Titulus.
cōfitendo annuatī ⁊ cōmunicādo: ⁊ precipue qn̄omiſit ꝑ plures annos ⁊ alia huiuſmodi: quoruꝫcorrectio ſpectat ad ep̄m. Et circa hiꝰ admoneat corrigat puniat paceꝫ cōponat: ꝓut dn̄s dederit. Et ſi eſt aliquod legatū ad pias cauſas n̄ madatū executioni faciat implere ¶ In viſitationeeccleſiaꝝ parochialiū que nō ſunt collegiate: primo viſo ſacramēto euchariſtie ⁊ alijs ſacr̄is ſi diligenter teneant̉: vt dictū eſt ſupra: fiat inquiſitioet ſi lumen continue tenetur ante ſacramentum.Exinde queratur: ſi eccleſia habet patronum: ⁊quem vel qͦs: ⁊ ſi bn̄ ſe hn̄t ad ipſam: vt nō extorqueāt bona eius: vel grauēt in prādijs enſenijs⁊ hiꝰ: vltra id ad qd̓ tenent̉. Et ſi rector ipſe cāonice īſtitutꝰ eſt in illa eccleſia: ⁊ ſi cōmiſſa eſt aliqͣſimonia cū patronis vel cōfirmatore: ⁊ ſi aliꝗsdetinet aliqua bona ipſius eccleſie. Itē ſi habetſolū illam eccl̓iaꝫ parochialē vel plures: ⁊ ſi plures: ſi ſūt vnite vel ij. Et ſi n̄ ſūt vnite: ſi hꝫ ſuꝑ hͦdiſpenſationē a papa: nā alias tenere nō pōt. Un̄diſpenſationē ipſam on̄dit ꝑ modū ſufficiētem.Ite ſi in dicta eccleſia ſūt alique capelle dotate:⁊ ſi hn̄t capellanos deſeruientes ẜm debitū ⁊ deuātitate reddituū ipſius eccleſie ⁊ ipſaꝝ capelꝝ: ⁊ ſi habent calices libros vel paramēta peſe dicte capelle. Itē que in dicta eccleſia hēant̉ornamenta calices cruces corporalia thuribulaplanēte ⁊ alie veſtes ſacre palle tobalee ⁊ huiuſmodi: de quibꝰ ſupra: ⁊ ſi bene ⁊ nitide tenēturItē ſi reliquie ibi habent̉ ⁊ quales. Itē ſi habēt̉ibi aliqͣ inſtrumēta ⁊ priuilegia: ⁊ ſi bn̄ cuſtodiūt̉Item ſi eccl̓ia vel altaria ſunt ꝯſecrata. ſingulariter aūt interroget̉ ipſe ſacerdos rector eccl̓ie inabſentia tn̄ populi: ſed in pn̄tia alicuius e ſocijsep̄i: quō ſe habeat circa ſacr̄a: qꝛ ml̓ti errores cōmittunt̉ ex ignorantia: que maxime regnat ī clero in partibus Italie. Singulariter gͦ interroget̉que ſint verba ſubſtantialia ad cōſecrationē euchariſtie: ⁊ ſi ea mentetenus dicit vel in libro: etfaciat eū dicere ⁊ videat ſi in aliquo verbo deficit ei declarando: ꝙ ſi aliquid omitteret: nō conſecraret: ⁊ p̄cipue de forma cōſecrationis ſangunis que ꝓlixior eſt. Nā durat vſqꝫ huc: quotienſcunqꝫ feceritis. Et ſimilit̓ interrogetur de formaextreme vnctionis: ⁊ quō ſe habeat in collatiōeeius: ⁊ multo magis de forma baptiſmi ſi baptizat. Inquirat̉ etiā ſi habet breuiariū: ſi dicit officiuꝫ: ⁊ ſi ſit bene legere ⁊ ordinare: ⁊ ſi dicit miſſam ante matutinas: qd̓ ꝓhibitū eſt: ⁊ ꝙ nō dicatofficium aliquid manuale faciendo. Si eſt luſornegociator vel frequentator taberne. Precipueaūt fiat diligens inquiſitio circa audientiā confeſſionū: quia ibi verſatur periculum ⁊ ſalus animarū. Unde interrogat̉ ſacerdos: cū audit confeſſiones: quē ordinem tenet interrogando peccatorem. Et ſi interrogat de decem p̄ceptis ⁊ q̄ſunt illa ⁊ quō interrogat ſuꝑ quolibꝫ illoꝝ: ⁊ qn̄in eis peccat̉ mortalit̓ vel venialiter. vel de ſimplici fornicatione: ſi facit ꝯſcientiā ꝯfitentibus d̓
