nullus incidat ſolam attentationē: niſi peruenerit ad actus conſūmationem per. c. perpetue de elec. li. vi. Unde vibrās