Titulus.
extraneo. Item pn̄t inter ſubditos iudicare. Itēanathematizare cū ſolēnitate: d̓ qua hr̄. ii. q. 3. debēt. Itē diuidere vnā eccl̓iam ī duas: ⁊ duas vnire: vnā ſubijcere alteri: ⁊ nouas eccl̓ias erigere: ⁊hoc quidē ex cā pn̄t facere: ⁊ n̄ aliter: ⁊ nihilominus reꝗſito ꝯſenſu illoꝝ quoꝝ intereſt: ⁊ ꝗ forſanex hoc ledi poſſent: ēt qn̄qꝫ eoꝝ ꝯſenſu n̄ obtento: exͣ de exceſſ. p̄la. c. ſicut. exͣ de eccle. edifi. c. adaudīam. io. q. 2. c. fi. 12. q. 3. c. placuit. itē pn̄t ep̄aleꝫſynodū celebrare. 38. di. qn̄. Itē reuertētes ab hereſi recōciliare: exͣ de hereti. c. ad abolendā. Iteꝫcanonē late ſn̄ie quo ad ſuā dioceſim ꝯdere. 3. q.4. nullus. Multa quoqꝫ alia q̄ difficile eēt nūerare: cū ep̄s p̄ordinator ſit ī cūctis. 25. di. c. ꝑlectis.¶ Utrū ep̄s pͥncipalius debeat intēdere cure paſtorali vel multiplicationi tꝑalium? Rn̄deo ẜmhoſt. ⁊ tho. in qd̓libet. Solicitudo p̄lati ꝓpria etp̄cipua dꝫ eſſe circa gregis cuſtodiā: orādo p̄dicādo ſacr̄a diſpēſando: ⁊ ſua ẜm ꝙ res exigit erogādo. Multiplicatō aūt tꝑaliū pōt exerceri oportunitate ſe offerente ſine ſpūaliū notabili dāno: ⁊ſic piū ē multiplicare ea ad eccl̓e vtilitatem: ꝙ ſioportunitas n̄ ſe offerat: nullatenus lꝫ ei ſeipſumdiſtractioni ingere̓: ⁊ ſecularibus occupare cumīpedimēto noͣ bili. Idē etiā ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.185. ar. 5. Et ad materiā iſtā pōt ꝑtine̓ .i. ſolicitudoUtꝝ liceat ep̄o ꝓpter aliquā ꝑſecutionē deſereregregē? Rn̄. ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 18 5. ar. 5. Ubi ſubditoꝝ ſalus exigit ꝑſone paſtoris pn̄tiam: non dꝫpaſtor ſuū gregē deſerere: nec ꝓpter aliqd̓ tꝑalecōmodū: nec et ꝓpter aliqd̓ ꝑſonale ꝑiculū īminens: cū bonus paſtor aīam ſuā teneat̉ ponere ꝓouibus ſuis. Si vero ſubditoꝝ ſaluti poſſit ſufficiēter in abſentia paſtoris ꝑ aliū ꝓuideri: tūc licitū ē paſtori ꝓpter aliqd̓ eccl̓e cōmodū vel ꝓpterꝑſone ꝑiculū corꝑaliter gregē ſuū deſerere: ⁊ ẜmhoc intelligit̉. 7. q. i. ſciſcitaris. hec materia plenetractat̉. 7. q. i. §. hoc totū. vbi glo. ſic ſūmat: ꝑſecutio eccl̓e aūt ē extrinſeca aūt intrinſeca. ſi extrīſeca que .ſ. fit a manifeſtis inimicis ꝑſequentibuscorꝑaliter: tūc aut ſolus p̄latus q̄ritur: aut totusclerus. ſi ſolus p̄latus: tūc ſi eo recedēte tuta ē ſaluſ eccleſie: ⁊ tūc fugiet exēplo xp̄i: ſi nō ē tuta: tūcponat aīam ſuā ꝓ ouibus ſuis: alias mercenariꝰeſt. Si totus clerus querit̉: indiſtincte ſe ꝓ eis hoſtibus opponet. vt di. 43. ſit rector. Sed ſi aliaspōt ꝯſuli eccl̓e: totus fugiet cū p̄lato. Si non pōtremanent cū p̄lato vel oēs vel quidā ex illis. Siaūt eſt altercatio de manſuris vel receſſuris resſorte dirimat̉. 26. q. 2. ſors. Si aūt ꝑſecutio eſt intrinſeca ꝑ eos .ſ. qui adhuc n̄ ſunt p̄ciſi: tūc aut oēſſūt mali aūt aliqui. Et ſiquidē oēs ſunt mali: authētur ſpes de eoꝝ correctione: ⁊ tūc n̄ ſunt deſerēdi. Si n̄ hētur ſpes tūc ſunt deſerēdi: ſicut fecitbeatus bn̄dictus. Si aūt nō oēs ſūt mali: ſꝫ boniadmixti malis: nō debent deſeri. 23. q. 4. tu bonꝰ.De hoc etiā. c. ibi adunati eqͣnimiter portādi ſūtmali: vbi inueniūtur aliqui boni: qui adiuuenturNam vbi aliqn̄ fructus de bonis deeſt: ſit aliqn̄