mortali eundo .ſ. ad meretrices ⁊ hiꝰ: ⁊ d̓e peccatis cogitationū: qn̄ eſt ibi mortale vel veniale: ⁊de ſeptem vicijs capitalibꝰ: ⁊ ſi ſit ea diſtincte exprimere: ⁊ qn̄ ſūt mortalia vel venialia: ⁊ de preceptis cōibus eccleſie vt auditionē miſſe ⁊ hiꝰEt ſi in hiꝰ errat: doceat̉ ⁊ admoneatur: ⁊ ꝓcurethabere aliquē libellū vel ſūmam talia docen⁊ ab alijs etiā inquirat. Interroget̉ etiā ſi aucalios qͣꝫ ſuos parochianos ſine licentia: quia nōpoteſt. Et ſi ſcit calus reſeruatos ep̄o. Demforma abſolutionis ſi ſcit expͥmere: interroetiā ipſe ſi habet licentiā confitendi peccataſiquia alias non poſſet niſi religioſis expoſitis adaudiendū ꝯfeſſionē ẜm cle. dudum de ſepul. Etquō frequenter cōfiteat̉: ad qd̓ admoneat̉: exfrequenter celebrat. Interroget̉ etiā quantūpulū habeat: et ſi viſitat infirmos: ⁊ ſacr̄a exhibet tempore congruo: vt ſine eis non decedant.Si annuatim cōfitent̉ ⁊ cōicant: ⁊ quot ſint quiremaneant ⁊ ꝑ quot annos. Et ſi eſt aliꝗs in parochia maleficus vel incātator vel notorius ſeumanifeſtus peccator: vel inimicitias grauestinuans. Si admonet populū p̄cipue diebusſtiuis. Interrogentur etiā laici parochiani aliomagis antiqui ⁊ diſcreti de fama ⁊ vita ipſiuscerdotis. Si eſt concubinarius vel alias inhneſtus luſor vagabundus. Si facit debitā reſidentiā: ſi officiat bene eccleſiā. Si eſt ſcandaloſus ⁊ litigioſus cum populo. Si qui etiā voluiponere querelā ꝯtra ipſum parochialem ex qucunqꝫ re temporali vel criminali audiat eos: etexaminet ⁊ iuſticiā admīſtret. Si aūt reꝑit epiſcopus in huiuſmodi inquiſitione ſacerdotē defectuoſū: corrigat ⁊ puniat plus ⁊ minꝰ ẜm qualitatem defectus: ⁊ ꝑmaxime cuꝫ deficit ī formſacramentoꝝ baptiſmi ⁊ euchariſtie: non dimtat impunitum: nec ꝑmittat celebrare: niſi beſciat ea. Et cautū eſt etiā ordinare: vt ipſi ſacedotes rurales habeāt verba ꝯſecrationis littegroſſis ante ſe deſcripta: ⁊ ipſa legant. Uideetiam nō ſolū eccleſia ſed etiā ⁊ domus ꝙhabitat: ſi indiget reparatione: et operam dhoc cum ſacerdote ⁊ populo: prout fieri ꝑUideat̉ etiā inuentariū de rebus tam eccleſie ꝙͣſuppellectilibꝰ domus: ⁊ ſi conſeruauit ſibi cōſignata: vel diminuerit qua ex cauſa ⁊ ſi aliquidīmobile alienauit.De viſitatione autemeccleſiaꝝ ſine cura ⁊ oratorioꝝ hn̄tiū altare ⁊ capanam. Primo inquirat̉: ꝗs fūdauit dictā eccleſiam vel oratoriū. Et a quanto tempore citra: ⁊ad queꝫ ſpectat inſtitutio vel deſtitutio eiusᶠreformatio ⁊ confirmatio: qn̄ vacat. Inquiretiā in cuius eccleſie parochia eſt fundatū dictūoratoriū: ⁊ ſi fuit fundatuꝫ de ꝯſenſu ſacerdotisparochialis ⁊ auctoritate ep̄i. Itē inquirat̉ ſi dicta eccleſia vel oratoriū tenet̉ ad aliquē cenſumvel onus: ⁊ qd̓ ſit illud: ⁊ cui debet ſoluere ſi ec-