Titulus.
quattuor. ¶ Nono ſi aduertens defectus notabiles in curia vel papa nō corrigit ſeu admonet fraternaliter vt decet: quādo ſperare pōt inde emēdationem: ſed ex negligentia vel timore diſplicēdi aūt damnū incurrendi reticet. 2. q. i. ſi peccauerit. ¶ Decimo ſi in vita ſua ⁊ conuerſatione nonſe exhibet exemplarem in honeſtate vite ⁊ grauitate morum: ſed vacat laſciuijs venationibusludis ⁊ alijs vanitatibus mūdi: ex quibus nimisſcandalizant eccl̓am dei. 8. q. i. qualis. ¶ Undecmo circa familiam: vt non teneat nimiā vltra cōgruentiam ſui ſtatus ⁊ illa ſit honeſta non vacāsꝓcatiōibus turpitudinibus adulationibus ⁊ detractionibus: quibus plene ſūt curie cōmenſationibus ⁊ ebrietatibus. Et officiales ſui nō ſūt querentes munera: aut diſplicibiles in verbis ⁊ rixoſi: ſed affabiles ⁊ humani ad omnes venientes: ⁊ꝙ non habeat iuuenes calamiſtratos vel comatos aūt in veſtibus diuiſatos ac ſericatos: ac ſi deberent ire ad nuptias: ſed modeſtos in om̄ibus:⁊ ſciat de eis ſi ſeruant precepta dei ⁊ eccleſie.¶ Duodecimo. vt non teneat aliquos familiareſeu ſeruientes ea intentione principaliter: vt proſeruitijs eoꝝ ꝓcuret eis beneficia eccleſiaſtica: qꝛhoc ſimoniacum eſſet ẜm tho. ⁊ alios. Demū nouerint ſe vt patres religioſoꝝ ⁊ pauperum. vnde⁊ non ſibi thezaurizent: vel conſanguineis ſuis vl̓tra congruitatē ⁊ indigentiā tribuant: ſed pauperibus ⁊ locis pijs largiantur.¶ Ꝙ papa debet diſſipare gentes: que bella volunt. c. 3.Iſſipa gentes quebella volunt. Uenient legati ex egypto⁊ ethyopia: p̄ueniat manꝰ eius deo pſal. 66. ſic loquitur pſal. ad dn̄m: ita ⁊ poteſt dirigi ad vicarium ſuū .ſ. papaꝫ: vt ſit ſenſus. Tu papa diſſipa gētes: que bella volunt .i. gētiles ſeu paganos ⁊ turcos ⁊ ſaracenos: qui bella volūt agere ꝯͣ xp̄ianosiniuſte detinentes ⁊ continue vſurpantes terraseorum: mittendo contra eos exercitus vt cruceſignatos ad diſſipandum eos. Sicut aliqn̄ factūeſt ⁊ tempore ber. ad qd̓ etiam hortatur eugeniūEt ſicut etiam factū eſt ꝑ ſanctum lodouicuꝫ regem francie: ſed hoc hodie tꝑe oportuno: nā priꝰeſſent diſſipande gentes xp̄ianoꝝ: qui vt gētilesiehenne deditibellant adinuicem ex libidine dominandi ⁊ cupiditate acquirendi. Sꝫ hoc agerenon debent niſi exhortando arguendo: ⁊ cuꝫ apparet maniſeſta iniuſticia eccl̓iaſticis cenſuris reprimenda. Contra eccl̓iam vero bellantes etiamgladio hoſtili reſiſtēdo. Et ad hoc .ſ. diſſipanduꝫ⁊ tollendū bella veniant legati ex egypto .ſ. a diuerſis partibus mundi miſſi ad te: ſed ex egyptoeducti ſeu recedētes .i. a mūdana cupiditate ⁊ vanitate. Interp̄tatur .n. egyptus tenebre ⁊ ſignificat mundū tenebroſuꝫ erroribus cupiditatibus