de malis labor ſuperuacuus: maxime ſi euicinocauſe ſuꝑpetant: que fructū deo valeāt ferre meliorē: greg. 2. q. ī. c. vltimo. De ordinationibusdis ꝑ ep̄os: qꝛ iſtud ē res maxime importātiequa ſi ꝯgrue fiāt: magna vtilitas eccl̓e dei ſequSi aūt indebite magnū detrimentū ⁊ de horratio diuini cultus ⁊ ꝑnicies ordinatis ⁊ ordinatoribus. Ideo maxima diligētia in hiꝰ eſt ſeruarda: ꝓpt̓ qd̓ apl̓s timotheo epoſcribens ait. Manus cito nemini īpoſueris .ſ. ordinādo: neqꝫ cōices alienis peccatis .i. thi. 3. vbi leo papa. Qmanus cito īponere: niſi an̄ etatē maturitatis:te tp̄s examinis: an̄ meritū obediētie: an̄ expetiā diſcipline ſacerdotalē honorē tribuere n̄tis. Et ꝗd eſt cōmunicare peccatis alienis: niſilem effici ordinantē: qualis ē ꝗ nō meruit orori: di. 88. Un̄ de leone papa legit̉: ꝙ cuꝫ ꝑ. xl. diesad corpuſ beati petri apl̓i oraſſet: vt a dn̄o remiſſionē ſibi peccatoꝝ ꝓcuraret: demuꝫ apparuit eiapl̓s petruſ dicēs ſibi hoc a dn̄o obtinuiſſe de oībus excepto de manuū impoſitione .i. orone ⁊ collatione bn̄ficioꝝ: de quo adhuc dbebat reddere rōnem. ¶ Primo igit̉ dꝫ ep̄sdere: vt diligēter examinentur ordinandi: ⁊more illius dioceſis ē: vt ꝑ archip̄ſbyteꝝ vel archidiaconū vel p̄poſitū examinetur: hoc nōſtāte dꝫ ipſe alios cū p̄dictis aſſumere examtores ſacerdotes timoratos ⁊ prudentes virognaros diuine legis ⁊ exercitatos in eccl̓iaſtioſāctōnibus: ꝗ ꝓmouēdos examinēt: vt dr̄. di. 2qn̄. Et p̄cipue debēt examinari de etate legilimſufficiēti lr̄atura ⁊ morū honeſtate. Hec requin p̄ficiendis: quibus .ſ. iniūgitur cura aīaꝝ: vtexͣ de elec. c. cū in cūctis. Et notat glo. ſuqn̄ examinatio fiēda ē an̄ diē ordinatiorin illo. c. Debet gͦ examinari pͦ de etate: vt .ſ.gat. xviij. annū: ſi vult ordinari in ſubdiacoxx. annū ſi in diaconū. xxv. ſi in p̄ſbyteꝝ. aldꝫ eū admittere: ⁊ ſi admittit citra talē etacat mortaliter: ⁊ ep̄s etiā talē ſcienter ordiſi eſſet diſpēſatus ꝑ papā: qꝛ in hoc ip̄e dinō poſſet. De etate aūt credere dꝫ pn̄tannandū: niſi ip̄e manifeſte ſciat ꝯtrariuꝫ ꝑſaliū: vel habeat aſpectū nimis puerileꝫ: ꝓmerito poſſet dubitari: ⁊ tūc requirat̉ aliomoniū vicinoꝝ vel ꝯſanguineoꝝ. De diſpēſaaūt habita ſuꝑ hoc a papa nō hꝫ credere: niſi/oſtēdat: pōt tn̄ credere ſi ꝑſona eſt multū fidegna. ¶ Quantū aūt ad ordines minores nō r̄ritur determinata etas: dūmodo excedat infatiā. De litteratura aūt quāta eſſe debeclarū: ⁊ qͣꝫtum ad ſubdiaconatū ⁊ diaꝙ ſaltē ſciat bene ⁊ expedite legere: ne faciaſuſionē corā populo in legēdo: ar. di. 21. cleros. etoperā det addiſcēdi grāmaticalia: ⁊ ꝙ etiaꝫbene legere ⁊ inuenire officiū: cū ad hoc teneex p̄cepto. Alias ſi nō habet modū ad diſcentip̄m: vel quia nō habet cōmoditatem breuiavel quia neſcit ꝑ ſe veſ cum alio nullo modo dꝫ