⁊ varijs vanitatibus: a quibus debēt eſſe ſemorilegati. Unde ber. ad eugeniū. Tales tibi expeditin legationē mittere: qui miſſi poſt auꝝ nō eant.ſed xp̄m ſequantur: ꝑ queſtum legationē non extiment: nec requirāt datum ſed fructū: qui eccl̓asnon ſpolient: ſed emendent. Et inducit ber. de qͦdam dicto martino qui cardinalis exiſtēs: legatꝰmiſſus in daciam terrā auri ⁊ argenti tam paupremeauit: vt pene expenſis ⁊ equis deficiētibusvix peruenit florentiā: vbi cum ep̄s loci donarꝫſibi vnū equum: eum accepit: cum ipſo reuerſusad curiā: que tunc erat piſis: inde ad modicū ep̄sflorentinus vadens ad curiā ꝓ quadam cā quaꝫibi habebat: viſitauit predictu cardinalem martinum recōmendans ei cām ſuam: cui martinus:decepiſti me. Neſciebam .n. in curia tibi īminerenegociū. Tolle equū tuum ecce in ſtabuloei reddidit. Narrat idem ber. ⁊ de alio legecto gottifredo. Cui cū enſeniatus fuiſſet quidaꝫpiſcis: interrogauit quātum ille venderetur in foro: ⁊ ei dari fecit precium: nec aliterꝭ recepit. Repreſentat legatus perſonā xp̄i: de quo dr̄ hiere.49. Auditum audiui a dn̄o: ⁊ legatum miſit adgentes: vel etiam apl̓orum tenet locū. Unde ⁊ 2cor̄. 5. dicit. Legatione fungūtur ꝓ deo tanqͣꝫ deexhortante ꝑ nos. Ideo ſe debent exhibere multum exemplares: alias paꝝ fructus afferunt. Adqd̓ facit̉ quod ſcribitur iſaie. 57. Miſiſti legatostuos ꝓcul .ſ. tu eccl̓ia ⁊ humiliata es vſqꝫ ad inferos .i. deiecta ꝓpter mala exempla. Sꝫ ſi bene ſehabent: ſequit fructus: qui ſubdit̉ in pſal. ⁊ ethyopia p̄ueniat manus eius deo. Ethyopia q̄ generat perſonas nigras: qui ꝓpter aduſtionē caloſignificat. ꝓuinciam vel patriā vitijs denique ex operibus virtuoſis legatoꝝ receditroribus ⁊ diſcenſionibus: ⁊ ſic p̄uenit deumdicium dei manus opeꝝ in bonum cōmutarMittere aūt legatos ad diuerſas patrias vt verbis perſuaſibilibusⁱ etiam hūane ſapientie hones reducātur ad bonum. Non eſt hoc dimire fiduciā diuini auxilij: ⁊ in ſua virtute confire ſed vti prudentia hūana: faciendo qd̓ exte noſtra poſſumus in ſalutis preſidiū. In cuiexemplū dixit iacob. Mitto nūc legationē meāad dn̄m meum .ſ. eiau: vt̄ inueniam gr̄am in conſpectu tuo .ſ. ad placanduꝫ iram eius: nam venitobuiam ei ad reconciliandū ſe ſibi gen̄g2 cū tamen haberet deū in adiutorē. Nec iſtud eſt contra ſtatumⁱ cardinaliū .ſ. mitti: cuꝫ regulariter ſintaſſiſtentes. Nam ⁊ in hierarchia celeſti ex ſutta cauſa angeli aſſiſtentes mittūtur: vt ſeraphad iſaie purgandū labia iſaie. 6. Legatoꝝ aut triaſunt genera. Aliqui .n. dicuntur laterales ſen a latere miſſi: ⁊ hī ſunt tm̄ cardinaleſ legati ſcd̓m io.an̄. qͣꝫuis ber. dixerit etiam alios non cardinalesqui mittūtur de curia: dici a latere miſſi: vt notatipſe ber. extra de ſentē. exco. c. excōicatis.num vt verius tenetur. Secundi dicūturles ſeu perpetuales: qui .ſ. p̄textu eccleſiaꝝ ſuaruꝫ